Edmund I "Starszy" Cerdicingas (urodzony około 921 roku, zamordowany w Pucklechurch, Dorset 26 maja 946 roku) herb

Syn Edwarda I Cerdicingas króla Wessexu i Edgivy z Kentu, córki Sigehelm, ealdorma Kentu.

Król Anglii od 27 października 939 roku do 26 maja 946 roku, koronowany w Kingston-upon-Thames 29 listopada 939 roku.

Około 940 roku poślubił Św. Elgivę z Shaftesbury (zmarła w opactwie Shaftesbury w Dorset około 944 roku). Około 946 roku poślubił Ethelfledę z Damerham (zmarła w opactwie Shaftesbury w Dorset zapewne w 975 roku), córkę Alfgara, prawdopodobnie ealdormana z Essex.

Tron objął po śmierci swojego przyrodniego brata Athelstana. Wcześniej brał raczej niewielki udział w życiu politycznym kraju. Wiadomo, że brał udział u boku brata w zwycięskiej bitwie pod Brunanburh z koalicją duńsko-szkocką w 937 roku. Koronowany 29 listopada 939 roku.

Już niedługo po objęciu tronu Edmund musiał stawić czoło atakowi duńskiego króla Dublina, Olafa III, który zajął Nortumbrię i najechał na Midlands. Rychła śmierć Olafa w 941 roku umożliwiła Edmundowi odzyskanie Midlands. W 943 roku Edmund został ojcem chrzestnym króla Yorku, Olafa. W 944 roku udało mu się odbić z rąk Duńczyków Nortumbrię. W tym czasie jego chrześniak król Olaf utracił tron w Yorku, ale został królem w Dublinie, kontynuując przyjazne stosunki z Edmundem. W 945 roku król podbił Strathclyde, ale na mocy traktatu odstąpił go w zamian za obietnicę pomocy wojskowej królowi Szkocji Malcolmowi I. Ustabilizowało to północną granicę królestwa Anglii. Dla rdzennych ziem królestwa Edmunda jego panowanie było okresem spokoju. Za jego panowania zaczęło się odradzać życie klasztorne w Anglii, które podupadło w okresie najazdów wikingów.

Król Edmund został zamordowany w 946 roku przez Leofę, złodzieja, który został skazany na wygnanie. Król zobaczył go podczas uczty w Pucklechurch i rozkazał mu iść precz. Leofa odmówił i wywiązała się bójka między nim a królem, podczas której Edmund został dźgnięty nożem i zmarł. Reszta biesiadników rozerwała Leofę na strzępy. Edmund został pochowany w opactwie Glastonbury. Tron objął jego młodszy brat, Edred.

Najpierw poślubił Elgivę, późniejszą świętą. Miał z nią dwóch synów, którzy zostaną później królami Anglii:

Edwina, króla Anglii,

Edgara "Spokojnego", króla Anglii.

Po raz drugi ożenił się z Ethelfledą, córką Elfgara, earla Wilsatas. Małżeństwo to pozostało bezdzietne.

Pochowany w opactwie Glastonbury w Dorset.


Żródła:

Edmund Starszy w "WikipediA"


EADMUND w "MedLands" tłumaczenie: Bogdan Pietrzyk


Edmund I w "Geneall" tłumaczenie: Bogdan Pietrzyk