Girolamo Carafa y Caracciolo (urodzony w Abruzien w 1564 roku, zmarł w Genui 4 kwietnia 1633 roku) herb

Syn Rinalda Carafa, markiza de Montenero i Porzii Caracciolo, córki Bernabo Caracciolo, księcia de Sicignano.

Markiz de Montenero. Wicekról Aragonii od 1632 roku do 1636 roku.

Mąż Ippolity de Lannoy, córki Antonia de Lannoy i Giovanny Garlonia.

W wieku 14 lat, został wysłany do Rzymu na studia pod kierunkiem wuja kardynał Antonio Carafa. Ożenił się młodo z Hippolitą de Lannoy, wnuczką Charles de Lannoy, hiszpańskiego wicekróla Neapolu.

W 1587 roku Girolamo wstąpił do armii hiszpańskiej, wbrew woli swojej rodziny. Najpierw służył pod dowództwem Aleksandra Farnese, potem walczył pod wodzą króla Francji Henryka IV Bourbona, w bitwie w Ligne w 1590 roku i pod Rouen w 1592 roku. Następnie sam dowodził jednostkę wojskową w Fryzji, Brabancji i Flandrii.

W wojnie francusko-hiszpańską (1595-1598) brał udział w niektórych pomniejszych walkach w obszarze przygranicznym. W 1597 roku, brał udział w oblężeniu Amiens, gdzie bezkutecznie bronił General Porto-Carrero do 25 września 1597 roku. Za męstwo został uhonorowany przez króla Francji Henryka IV.

Po powrocie do Niderlandach, wziął udział w oblężeniu Ostendy. Następnie został wysłany do Włoch, by walczyć w Sabaudii. Po zawrciu pokoju została dowódcą kawalerii na Sycylii. Później przeszedł na służbę cesarza Ferdynanda II, w chwili wybuchu wojny trzydziestoletniej.

Odegrał ważną rolę w zwycięstwie w bitwie pod Białą Górą, skutecznie uniemożliwiają zjednoczenia wojska Gábora Bethlen z jego czeskimi sojusznikami. W 1621 roku walczył w pobliżu Mediolanu. Po podpisano traktat pokojowego z Gáborem Bethlen, Girolamo został mianowany feldmarszałkiem Rzeszy.

Wrócił do Hiszpanii, gdzie został mianowany wicekrólem Aragonii.


Żródła:

Girolamo Caraffa w "WikipediA" tłumaczenie: Bogdan Pietrzyk


Girolamo Carafa w "Geneall" tłumaczenie: Bogdan Pietrzyk