Edred Cerdicingas (urodzony około 924 lub 925 roku, zmarł w Frome, Somerset 23 listopada 955 roku) herb

Syn Edwarda I Cerdicingas króla Wessexu i Edgivy z Kentu, córki Sigehelm, ealdorma Kentu.

Król Anglii od 26 maja 946 roku do 23 listopada 955 roku, koronowany w Kingston-upon-Thames 16 sierpnia 946 roku.

Tron objął po śmierci swojego brata Edmunda I, zamordowanego przez Leofę.

Podobnie jak on odnosił sukcesy w walce z Duńczykami. W 947 roku do Nortumbrii przybył obalony król Norwegii Eryk "Krwawy Topór". Mimo, iż został szybko pokonany, zdołał uchwycić władzę nad Yorkiem. Został stamtąd wygnany w 954 roku i rychło poniósł decydującą klęskę pod Stainemore.

Edred był człowiekiem bardzo religijnym, ale również słabego zdrowia (sam zresztą jadł bardzo niewiele). Zmarł w 955 roku w hrabstwie Somerset. Pochowany został w Old Minster w Winchesterze. Jego następcą został jego bratanek, Edwin Saski.


Żródła:

Edred (król Anglii) w "WikipediA"


Edred, King of England w "Geneall" tłumaczenie: Bogdan Pietrzyk