Ranulf "Krzyżowiec" de Glanville (Rainulfo di Glanville, Glanvil o Glanville) (urodzona w Stratford, St Andrew, Plomesgate, Suffolk około 1120 roku, zmarła w oblężonej Acri, Palestyna 12 października 1190 roku) herb

Syn Sir Herve [I] de Glanville of Bawdsey i Maud (Matilda/ Mabel) de Salt-Les-Dames, córki Rogera de Salt Les Dames.

Justiciar Anglii od 1180 roku do 17 września 1189 roku. Szeryf hrabstwa Lancashire od 1173 roku do 1175 roku, szeryf hrabstwa Yorkshire, Warwickshire i Leicestershire od 1163 roku do 1170 roku i od 1175 roku do 1176 roku, sędzia sądu królewskiego od 1176 roku do 1180 roku. Hrabia de Richmond od 1173 roku do 17 września 1189 roku.

Poślubił w Richmond, York w 1146 roku Bertha de Valoignes (Valoins) (urodzona w Parham, Plomesgate, Suffolk około 1125 roku, zmarła w Bowsley, Antley, Suffolk około 1208 roku), córkę Theobalda de Valoignes (Valoins), seniora de Parham w hrabstwie Suffolk i Helwise de Valoines, cróki Hamo de Valenis.

Rodzina pochodziła z Glanville, 8 km na zachód od Deauville, w Normandii i osiadliła się w Anglii Wschodniej w czasach podboju Anglii przez Normanów.

Zotał szeryfem w Yorkshire, Warwickshire i Leicestershire w latach 1163-1170. W 1170 roku wraz z większością wysoko postawionych szeryfów, został odwołany ze stanowiska za korupcję. Jednak w 1173 roku został ponownie mianowany szeryfem w Lancashire i hrabią de Richmond. W 1174 roku, został szeryfem Westmorland. W 1175 roku został ponownie mianowany szeryfem Yorkshire, a w 1176 roku został królewskim sędzią w północnej części Anglii. W 1180 roku został mianowany justiciarem Anglii. Stał się prawą ręką króla Henryka II, a podczas jego częstych nieobecności był regent Anglii. W 1176 roku został również strażnikiem królowej Eleonory na zamku w Winchester.

Po śmierci Henryka w 1189, Glanvill został usunięty ze stanowiska justiciar Anglii przez króla Ryszarda I i uwięziony. Za cenę wolności musiał się wykupić. Według niektórych danych musiał zapłacić 15.000 funtów. Wkrótce po uzyskaniu wolność wyjechał na krucjatę, podczas której zmarł w trakcie oblężenia Akki w 1190 roku.

Założył dwa klasztory: w Suffolk: założony w 1171 roku, i w Leiston, w 1183 roku, również zbudował szpital dla trędowatych w Somerton, Norfolk.

Być może za namową króla Henryka II, Glanvill napisał lub nadzorował napisanie Tractatus de legibus et consuetudinibus Regni Angliae (Traktat o praw i zwyczajów Królestwa Anglii), praktyczne porady prawne w postępowaniu królewskich sądów.

Traktat Glanvill wydrukowano w 1554 roku. Tłumaczenie na język angielski został opublikowany w Londynie w 1812 roku przez Johna Beames.


Żródła:

Ranulf de Glanvill w "WikipediA" tłumaczenie: Bogdan Pietrzyk


RANULF de Glanville w "MedLands" tłumaczenie: Bogdan Pietrzyk


Sir Ranulph "Crusader" de Glanville w "Geni" tłumaczenie: Bogdan Pietrzyk