Emma Eysteinsson Normandzka (urodzona około 985 lub 987 roku, zmarła 6 marca 1052 roku) herb

Córka Ryszarda I "Nieustraszonego" Eysteinsson księcia Normandii i Gunnory de Crepon Duńskiej.

Królowa-współwładczyni w Anglii od 5 kwietnia 1002 roku do 1013 roku, od 3 lutego 1014 roku do 23 kwietnia 1016 roku, od 18 października 1016 roku do 12 listopada 1035 roku i od 17 marca 1040 roku do 8 czerwca 1042 roku.

W katedrze Winchester 5 kwietnia 1002 roku poślubiła Ethelreda II "Bezradnego" Cerdicingas (urodzony około 966 lub 968 roku, zmarł w Londynie 23 kwietnia 1016 roku) króla Anglii. 2 lipca 1017 roku poślubiła Knuda II "Wielkiego" Skioldung (Hardeknud III) (zmarł w Lambeth 8 czerwca 1042 roku) króla Danii i Anglii.

Małżonka Etelreda II (w latach 1002-1016) oraz Kanuta "Wielkiego" (w latach 1017-1035), władców Anglii.

Matka Św. Edwarda "Wyznawcy", Alfreda, Hardekanuta i Gunhildy Kunegundy. Po najeździe Duńczyków na Anglię w 1013 roku zabrała Edwarda "Wyznawcę" i Alfreda (synów z Etelredem) do swej ojczystej Normandii. Do Anglii wróciła dopiero po śmierci pierwszego męża i jej pasierba Edmunda "Żelaznobokiego", aby wyjść za mąż za Kanuta, nowego władcę tego kraju. Z oboma mężami współrządziła Anglią. Podczas częstych wypadów Kanuta do Danii pełniła w Anglii rolę zbliżoną do regentki.

Około 1030 roku pod jej wpływem Kanut wydał prawo, które po raz pierwszy zabraniało sprzedawać kobietę lub wydawać ją za mąż wbrew jej woli. Po jego śmierci popierała Hardekanuta (zachowała kontrolę nad skarbcem i podatkami z jej oprawy w Winchester) w jego walce o tron Anglii z jego przyrodnim bratem Haroldem. W 1037 roku została skazana przez tego ostatniego na wygnanie do Flandrii i wróciła dopiero po jego śmierci w 1040 roku. Wtedy to nowym królem Anglii (królem Danii był od 1035 roku) został Hardekanut. Emma znowu współrządziła Anglią. Hardekanut zmarł już w 1042 roku i na tron wstąpił jej starszy syn Edward "Wyznawca". Matka jednak wsparła nie jego lecz Magnusa "Dobrego". Dlatego też została przez syna odsunięta od wpływu na rządy.

Głównym źródłem do jej dziejów jest Encomium Emmae Reginae, powstały na jej zamówienie w latach czterdziestych XI wieku. Zmarła w 1052 roku.

Z pierwszewgo małżeństwa miała dwóch synów:

Edward "Wyznawca", król Anglii,

Alfred Atheling.

Z drugiego małżeństwa miała dwoje dzieci:

Hardekanut, król Danii i Anglii,

Gunhilda lub Kunegunda, pierwsza żona Henryka Bawarskiego, późniejszego cesarza Henryka III.


Żródła:

Emma z Normandii "Kobiety w polityce"


Emma z Normandii w "WikipediA"


Emma de Normandie w "Geneall" tłumaczenie: Bogdan Pietrzyk


EMMA w "MedLands" tłumaczenie: Bogdan Pietrzyk