Maria de Guilhem-Montpelhier (urodzona w 1182 roku, zmarła w Rzymie, 21 kwietnia 1213 roku) herb

Córka Wilhelma VIII de Guilhem, seniora de Montpellier i Eudoksji Komneny, córki Aleksego Komnenosa, kochanki cesarzowej Marii z Antiochii, wdowy po cesarzu Manuelu I Komnen.

Seniora de Montpellier i d'Aumelas od 15 czerwca 1204 roku do 21 kwietnia 1213 roku.

Poślubiła w grudniu 1192 roku Raymonda Geoffrey'a II [Barrala I] of Marseille (zmarł 13 grudnia 1192 roku), wicehrabiego de Marsylii. Poślubiła w Montpellier, 7 grudnia 1197 roku (rozwód w 1201 roku) Bernarda IV Merowing-Guilhemide-Raimondine de Toulouse-Rouergue (urodzony we Francji, w 1132 roku, zmarł 22 lutego 1225 roku), hrabiego de Comminges. Poślubiła 15 czerwca 1204 roku Piotr II "Katolicki" Guilhemid-Sunifred z Urgel (urodzony w Huesca, w lipcu 1178 roku, zmarł 12 września 1213 roku), króla Aragonii, hrabiego Barcelony, Girony, Osony, Besalu, Cerdagne i Roussillon.

Od urodzenia, Maria był uznaną dziedziczka Montpellier, ponieważ jej rodzice nie mieli męskiego potomka, i poprzez pierworództwo, została uznana w Montpellier dziedziczką po śmierci Williama VIII.

W kwietniu 1187 roku, William VIII porzucił Eudokję Komnene i ożonił się z Agnes, krewną króla Aragonii, która urodziła mu ośmioro dzieci, w tym sześciu synów i dwie córki. W tym też czasie Eudokja wstąpiła do klasztoru benedyktynów w Aniane i została zakonnicą. Zawarte małżeństwo Williama VIII nie został uznane, a wszystkie dzieci zrodzone z tego związku uznany z nieprawego łoża, więc Maria pozostał jako niekwestionowaną dziedziczką Montpellier.

Maria w 1192 roku poślubiła Raymond Geoffrey II, wicehrabiego de Marsylia, również o imieniu Barral I. Owdowiała pod koniec 1192 roku. Jej drugie małżeństwo, zaaranżowane w grudniu 1197 roku, z hrabią Bernard IV de Comminges. Pod naciskiem ojca, Maria zrzekła się z swoich praw do Montpellier na rzecz jej najstarszego przyrodniego brata William (IX), syna siostry Agnieszki.

Z małżeństwa z Bernardem IV, Marie miał dwie córki, Mathilde (żony wicehrabiego de la Barthe) i Petronille (żonę hrabiego Astarac). W czasie małżeństwa z Bernardem IV bylo poligamiczne, gdyż w tym czasie Bernard miał dwie inne żony. Ostatecznie Marii i Bernarda zostało unieważnione. Małżeństwo Marii i Piotra II Aragońskiego, zawarte w 1204 roku, niektórzy twierdzą, że było również uznawane za nielegalne. Po stwierdzeniu nieważności małżeństwa, Maria ponownie stała się spadkobierczynią Montpellier, ale ojciec Marii, nigdy nie potwierdził tego stanu, przyznając jedynie Williamowi IX jako jego spadkobiercy.

William VIII zmarł w 1202 roku, przyrodni brat Marii, William IX zawładną kontrolę nad miastem, zgodnie z nadanym prawem dziedziczenia. 15 czerwca 1204 roku Maria poślubiła Piotr II "Katolickiego", króla Aragonii i dzięki któremu wzniecono bunt przeciwko władzy Williama IX, którego usniunięto z Montpellier.

Z małżeństwa z Piotra II, Marie urodziła dwoje dzieci: Infantka Sancha (urodzony w 1205, zmarł w 1206 roku) i Infante James, przyszłego króla Jakuba I "Zdobywcy". Piotr II po urodzeniu nastepcy tronu, próbował się z nią rozwieść, mając w nadziei, poślubić Marię z Montferratu, królową Jerozolimy, i równoczesnie zatrzymaniem Montpellier dla siebie.

Ostatnie lata życia Maria spędziła na walce z Piotrem II i utrzymaniem małżeństwa. Po długich walkach papież Innocenty III w końcu zdecydował się podjąć decyzję na jej korzyść, i odmawił Piotrowi II rozwodu. Maria zmarł w Rzymie w 1213 roku, w drodze powrotnej do Aragonii. Piotr II w kilka miesięcy później , 14 września 1213 roku zginął w bitwie pod Muret. Syn i jedyny żyjące dziecko Marii i Piotra II, Jakub I, odziedziczył Królestwo Aragonii i seniorat Montpellier.


Żródła:

Maria of Montpellier w "WikipediA" tłumaczenie: Bogdan Pietrzyk


Marie, senhora de Montpellier w "Geneall" tłumaczenie: Bogdan Pietrzyk


MARIE de Montpellier w "MedLands" tłumaczenie: Bogdan Pietrzyk

30-05-2021