Ramiro I Sánchez Jimenez (urodzony w Aibar, w 1008 roku, zmarł Graus, 8 maja 1063 roku) herb

Nieślubny syn Sancho III "Wielkiego" Jimenez, króla Nawarry, hrabiego Aragonii i Sanchy de Aybar.

Hrabia de Jacca. I tytularny król i hrabia Aragonii od 18 października 1035 roku do 8 maja 1063 roku. Hrabia Sobrarbe i Ribagorza od 26 czerwca 1045 roku do 8 maja 1063 roku.

W Jace, 22 sierpnia 1036 roku poślubił Gisbergę [Ermesindę Carcassonne-Comminges-Bigorre] (urodzona około 1020 roku, zmarła 1 grudnia 1049 roku), córkę Bernarda I Rogera Carcassonne-Comminges, hrabiego de Carcassonne, de Foix, de Cousserans, de Bigorre i Garsenda de Bigorre, córki Garcia Arnau de Bigorre. Około 1054 roku poślubił Agnes Mérovingienne-Guilhemide-Ramnulfids z Poitiers-Poitou Akwitańską (urodzona w 1052 roku, zmarła przed 13 czerwca 1089 roku), córkę Wilhelma [Pierre-Guillaume] VI (IV) "Wielkiego" Mérovingienne-Guilhemide-Ramnulfids z Poitiers-Poitou, księcia Akwitanii, hrabiego Piotiers i Ermessinde de Montreuil-Berlay, hrabiny de Longwy, córki Adalberta III of Longwy, księcia Górnej Lotaryngii.

Przyrodni brat Ferdynanda I "Wielkiego", Gonzala i Garcii III.

Za życia ojca zarządzał terenami aragońskimi, po jego śmierci w 1035 roku, w wyniku podziału dóbr, został pierwszym królem Aragonii.

Na mocy testamentu, Sancho dokonał podziału królestwa. Hrabstwo Aragonii przypadło Ramiro z tytułem baiulus lub stewarda oraz odziedziczył małą dolinę w północno-zachodnim zakątku dzisiejszej prowincji Huesca z tytułem króla. Nawarra i Kraje Basków przeszły w ręce najstarszego z przyrodnich braci - García V, hrabstwo Kastylii otrzymał Ferdynand, który również objął Królestwo León, natomiast hrabstwo Sobrarbe (na wschód od jego ówczesnych posiadłości) i Ribagorza dostał Gonzalo, które po jego śmierci w 1045 roku przeszło w ręce Ramira I.

Próby zawładnięcia rządzoną przez brata Garcię III Nawarrą (lub przynajmniej powiększenia Aragonii kosztem terenów brata) załamały się po klęsce pod Tafallą w 1043 roku. Przejściowe pogodzenie się braci umożliwiła interwencja opata Odilo z Cluny. Po śmierci przyrodniego brata Gonzala w 1045 roku objął (mimo przeciwdziałania Garcii III) władzę nad hrabstwami Ribagorza i Sobrarbe.

W 1054 roku sprzymierzył się z bratem Ferdynandem przeciwko Garcii III, który poległ (rzekomo uciekł w czasie bitwy) w bratobójczej bitwie pod Atapuerea, w którym brat Ramira I, García V, król Nawarry został zabity przez swojego innego przyrodniego brata, Ferdynanda I, króla Kastylii. Po jego śmierci przyłączył do Aragonii pograniczne tereny Nawarry. Dążąc do umocnienia swej władzy, doprowadził do uznania swego syna Sancho za wspólwladcę w 1061 roku i przekazał mu władzę nad terenami aragońskimi, skupiając się na zarządzaniu Ribagorza i Sobrarbe.

Walczył z emirem Saragossy o tereny południowa Ribagorzy.

Poległ podczas oblężenia mauretańskiej twierdzy Graus, wg innej wersji został wówczas ciężko ranny i do śmierci zapewne w 1069 roku nie był zdolny do sprawowania władzy.

Pochowanany został w Opatwie San Juan de la Pena.

Ramir I i Ermesinda mieli pięcioro dzieci.


Żródła:

"Słownik władców świata" - Małgorzata Hertmanowicz-Brzoza i Kamil Stepan, Kraków 2005


Ramiro I (król Aragonii) w "WikipediA"


Ramiro I of Aragon w "WikipediA" tłumaczenie: Bogdan Pietrzyk


RAMIRO Sánchez w "MedLands" tłumaczenie: Bogdan Pietrzyk


RAMIRO Sánchez w "MedLands" tłumaczenie: Bogdan Pietrzyk


Ramiro I w "Geneall" tłumaczenie: Bogdan Pietrzyk

06-02-2021