Sybilla Ingelger-Anjou (Gâtinais-Anjou) (urodzona w 1112 roku, zmarła w Betanii w 1165 roku) herb

Córka Fulka V "Młodego" Ingelger-Anjou (Gâtinais-Anjou) księcia Andegawenii, króla Jerozolimy i Eremburgi de Beaugency, hrabiny du Maine, córki Eliasz I de Beaugency, hrabiego du Maine.

Regentka Flandrii od 1147 roku do 1149 roku.

W 1123 roku (anulowane 26 sierpnia 1124 roku) poślubiła Wilhelma I "Clito" FitzRobert (urodzony w Rouen 25 października 1102 roku, zmarł w Aalst 29 lipca 1128 roku) hrabiego Flandrii, pretendenta do tronu Anglii i Normandii, hrabiego du Maine (de iure uxoris). W 1134 roku poślubiła Thierry Châtenois-Metz Alzackiego (urodzony w 1099 lub 1101 roku, zmarł w Gravelines 17 stycznia 1168 roku), hrabiego Flandrii.

W 1123 roku poślubiła Williama "Clito", któremu przyniósł hrabstwa du Maine. Małżeństwo została unieważniona w 1124 roku, ze względu na pokrewieństwo. Unieważnienia dokonał papieża Honoriusza II na wniosek króla Anglii Henryka I, wuja Williama. Książę Fulk przeciwieństwie do papieża nie zaakceptował tego wyroku, za co papież Honoriusz ekskomunikował go i nałożył interdykt na całą Andegawenię. W zamian za odwołanie ekskomuniki, książę Fulk, jako już wdowiec, wraz z córkę Sybillą udał się jako krzyżowiec Ziemi Świętej. W Królestwie Jerozolimskim, zawarł związek małżeński z Melisendą, dziedziczkę Królestwa i został koronowany na króla w 1131 roku.

Sybilla w 1139 roku wyszła za mąż za Thierrego Alzackiego, hrabiego Flandrii, który również przybył na pierwszą pielgrzymkę do Ziemia Święta. Oboje wrócili do Flandrii, a podczas jego nieobecności (II krucjata), Sybilla będąc w ciąży władała hrabstwem jako regent. W czasie rządów Sybilli na Flandrię najechał Baldwin IV, hrabia Hainaut. Atak na Flandrię Baldwinowi nie wyszedł. Sybilla nie dość że odparła atak to jeszcze doprowadził do kontrataku na Hainaut, które zostało splądrowane przez wojska flandryjskie. W odpowiedzi Baldwin zniszczonym Artois. Arcybiskup Reims interweniował i podpisano rozejm. Thierry, gdy wrócił w 1149 roku mścił na Baldwin.

W 1157 roku wyjechała wraz z mężem na trzecią pielgrzymkę. Tam też Sybilla odmówiła powrotu do Flandrii i wstąpiła do klasztoru św. Marii i Marty w Betanii, gdzie jej ciotka, Jowita z Betanii, była ksienią. Jowita i Sybilla popierały królową Melisandę i przez pewien czas miały wpływ na hierarchów kościelnych: poparły wybór Amalryka of Nesle na łacińskiego patriarchę Jerozolimy. Sybilla zmarła w Betanii w 1165 roku.

Z pierwszego małżeństwa z Wilhelmem "Clito", nie miała potomstwa. Z drugiego małżeństwaz Thierry Flandryjskim, miała trzech synów i trzy córki:

Filipa I Alzackiego (zmarł 1 sierpnia 1191 roku), hrabiego Flandrii,

Mateusza Alzackiego (zmarł 25 lipca 1173 roku), iure uxoris hrabiego Boulogne,

Piotra (zmarł w 1176 roku), biskupa Cambrai,

Małgorzatę I Alzacką (zmarła 15 listopada 1194 roku), hrabinę Flandrii,

Gertrudę (urodzona w 1135 roku, zmarła w 1186 roku), żonę Humberta III "Błogosławionego" (urodzony 4 sierpnia 1135 roku, zmarł 4 marca 1189 roku), hrabiego Sabaudii,

Matyldę, opatkę klasztoru w Fontevraud.


Żródła:

Sibylla of Anjou w "WikipediA" tłumaczenie: Bogdan Pietrzyk


Sybilla Andegaweńska "Kobiety w polityce"


SIBYLLE d'Anjou w "MedLands" tłumaczenie: Bogdan Pietrzyk


Sibylle d' Anjou w "Geneall" tłumaczenie: Bogdan Pietrzyk

07-05-2022