Edgar (I) "Spokojny" Cerdicingas (urodzony około 943 roku, zmarł w Winchester 8 lipca 975 roku) herb

Syn Edmunda I Cerdicingas króla Anglii i Św. Elgivy z Shaftesbury.

Król anglosaskich królestw Mercji i Northumbrii od 957 roku do 1 października 959 roku. Król Anglii od 1 października 959 roku do 8 lipca 975 roku, koronowany w opactwie Bath 11 maja 973 roku.

Około 961 lub 962 roku poślubił Ethelfledę "Sprawiedliwa, Piękną" z Ordmaer (zmarła przy porodzie około 962 roku), córkę ealdormana Ordmaer i Ealdy. Około 964 lub 965 roku poślubił Elfridę z Devon (urodzona w Lydford, Devon około 945 roku, zmarła w opactwie Wherwell w Hampshire około 17 listopada 1002 roku), współwładczyni w Anglii, regentka Anglii, córkę Ordgar, ealdormana Devon i Wulfridy z Wessex.

Młodszy syn króla Anglii Edmunda "Starszego" i św. Elgivy. Młodszy brat króla Edwina, po którym objął tron angileski.

W 957 roku, razem z możnymi z Mercji i Nortumbrii, zbuntował się przeciwko swemu starszemu bratu. Król Edwin został pokonany w bitwie pod Gloucester i był zmuszony zaakceptować podział państwa wzdłuż Tamizy. Edgar objął władzę na terenach na północ od rzeki. Po śmierci brata w 959 roku został również władcą na południu, ponownie jednocząc państwo. Jego pierwszą decyzją było odwołanie z wygnania skłóconego z królem Edwinem, Dunstana, biskupa Winchesteru, późniejszego biskupa Londynu i arcybiskupa Canterbury. Dunstan został głównym doradcą króla Edgara, ale odrzucił propozycję koronowania władcy, gdyż nie pochwalał sposobu życia nowego króla (Edgar miał kochankę imieniem Wulfthrytha, która około 961 roku urodziła mu córkę, Edytę).

Edgar rządził pokojowo, unikając angażowania się w zbrojne konflikty. Był to również czas postępu kulturalnego i odrodzenia się życia zakonnego. Hojność Edgara przyczyniła się do umocnienia angielskiego monastycyzmu. Będąc pod wpływem działalności benedyktyńskiego opactwa Cluny przyczynił się do powstania wielu nowych klasztorów opartych na regule benedyktyńskiej. Za jego panowania dokonała się konsolidacja poszczególnych ziem, których partykularyzmy dawały o sobie znać jeszcze za rządów Edwina. Edgar pozostawił swoim następcom daleko bardziej skonsolidowane królestwo.

Koronacja Edgara odbyła się dopiero 11 maja 973 roku w Bath. Odbyła się ona ze wspaniałym ceremoniałem, który stał się wzorem dla późniejszych koronacji. Na uroczystości byli obecni inni władcy brytyjscy - królowie walijscy i szkoccy. Niedługo po koronacji, na zjeździe w Chester, sześciu królów zaprzysięgło wierność Edgarowi (późniejsi kronikarze powiększyli liczbę królów do ośmiu).

Między 961 a 962 roku Edgar poślubił Ethelfledę "Piękną". Ethelfleda zmarła niedługo po ślubie. Edgar miał z nią jednego syna:

Edwarda "Męczennika", król Anglii.

Około 965 roku poślubił Elfridę. Edgar i Elfrida mieli razem dwóch synów:

Edmunda,

Ethelreda II "Bezradnego", król Anglii.

Edgar zmarł w 975 roku i został pochowany w opactwie Glastonbury w Somerset. Jego panowanie było okresem największego znaczenia Anglii anglosaskiej. Wraz z jego śmiercią rozpoczął się jego powolny upadek, którego zwieńczeniem będzie normański podbój Anglii 1066 roku.

W Kościele katolickim wspomina się go 8 lipca.


Żródła:

Edgar Spokojny w "WikipediA"


EDGAR w "MedLands" tłumaczenie: Bogdan Pietrzyk


Edgar w "Geneall" tłumaczenie: Bogdan Pietrzyk