Edwin (Edwy, Eadwy) "Piękny, Saski" Cerdicingas (urodzony około 941 roku, zmarł w Gloucester 1 października 959 roku) herb

Syn Edmunda I Cerdicingas króla Anglii i Św. Elgiva.

Król Anglii od 23 listopada 955 roku do 1 października 959 roku, koronowany w Kingston-upon-Thames około 26 stycznia 956 roku.

W 955 lub w 956 roku poślubił (rozwód w 957 lub 958 roku) Elgivę Cerdicingas (zmarła w Gloucester we wrześniu 959 roku), córkę Ethelgiva Cerdicingas, syna Ethelreda I Cerdicingas króla Wessexu.

Był najstarszym synem Edmunda "Starszego" i jego pierwszej żony, św. Elgivy. Tron objął po śmierci swojego stryja, Edreda.

Na tron został wybrany decyzją możnych anglosaskich. Krótkie panowanie Edwina (zwanego w źródłach "Pięknym") upłynęło pod znakiem konfliktów z rodziną, możnymi i hierarchią kościelną. Król rychło skłócił się z dwoma wpływowymi postaciami angielskiego Kościoła, Dunstanem, głównym doradcą króla Edreda, oraz z arcybiskupem Canterbury, Odonem.

Edwin został ukoronowany 26 stycznia 956 roku. Już w dzień koronacji doszło do spięcia na linii król-możni. Zaraz po obrzędzie miało odbyć się spotkanie króla z możnymi królestwa, jednak król się na nie nie stawił. Dunstan ruszył na poszukiwanie króla i znalazł go, gdy prowadził swobodną rozmowę ze szlachcianką imieniem Ethelgive. Dunstan zwrócił królowi uwagę, że powinien spotkać się z możnymi, ale król odmówił. Dunstan ostatecznie zaciągnął króla na to spotkanie i zmusił go do publicznego nazwania Ethelgive "nierządnicą". Zorientowawszy się poniewczasie, że swoim zachowaniem zdenerwował króla, Dunstan opuścił dwór i schronił się w klasztorze. Edwin jednak, podburzony przez Ethelgivu, kazał zaatakował klasztor. Dunstan uciekł i udał się za granicę. Nie powrócił do czasu śmierci Edwina.

W 956 roku Edwin poślubił Elgivę, jednak to małżeństwo zostało szybko unieważnione przez arcybiskupa Odona pod zarzutem zbyt bliskiego pokrewieństwa (Elgiva była potomkinią Ethelreda I, króla Wesseksu w latach 865-871). Spowodowało to konflikt króla z arcybiskupem. Po stronie hierarchy kościelnego stanęli jednak możni, niezadowoleni z rządów Edwina. Tanowie z Mercji i Nortumbrii zawarli w 957 roku porozumienie z młodszym bratem króla, Edgarem, i zbuntowali się przeciwko królowi. Edwin został pokonany w bitwie pod Gloucester. Do wojny domowej jednak nie doszło, gdyż obie strony uzgodniły podział królestwa wzdłuż Tamizy. Edwin pozostał władcą Wessexu i Kentu, Edgar rządził w Mercji i Nortumbrii.

Edwin wprowadził zwyczaj ściągania wszystkich monet będących w obiegu, również obcych i przetapiania na nowe.

Ostatnie lata rządów Edwina upłynęły bez większych wstrząsów. Nauczony doświadczeniami Edwin rządził mądrzej i taktowniej. Starał się również pozyskać Kościół, czyniąc na jego rzecz hojne darowizny. Edwin zmarł jednak w wieku około 18 lat i został pochowany w katedrze w Winchesterze. Tron objął jego brat Edgar, który ponownie zjednoczył królestwo.


Żródła:

Edwin (król Anglii) w "WikipediA"


EADWIG w "MedLands" tłumaczenie: Bogdan Pietrzyk