Teresa Gil de Vidaure (urodzona w 1230 roku, zmarła w Walencji, 15 czerwca 1285 roku) herb

Córka Juana de Vidaure.

Poślubiła Pedro Sánchez de Lodosa (urodzony około 1200 roku, zmarł około 1251 roku). Poślubiła w sekrecie Jakuba I "Konkwistadora, Zdobywcę" Guilhemid-Sunifred z Urgel (Urodzony w Montpellier, 2 lutego 1208 roku, zmarł w Walencji, 27 lipca 1276 roku), króla Aragonii, hrabiego de Ribagorça, de Sobrarb, Barcelony, de Girony, d'Osona, de Manresa, de Berga, seniora de Montpeller i Omelades, Balearów, króla Majorki i Walencji, hrabiego d'Urgell, de Cerdagne, de Roussillon, Vallespir, de Conflent.

Teresa Gil de Vidaure urodziła się w Nawarrze jako córka szlachcica Juana de Vidaure. Mówiło się, że jest kobietą o wyjątkowej urodzie, która urzekła króla Jakuba I.

W 1255 roku rozpoczynający z Teresą romans, Jakuba I obiecał jej, że zostanie jego żoną. Na dowód przyszłego ślubu w 1255 roku, wydał statut przyznający Teresie Gil zwolnienie z podatku od zamku w Jéricie, który po jej śmierci odziedziczą ich potomkowie: mężczyźni lub kobiety. Dwa lata później przyznał jej wioski: Bejís, Liria, Andilla i Altura. Karty nie wymieniają Teresy Gil jako żony króla, a w rzeczywistości używają w tekście formy dotyczący konkubinatu. Historycy czasami nazywali ją konkubiną króla, ale list Jakuba do papieża Klemensa IV w 1265 roku potwierdza, że byli już małżeństwem.

Obiecał poślubienie Teresy, ale złamał przysięge, poślubiając Violanta Węgierską we wrześniu 1235 roku. Teresa Gil, ostatecznie poślubili Sancho Péreza de Lodosa, a związek Teresy i Jakuba kontynuowali przez całe swoje małżeństwo z królową Violantą.

Teresa Gil gdy owdowiała, a królowa Violanta zmarła w 1251 roku, pozostawiając kochankom swobodę prowadzenia otwartego związku i zawarcia małżeństwa zgodnie z prawem zwyczajowym, którego nie poświęcił Kościół rzymsko-katolicki. W 1265 roku małżeństwo rozpadło się. Teresa zachorowała na trąd i król w tej sytuacji opuścił ją. Jakub I wziął kolejną kochankę, swojego kuzyna Berenguela Alfonso. Papież upomniał go surowo za ten kazirodczy związek. Król chciał zakończyć małżeństwo i odrzucić Teresę Gil pod pretekstem, że zachorowała na trąd. Oboje napisali do papieża Klemensa IV w sprawie unieważnienia związku. Papież orzekł, że chociaż nie zostało to zatwierdzone przez Kościół, małżeństwo zostało skonsumowane, a zatem nierozerwalne. Ostro skarcił króla za nawet zażądanie unieważnienia. Klemens IV zmarł w 1268 roku, Andrés Albalat, biskup Walencji, ogłosił, że małżeństwo jest nieważne. Następca Klemensa IV, papież Grzegorz X, zezwolił na rozpatrzenie sprawy w Rzymie i potwierdził decyzję swojego poprzednika. Jakub I próbował ponownie unieważnić małżeństwo w 1275 roku. Tym razem twierdząc, że Teresy Gil miała stosunki seksualne z kuzynem przed ich małżeństwem (co spowodowałoby unieważnienie małżeństwa), ale argument ten nie był bardziej skuteczny niż poprzedni.

Teresa Gil została zmuszona do spędzenia reszty życia w klasztorze cystersów w Zaidii de Valencia Santa Maria de Gratia Dei w Walencji, założony przez nią i gdzie został pochowana w Benaguasil w Walencji. Grób nie przetrwał, ale jedynie epitafium. Dzieci z małżeństwa zostały usankcjonowane przez papieża Klemens IV i uznał małżeństwo Jakuba i Teresy.

Ze związku z Pedro Sánchez de Lodosa doczekała się:

Sancho Pérez de Lodosa (urodzony około 1235 roku, zmarła około 1295 roku), senior de Legaria, po nim potomstwo.

Ze związku z Jakubem I doczekała się:

Jaime I Fernandez de Aragón (urodzony około 1255 roku, zmarł w 1285 roku), I baron de Xérica, infant Aragonii, po nim potomstwo,

Pedro de Aragón (urodzona w 1259 roku, zmarł w 1318 roku), I baron de Ayerbe, infant Aragonii, po nim potomstwo.


Żródła:

Teresa Gil de Vidaure w "Wikipedia" tłumaczenie: Bogdan Pietrzyk


Teresa Gil de Vidaure w "Wikipedia" tłumaczenie: Bogdan Pietrzyk


Teresa Gil de Vidaurre w "Geni" tłumaczenie: Bogdan Pietrzyk