Jodok (Jobst) Wigérides Limburg-Luksemburski (urodzony w październiku 1350 lub 1354 roku, zmarłw Śpilberk, 18 stycznia 1411 roku) herb

Syn Jana Henryka Wigérides Limburg-Luksemburski, księcia Karyntii, margrabiego Moraw i Małgorzaty Przemyślidówny Opawskiej, córki Mikołaja II Przemyślida, księcia opawskiego, raciborskiego i prudnickiego.

Margrabia Moraw 12 listopada 1375 roku do 18 stycznia 1411 roku, margrabia brandenburski od 1388 roku do 18 stycznia 1411 roku, książę Luksemburga od 1388roku do 18 stycznia 1411 roku, antykról Niemiec od 1 października 1410 roku do 18 stycznia 1411 roku, regent Czech od 12 czerwca 1394 roku do 1 sierpnia 1394 roku.

W 1372 roku poślubił Elżbietę (Agnieszkę) Piastównę Opolską (urodzona w 1360 roku, zmarła około 9 września 1411 roku), córkę Władysława Piasta, księcia opolskiego, palatyna Węgier i Elżbiety Bassarabówny, córki Radu I "Negru Voda" Basaraba, hospodara wołoskiego.

Od 1375 roku współrządził Morawami wraz z bratem Prokopem, z którym toczył ustawiczną wojnę o hegemonię nad tą dzielnicą Czech. W 1383 roku z nominacji Wacława IV został wikariuszem Włoch. Jako człowiek majętny potrafił wykorzystać swoją fortunę do własnych celów politycznych. Dzięki pożyczkom udzielanym krewnym powiększył swoją domenę. W wyniku umowy finansowej z 1386 roku otrzymał od Zygmunta Luksemburskiego w zastaw Brandenburgię.

W 1388 roku zadłużony u niego Wacław IV oddał mu w zastaw Luksemburg. Pozwoliło to Jodokowi z Moraw zbudować silne stronnictwo możnowładcze (Jednota Pańska), którego celem stało się odsunięcie od władzy króla w Czechach. W 1394 roku Jodok doprowadził do uwięzienia Wacława IV i przejął na rok faktyczną władzę w królestwie. Dążąc do detronizacji kuzyna zawiązał także sojusz polityczny z pretendującym do tronu niemieckiego Ruprechtem III Wittelsbachem i włączył się w wir polityki sukcesji tronu w Niemczech. W 1410 roku został przez część elektorów wybrany na króla niemieckiego przeciwko spadkobiercy Wacława IV, Zygmuntowi Luksemburskiemu. Władzy w Rzeszy nie udało mu się jednak przejąć, gdyż zmarł nagle w 1411 roku. Był ostatnim antykrólem w Niemczech.

Zdaniem starszej literatury Jodok był dwukrotnie żonaty. Jego pierwszą żoną była Elżbieta, córka Władysława Opolczyka. Po raz drugi ożenił się z Agnieszką córką Bolesława II opolskiego. Zdaniem nowszej literatury Jodok zawarł tylko jedno małżeństwo z Agnieszką, która używała także imienia Elżbieta. Jodok zmarł bezpotomnie.


Żródła:

Jodok z Moraw w "Wikipedia"