Izabela Robertyng-Capet-Valois (urodzona w Luwrze 9 listopada 1389 roku, zmarła w Blois 13 września 1410 roku) herb

Córka Karola VI "Szalonego" Robertyng-Capet-Valois, króla Francji i Elisabeth=Isabeau Wittelsbach, córki Stefana III Wittelsbacha, księcia Bawarii na Ingolstadt.

W Sainte-Chapelle, Palais Royal w Paryżu 12 marca 1396 roku (per procuro), w Calais, katedra St. Nicolas 1 listopada 1396 roku (pro futuro) poślubiła Ryszarda II Plantagenet (Gâtinais-Anjou) (urodzony w Bordeaux 6 stycznia 1367 roku, prawdopodobnie zamordowany w Pontefract Castle, Yorkshire 6 stycznia lub 14 lutego 1400 roku) króla Anglii i Francji, seniora Irlandii, księcia Akwitanii i Gaskonii i hrabiego de Bordeaux i d'Agen. 29 czerwca 1406 roku w Compiegne, Oise poślubiła Karola I Robertyng-Capet-Valois-d'Orleans (urodzony na zamku królewskim de Saint-Pol, w Paryżu 24 listopada 1394 roku, zmarł w Amboise, Indre-et-Loire 5 stycznia 1465 roku), księcia Orleanu, Mediolanu.

Urodziła się w Paryżu, jej rodzeństwo to między innymi: Jan de Touraine i Karol VII Walezjusz królem Francji. Jej młodsza siostra - Katarzyna de Valois poślubiła później króla Anglii - Henryka V.

Jej pierwsze małżeństwo przypieczętował czteroletni pokój z Anglią zawarte przez jej ojca w 1395 roku zgodnie z umową przedmałżeńską zawartą między królem Anglii a królem Francji z 9 marca 1396 roku. Izabela miała wtedy 6 lat i poślubiła 26-letniego owdowiałego króla Ryszarda II - żeby przypieczętować pokój francusko-angielski. Małżeństwo nie zostało skonsumowane, z powodu młodego wieku panny młodej. Izabela zamieszkała w Wallingford Castle, gdy tymczasem Ryszard pojechał na wyprawę do Irlandii. Podczas powrotu do Anglii został on pojmany i zamordowany, wtedy Izabela na rozkaz nowego króla - Henryka V musiała opuścić Windsor i przenieść się do Sunninghill. Do Francji wróciła w sierpniu 1401 roku.

Henryk IV nie wiedział co ma zrobić z królową-wdową, więc postanowił, że poślubi ona jego syna - również Henryka. Izabela stanowczo odmówiła, pogrążyła się w żałobie po Ryszardzie i nie odpowiadała na prośby Henryka. Wreszcie postanowiła wrócić do Francji.

Na mocy kontraktu z 5 czerwca 1406 roku, ponownie wyszła za mąż, za swojego kuzyna - Karola, księcia Orleanu. Zmarła w połogu, w wieku 19 lat, pozostawiła jedyną córkę:

Joannę Orleańską, żonę Jana II d'Alençon.

Pochowana w Chapelle de Notre-Dame des Bonnes-Nouvelles, w Opactwie de Saint-Laumer, w Blois, a w 1624 roku przeniesiony do L'Eglise des Celestins, w Paryżu.


Żródła:

Izabela de Valois w "WikipediA"


ISABELLE de France w "MedLands" tłumaczenie: Bogdan Pietrzyk


Isabelle de Valois, princesse de France w "Geneall" tłumaczenie: Bogdan Pietrzyk