Edmund "Langley" Plantagenet (Gâtinais-Anjou) (urodzony w Kings Langley w hrabstwie Hertfordshire 5 czerwca 1341 roku, zmarł w Kings Langley w hrabstwie Hertfordshire 1 sierpnia 1402 roku) herb

Młodszy syn Edwarda III Plantagenet (Gâtinais-Anjou) króla Anglii i Filipy d'Avesnes z Hainault, córki Wilhelma III d'Avesnes, hrabiego Hainaut.

Regent Anglii od 19 listopada 1386 roku do 1386 roku i w 1399 roku, steward Anglii od 20 marca do sierpnia 1399 roku. Hrabia Cambridge od 13 listopada 1362 roku. Książę Yorku od 6 sierpnia 1385 roku. Lord Strażnik Pięciu Portów i konstabl zamku Dover od 12 czerwca 1376 roku do do 1 lutego 1381 roku i od 1306 roku do 1398 roku. Królewski komisarz odpowiedzialnym za obronę wybrzeża hrabstwa Kent od 30 czerwca 1377 roku.

11 lipca 1372 roku w Hertford Castle poślubił Izabelę Anscarids (Anscarii)-Ivrea-Bourgogne Kastylijską (urodzona w Morales summer około 1355 roku, zmarła 23 grudnia 1392 roku), córkę Piotra I "Okrutnego" Anscarids (Anscarii)-Ivrea-Bourgogne króla Kastylii i Marii de Padilla, córki Juana Garcíi de Padilla, I seniora de Villagera. Około 4 listopada 1393 roku poślubił Joan Holland (urodzona w Upholland, Lancashire około 1380 roku, zmarła 12 kwietnia 1434 roku), córkę Thomasa Hollanda, II hrabiego Kentu, przyrodniego brata król Ryszard II i Alice FitzAlan, córki Thomas FitzAlan, XII hrabiego Arundel.

Angielski książę z dynastii Plantagenetów, protoplasta gałązki Yorków. Młodszy brat Edwarda, księcia Walii, Lionela, księcia Clarence, i Jana, księcia Lancaster. Starszy brat Tomasza, księcia Gloucester. Stryj królów Ryszarda II i Henryka IV.

Książę Edmund brał udział w kampanii we Francji w latach 1359-1360. W kwietniu 1361 roku otrzymał Order Podwiązki. W 1362 roku otrzymał tytuł hrabiego Cambridge. W latach 1369-1371 i ponownie od sierpnia 1372 do września 1375 roku walczył we Francji. Podczas tej drugiej kampanii był jednym z dowódców wojsk angielskich w Bretanii. W 1376 roku został Lordem Strażnikiem Pięciu Portów i konstablem zamku Dover. Urząd ten sprawował do 1381 roku. W 1377 roku został królewskim komisarzem odpowiedzialnym za obronę wybrzeża hrabstwa Kent przed napadami Francuzów. W 1378 roku brał udział w ekspedycji na Saint-Malo. W 1381 roku posłował do Czech w sprawie małżeństwa króla Ryszarda z Anną Luksemburską.

W 1381 roku objął dowodzenie nad wyprawą do Portugalii, ale w toczonych tam do 1382 roku walkach nie odniósł sukcesów. Po powrocie towarzyszył Ryszardowi II w wyprawie na Szkocję. W 1385 roku otrzymał tytuł księcia Yorku. W 1386 roku został członkiem Rady Regencyjnej. W latach 1393-1394 negocjował z Francją traktat pokojowy. W 1396 roku. został ponownie Lordem Strażnikiem Pięciu Portów i był nim do 1398 roku. Od 20 marca do sierpnia 1399 roku był stewardem Anglii. W 1399 roku ponownie został regentem Anglii, kiedy na Wyspach wylądował zbuntowany przeciw królowi książę Lancaster. Edmund próbował bronić sprawy królewskiej, ale 27 lipca 1399 roku opowiedział się po stronie Lancastera. Kiedy Lancaster został królem Henrykiem IV powołał Yorka do Tajnej Rady.

W 1372 roku poślubił Izabelę Kastylijską, córkę Piotra I "Okrutnego" króla Kastylii. Izabela była szwagierką Jana z Gandawy, brata Edmunda. Edmund i Izabela mieli razem dwóch synów i córkę:

Edward Norwich de Langley, II książę Yorku,

Konstancja York, żona Thomasa le Despensera, I hrabiego Gloucester,

Ryszard Conisburgh, III hrabia Cambridge,

W 1393 roku poślubil Joan Holland, córkę Thomasa Hollanda, II hrabiego Kentu i Alice FitzAlan, córki X hrabiego Arundel. Małżonkowie nie mieli razem dzieci.

Edmund Langley zmarł w 1402 r. w miejscu swojego urodzenia. Został pochowany w tamtejszym kościele dominikanów. Był człowiekiem, który nie interesował się polityką i często pozostawał w cieniu swoich ambitniejszych braci, Lancastera i Gloucestera. Prawnuk Edmunda w linii prostej, Edward IV York, zasiadł w 1461 roku na tronie Anglii.


Żródła:

Edmund Langley w "WikipediA"


Edmund of Langley, duque de York w "Geneall" tłumaczenie: Bogdan Pietrzyk