Godwin Aparté (urodzony w Sussex, około 987 roku, zmarł w Winchester, Hampshire, 15 kwietnia 1053 roku) herb

Syn Wulfnoth "Cyld - Dzięcię" Aparté, tana Sussexu.

Earla Wessexu i Kentu od 1020 roku do września 1051 roku i od 1052 roku do 15 kwietnia 1053 roku, faktyczny rządca Anglii od 3 kwiecień 1043 roku do 1050 roku, pretendent do tronu Anglii od 1016 roku do 15 kwietnia 1053 roku.

Poślubił Thyra Svenssdotter Jelling [Knýtlinga] (urodzona około 993 roku, zmarła w 1018 roku), córkę Swena Tjugguskegg "Widłobrodego" Jelling [Knýtlinga] i Gunhildy słowiańskiej, może córki Burysława, księcia słowiańskiego (pomorskiego lub obodrzyckiego). Poślubił Gytha [Githa] Thorkelsdóttir Jelling [Knýtlinga] (urodzona około 1000 roku, zmarła około 1069 roku), córkę Thorgils Sprakalegg [Sprakalägg] Jelling [Knýtlinga], duńskiego wodza.

Był jednym z najpotężniejszych hrabiów w Anglii za panowania Kanuta "Wielkiego" w latach 1016-1035 i jego następców. Około 1020 roku Kanut uczynił go pierwszym hrabią Wessex.

Ojcem Godwina był prawdopodobnie Wulfnoth "Cyld", który był synem Sussex'a. Jego pochodzenie nie jest znane, ale "Cyld" zwykle odnosi się do człowieka o randze. W 1009 roku Wulfnoth został oskarżony o nieznane zbrodnie na statku i uciekł z dwudziestoma statkami. Statki wysłane do ścigania go zostały zniszczone podczas burzy. Godwin był prawdopodobnie zwolennikiem najstarszego syna Ethelreda II, który zostawił mu majątek, gdy zmarł w 1014 roku. Posiadłości w Compton w hrabstwie Sussex należała kiedyś do ojca Godwina. Chociaż obecnie zawsze uważa się go za związanego z Wessex, Godwin prawdopodobnie wychował się w Sussex, a nie w Wessex i prawdopodobnie pochodził z Sussex, gdzie się mógł urodzić.

Po objęciu tronu przez Kanuta w 1016 roku, Godwin szybko się wzniósł na wyżyny. Do 1018 roku był hrabią, prawdopodobnie ze wschodniego Wessex, a następnie około 1020 roku całego Wessexu. W latach 1019-1023 towarzyszył Kanutowi w wyprawie do Danii, gdzie się wyróżniał się w bitwach, i wkrótce potem poślubił Gythę, siostrę duńskiego hrabiego Ulfa, który był żonaty z siostrą Kanuta, Estrid.

12 listopada 1035 roku Kanut zmarł. Jego królestwo zostały podzielone na trzech rywalizujących władców. Harolda "Harefoot", nieślubny syn Kanuta z Alfgifu z Northampton, przejął tron Anglii. Harthacnut, prawowity syn Kanuta z Emmą z Normandii, panował w Danii. Norwegia opowiedziała się za Magnusem "Szlachetnym". W 1035 roku tron Anglii przejął podobno Alfred Atheling, młodszy syn Emmy z Normandii i Ethelreda II, przyrodniego brata Harthacnuta. Podobno Godwin schwytał samego Alfreda lub oszukał go, udając, że jest jego sprzymierzeńcem, a następnie poddał go siłom Harolda "Harefoota". Alfred został oślepiony i wkrótce zmarł w Ely. Według współczesnego manuskryptów Kroniki anglosaskiej Abingdona, Godwin kazał zabić sługę Alfreda, oślepić go, okaleczyć i oskalpować: "nie zrobiono w tym więcej okropnego czynu kraj odkąd przybyli Duńczycy i zawarli tu pokój".

W 1040 roku Harold "Harefoot" zmarł, a Godwin poparł swojego przyrodniego brata Harthacnuta do tronu Anglii. Kiedy sam Harthacnut zmarł w 1042 roku, Godwin poparł roszczenie do tronu, ocalałego syna, Edwarda "Wygnańca". Edward spędził większość życia w Normandii. Jego panowanie przyczyniło się do objęcia tronu Anglii przez dom królewski z Wessex'u.

Pomimo rzekomej odpowiedzialności za śmierć brata Edwarda, Alfreda Godwin zabezpieczył małżeństwo swojej córki Edith (Eadgyth) z Edwardem w 1045 roku. Gdy Edward zaprosił swoich doradców i zwolenników do miejsca schronienia, aby powiększyć swoich stronników, wśród których znalazł się i Godwin, który wkrótce stał się liderem sprzeciwu wobec rosnących wpływów Normanów. Po gwałtownym starciu między mieszkańcami Dover a odwiedzającym Eustachą II, hrabią Boulogne, teściem Edwarda. Godwin otrzymał rozkaz ukarania mieszkańców Dover (tak jak on i Leofric, hrabia Mercji w Worcester i Leofric). Tym razem jednak Godwin odmówił, decydując się na obronę własnych rodaków przeciwko zagranicznemu władcy i swojemu królowi. Edward odebrał to jako próbę zagarnięcia władzy, któremu udało się pozyskać wsparcie Siwarda, hrabiego Northumbria i hrabiego Leofrica.

Godwin i jego synowie zostali usunięci z królestwa we wrześniu 1051 roku. Godwin wraz z żoną Gytha i synami: Sweynem, Tostigiem i Gyrthem szukali schronienia we Flandrii, podczas gdy jego synowie Leofwine i Harold uciekli do Dublina, gdzie uzyskali schronienie i pomoc Diarmait mac Máel na mBó, króla Leinster. Wszyscy wrócili do Anglii w następnym roku z siłami zbrojnymi, uzyskując wsparcie marynarki wojennej, mieszczan i chłopów, co zmusiło Edwarda do przywrócenia mu dawnych posiadłości. Dało to jednak precedens, za którym podążył konkurencyjny hrabia kilka lat później, a następnie syn Godwina, Tostig, w 1066 roku.

15 kwietnia 1053 roku Godwin zmarł nagle, po upadku podczas bankietu królewskiego w Winchester. Według jednego z kolorowych opowiadań XII-wiecznego pisarza Aelreda z Rievaulx Godwin próbował zrzec się odpowiedzialności za śmierć Alfreda hehelinga słowami: „Niech ta skorupa, którą trzymam w dłoni, przechodzi przez gardło i pozostawia mnie bez szwanku, aby pokazać, że byłem bez winy zdrady wobec ciebie i że byłem niewinny śmierci twego brata! ". Połknął skorupę, ale utknęła mu w gardle i zabiła go. [8] Wydaje się jednak, że nie jest to niczym więcej niż propagandą Normana, współczesne relacje wskazują, że właśnie miał nagłą chorobę, być może udar. Zgodnie z abingdonowską wersją Kroniki anglosaskiej, pod rokiem 1053: „W poniedziałek wielkanocny, gdy siedział z królem przy posiłku, nagle osunął się w kierunku podnóżka pozbawionego mowy i pozbawiony wszelkiej siły. Następnie został przewieziony do prywatnego pokoju króla i myśleli, że zaraz minie. Ale tak nie było. Przeciwnie, kontynuował w ten sposób bez słowa i siły aż do czwartku, a potem odszedł z tego życia. "[ 9]

Pochowany został w Katedrze w Winchester.

Jego syn Harold zastąpił go jako hrabia Wessex, obszar obejmujący w przybliżeniu najbardziej wysuniętą na południe trzecią część Anglii. Wraz ze śmiercią Earla Siwarda w 1055 roku, a później Elfgara w 1062 roku, dzieci Godwin były gotowe przejąć wyłączną kontrolę. Tostigowi pomagano w dawnych czasach Northumbria, kontrolując w ten sposób północ. Hrabia Mercian został odsunięty od władzy, zwłaszcza po tym, jak Harold i Tostig zerwali sojusz walijsko-merciański w 1063 roku. Harold później zastąpił Edwarda i został królem Anglii w 1066 roku. Rodzina Godwinów była gotowa założenie nowej królewskiej dynastii, ale Harold został obalony i zabity w podboju Normanów.


Żródła:

Godwin, Earl of Wessex w "Wikipedia" tłumaczenie: Bogdan Pietrzyk


"KRÓLOWE I KRÓLOWIE WIELKIEJ BRYTANII - Od Edgara do Elżbiety II - wsztscy władcy Wielkiej Brytanii" - autor: Przemysław Jaworski - Przemysław Jaworski i Wydawnictwo Novae Res, 2018

29-07-2020

21-06-2020

17-06-2020

15-05-2020

14-05-2020