Ranulf "Krzyżowiec" de Glanville [de Gaël] (Rainulfo di Glanville, Glanvil of Glanville) (urodzona w Stratford, Sant Andrew, Plomesgate w Suffolk, około 1120 roku, zmarł w oblężonej Acri w Palestynie, 12 października 1190 roku) herb

Syn Sir Herve [I] de Glanville of Bawdsey i Maud (Matilda/ Mabel) de Salt-Les-Dames, córki Rogera de Salt Les Dames.

Justiciar Anglii od 1180 roku do 17 września 1189 roku, szeryf hrabstwa Lancashire od 1173 roku do 1175 roku, szeryf hrabstwa Yorkshire, Warwickshire i Leicestershire od 1163 roku do 1170 roku i od 1175 roku do 1176 roku, sędzia sądu królewskiego od 1176 roku do 1180 roku, senior de Gaël i de Montfort, hrabia Norfolk i Suffolk od 1173 roku do 17 września 1189 roku.

Poślubił w Richmond, York w 1146 roku Bertha de Valoignes (Valoins) (urodzona w Parham, Plomesgate w Suffolk, około 1125 roku, zmarła w Bowsley, Antley w Suffolk, około 1208 roku), córkę Theobalda de Valoignes (Valoins), seniora de Parham w hrabstwie Suffolk i Helwise de Valoines, córki Hamo de Valenis.

Rodzina pochodziła z Glanville, 8 km na zachód od Deauville, w Normandii i osiadliła się w Anglii Wschodniej w czasach podboju Anglii przez Normanów.

Zotał szeryfem w Yorkshire, Warwickshire i Leicestershire w latach 1163-1170. W 1170 roku wraz z większością wysoko postawionych szeryfów, został odwołany ze stanowiska za korupcję. Jednak w 1173 roku został ponownie mianowany szeryfem w Lancashire i hrabią de Richmond. W 1174 roku, został szeryfem Westmorland. W 1175 roku został ponownie mianowany szeryfem Yorkshire, a w 1176 roku został królewskim sędzią w północnej części Anglii. W 1180 roku został mianowany justiciarem Anglii. Stał się prawą ręką króla Henryka II, a podczas jego częstych nieobecności był regent Anglii. W 1176 roku został również strażnikiem królowej Eleonory na zamku w Winchester.

Po śmierci Henryka w 1189, Glanvill został usunięty ze stanowiska justiciar Anglii przez króla Ryszarda I i uwięziony. Za cenę wolności musiał się wykupić. Według niektórych danych musiał zapłacić 15.000 funtów. Wkrótce po uzyskaniu wolność wyjechał na krucjatę, podczas której zmarł w trakcie oblężenia Akki w 1190 roku.

Założył dwa klasztory: w Suffolk: założony w 1171 roku, i w Leiston, w 1183 roku, również zbudował szpital dla trędowatych w Somerton, Norfolk.

Być może za namową króla Henryka II, Glanvill napisał lub nadzorował napisanie Tractatus de legibus et consuetudinibus Regni Angliae (Traktat o praw i zwyczajów Królestwa Anglii), praktyczne porady prawne w postępowaniu królewskich sądów.

Traktat Glanvill wydrukowano w 1554 roku. Tłumaczenie na język angielski został opublikowany w Londynie w 1812 roku przez Johna Beames.

Ranulf ożenił się z Berthą de Valoignes, córką Theobalda de Valoines, pana posiadłości Parham, Suffolk, z którą miał dwie córki i syna:

Matilda (Maud) de Glanville (urodzona około 1143 roku, zmarła około 1195 roku), żona: Sir Williama d'Auberville (urodzony około 1140 roku, zmarła około 1196 roku), ; żona?a: Roger de Tudenham (urodzony około 1144 roku, zmarł w 1210 roku),

Helewis de Glanville (urodzona w 1148 roku, zmarła 1 marca 1194 roku), żona: Roberta fitza Ralpha Fitz Ribalda (urodzony około 1130 roku, zmarł przed 1190 rokiem), III Lorda of Middleham i of Spennithorne,

William de Glanville (urodzon około 1165 roku, zmarł w 1228 roku), po nim syn.


Żródła:

Ranulf de Glanvill w "WikipediA" tłumaczenie: Bogdan Pietrzyk


RANULF de Glanville w "MedLands" tłumaczenie: Bogdan Pietrzyk


Sir Ranulph "Crusader" de Glanville w "Geni" tłumaczenie: Bogdan Pietrzyk

11-01-2022

21-05-2021