Francesco Maria Carraffa y Carraffa della Stadera Castriota y Gonzaga (urodzony w Nocera de Pagani w 1580 roku, zmarł w Madrycie 16 lipca 1642 roku) herb

Syn Ferdynanda II Carafa della Stadera, IV księcia de Nocera i Anny Clarice Carafa, córki Antonia księcia de Stigliano, księcia de Mondragone i Ippolity Gonzagy, księżnej de Molfetta.

V książe de Nochera od 11 września 1593 roku do 16 lipca 1642 roku. Wicekról Aragonii od 1639 roku do 1640 roku. Wicekról Nawarry od 19 czerwca 1640 roku do czerwca 1641 roku.

Ożenił się z Anna Pignatelli (urodzona 12 maja 1592 roku, zmarła w Filogaso w 1622 roku), córka Hectora III, IV książę de Monteleone i Katarzyny Carafa dei Conti di Sant'Angelo dei Lombardi. Żona Joan Ruffo di Calabria (urodzona w Neapolu 28 kwietnia 1591 roku, zmarła 14 grudnia 1650 roku), III księżna de Scilla, IX hrabina de Sinopoli, hrabina Nicotera i Borrelli, seniora di Filogaso, Calanna, Fiumara di Muro, del Passo, córkę Vincenzo Ruffo, seniora de Santa Severina i Maria Ruffo, II księżnej de Scilla [wdowa po Vincenzo Ruffo (urodzony około 1585 roku, zmarł w 1632 roku), I księcia de Palazzolo, markiza de Licodia].

W 1625 roku wziął udział w oblężeniu Bredy. Następnie wstapił do kawalerii neapolitańskiej w Lombardii, gdzie pięć lat później został mianowany kapitan regionu Piemontu i Monferrato.

W 1633 roku jego udział w bitwie pod Nördlingen ze Szwedami, decyduje o zwycięstwie hiszpańskiej Armady. Później udał się do Flandrii, gdzie zamieszkał na dworze kardynała-infanta Ferdynanda Habsburga, dopóki nie został powołany przez Filipa IV na kapitana generalnego Guipuzcoa.

W 1639 roku został mianowany wicekrólem Aragonii, a rok później wicekrólem Nawarry.

W 1641 roku wątpliwości w polityce wewnętrznej wszechwładnego ministra Gaspara de Guzmán, hrabiego-księcia de Olivares, zwłaszcza w odniesieniu do Katalonii przyczyniła sie do uwięzienia Carafy. W rok od uwięzienia Carafa zmarł. Po śmierci został uniewinniony w procesie, która wytoczyła jego rodzina.


Żródła:

Francesco Maria Carafa w "WikipediA" tłumaczenie: Bogdan Pietrzyk