Galindo II Aznárez Galíndez (urodzony w 865 roku, zmarł w 922 roku) herb

Syn Aznara II Galindo Galíndez, hrabiego Aragonii i Onegi Garcez Jimenez de Pamplona, córki Garcia I Iníguez Jimenez, króla Pamplony.

Hrabia Aragonii od 893 roku do 922 roku.

Poślubił Acibella Garcés Karoling (urodzona w Gaskonii, okolo 882 roku, zmarła około 905 roku), córkę Garcíi II Sáncheza "Krzywego, Garbatego, Zgiętego" Karolinga, księcia Gaskonii i Amuny d' Angouleme, córki Vulgrina, hrabiego d'Angouleme, de Périguex i de Agen. Około 905 roku poślubił Sanchę Garcés Jimenez de Pamplona (urodzona około 880 roku, zmarła roku), córkę Garcii II Jimenez, króla Pamplony i Onekę Rebele z Sangüesa.

Galindo II w 905 roku wspomógł Sancho z dynastii Jimenez, swojego szwagra (męża Tody Aznárez), który został osadzony na tronie hrabstwa Pampeluny. Jednak w 911 roku zbuntował się przeciw niemu, łącząc się w koalicję ze swym szwagrem Muhammadem al-Tawilem z Hueski i Abd Allahem ibn Lubbem ibn Qasim. Zostali oni jednak pokonani, al-Tawil zginął w czasie walk, a Aznar II został lennikiem Sancha i osłabił pozycję Aragonii. Dzięki wsparciu swego krewnego króla Nawarry Fortuna Garcésa "Jednookiego" Galindo założył opactwo San Julián de Labasal w 893 roku. Założył też opactwo San Martín de Cercito w Acumuer w 920 roku i zbudowany w nieznanym czasie zamek Atarés. Ostatnie wzmianki pochodzą o nim z 922 roku, gdy Sancho I ufundował Kościół w San Pedro de Siresa. Wiadomo, że żył jeszcze za panowania Ordono II z Leonu (panował w latach 910-924). Tak więc musiał umrzeć między 922 a 924 rokiem.

Ożenił się z dwukrotnie. Pierwszą małżonką była Acibella Garcés z Gaskonii, córka Garcíi II Sáncheza, z którą miał dwóch synów: Miro oraz biskupa Redemtusa i córkę Todę, która wyszła za Hunifreda Bernata, hrabiego Ribagorzy, któremu w posagu wniosła Sobrarbe. Jego drugą żoną była Sancha Garcés z Pampeluny, córka Garcii Jimeneza i siostra Sancha I. Miał z nią następujące dzieci: Velasquitę, Aznara oraz Andregotę, żonę Garcii II i następczynię ojca. Ze związków pozamałżeńskich miał też synów: Guntoslo, Sancha, Belasco i Banzo. Prawdopodobnie Guntoslo w pewnym stopniu zarządzał Aragonią jako wasal swego szwagra Garcii II.

Po śmierci Aznára w 922 roku jego córka Andregota wyszła za Gracię II z Nawarry, co dowodziło znaczenia tego królestwa. Małżeństwo zostało obiecane przez Galindo II ojcu Garcii, Sancho I, w 919 roku, gdy ten najechał Aragonię, a Garcia był w brzuchu matki. Prawdopodobnie w 940 roku Andregota została wygnana przez męża pod pretekstem zbyt bliskiego pokrewieństwa. Faktycznie przyczyną było żądanie muzułmańskiego władcy Abd-ar-Rahmana III, które zostało zawarte w traktacie pokojowym z hrabią Barcelony Sunyerem I. Garcia objął samodzielną władzę, która po jego śmierci przeszła na ich wspólnego syna, Sancha. Tym samym zakończyły się trwające od około 800 lat rządy dotychczasowej dynastii, a na tronie aragońskim zasiadła dynastia Jimenez.


Żródła:

Galindo II (hrabia Aragonii) w "WikipediA"


GALINDO [II] Aznar w "MedLands" tłumaczenie: Bogdan Pietrzyk


Galindo III Aznar w "Geneall" tłumaczenie: Bogdan Pietrzyk