Sancho III Garcés "Wielki" Jimenez (urodzony około 985 roku, zamordowany w Burebie, 18 października 1035 roku) herb

Syn Garcíi III [IV] "Tchórza, Drżącego" Sáncheza Jimenez, króla Nawarry, hrabiego Aragonii i Jimeny [Ximeny] Fernandez, regentki Nawarry i Aragonii, córki Fernánda Bermúdez, hrabiego Cea.

Król Nawarry od po 8 grudnia 999 roku do 18 października 1035 roku, hrabia Aragonii od po 8 grudnia 999 roku do 18 października 1035 roku, hrabia Kastylii jako Sancho (III) od 13 maja 1029 roku do 18 października 1035 roku, hrabia Sobrarbe od 1015 roku do 18 października 1035 roku, hrabia Ribagorza od 1018 roku do 18 października 1035 roku, przyjął tytuł Rex Ibericus króla Hiszpanii od 1034 roku do 18 października 1035 roku.

Przed 27 czerwca 1011 roku poślubił Munia I Mayor Sanchez Lara de Castile (urodzona w 990 roku, zmarła w klasztorze San Martín de Fromista, po 13 lipca 1066 roku), hrabina Kastylii, córkę Sancho I Garcia "Dobrego, Prawodawcy" Lara, hrabiego Soberano, Kastylii, Álava i Urraki Gómez, córki Gómez Díaza de Saldana, hrabiego de Liébana.

Hrabia Ribagorza od 1018 roku do 1032 roku wspólnie z hrabiną Kastylii, królową Munia Mayor de Castile.

Wstąpił na tron w 1004 roku pod regencji aż do 1005 roku, dziedzicząc Nawarrę, Aragonię, Sobrarbe i Ribagorzę. Mimo że był pierwszym chrześcijańskim monarchą, któremu udało się zjednoczyć tyle posiadłości hiszpańskich, zaprzepaścił - z dzisiejszego punktu widzenia - dzieło swojego życia, rozdzielając je na mniejsze domeny krótko przed śmiercią, by zapewnić ziemię każdemu ze swoich synów.

Wraz ze swoim siostrzeńcem, królem Alfonsem V z Leónu i hrabią Garcią Sanchezem z Kastylii, przeprowadził wspólny atak na Al-Mansura Ibn Abi Aamira, zwanego Almanzorem (zmarłego w 1002 roku) i podbił terytoria na południu.

Stosunki między trzema chrześcijańskimi dziedzinami pogorszyły się po zabójstwie hrabiego Garcii w 1027 roku. W ramach kroków wojennych, które nastąpiły po tym zdarzeniu, Sancho III najpierw atakował Kastylię, a następnie León. Po zamordowaniu hrabiego kastylii, García II Sáncheza w 1029 roku, i włączył Kastylię do swego królestwa. U szczytu swoich podbojów rozszerzył granice królestwa od Galicji na zachodzie do hrabstwa Barcelony na wschodzie oraz tytułował się Rex Hispaniarum, królem Hiszpanów.

Sancho ożenił się z Muną Mayor Sanchez, córką hrabiego Sancho I z Kastylii, z którą miał czterech synów. Ponadto miał kochankę - Sanchę de Aybar, z którą miał jednego syna:

Ramiro I Sánchez, króla Aragonii.

Przed śmiercią w 1035 roku Sancho podzielił swoje posiadłości pomiędzy synów. Ferdynand dostał Kastylię, Garcia - Nawarrę oraz kraj Basków, a Gonzalowi przypadła Sobrarba oraz Ribargorza. Nieślubny syn Ramiro otrzymał w spadku hrabstwo Aragonii, które potem przekształciło się w pełnoprawne królestwo.

Pochowany najpierw w Klasztorze San Salvador de Ona, a później przeniesione do León, królewskiego panteon Sanu Isidro.


Żródła:

Sancho III Wielki w "WikipediA"


SANCHO García de Navarra w "MedLands" tłumaczenie: Bogdan Pietrzyk


SANCHO García de Navarra w "MedLands" tłumaczenie: Bogdan Pietrzyk


Sancho III el Grande w "Geneall" tłumaczenie: Bogdan Pietrzyk