Kunegunda Rurykowiczówna Halicka (urodzona w 1245 roku, zmarła 9 września 1285 roku) herb

Córka Rościsław Rurykowicza księcia halickiego, bana Slawonii, cara Bułgarii i Anna Arapadówny, córki Beli IV Arpada, króla Węgier.

Królowa Czech od 24 grudnia 1261 roku. Regentka Czech od 26 sierpnia 1278 roku do 9 września 1285 roku.

W Bratysławie 25 października 1261 roku poślubiła Przemyśla II Otokara Przemyślida (urodzony około 1233 roku, zamordowany w Dürnkrut 26 sierpnia 1278 roku) króla Czech. W Pradze 2 czerwca 1284 roku poślubiła Záviś (Zawisza) von Falkenśtejna und Rosenberg (urodzony około 1250 roku, ścięty w Hluboká nad Vltavou 24 sierpnia 1290 roku).

Przyszła na świat w posiadłościach swego dziadka ze strony ojca, Michała Wsiewołodowicza Rurykowicza.

Kunegunda Halicka była drugą żoną Przemysła Ottokara II. Po unieważnieniu pierwszego małżeństwa z Małgorzatą Babanberg, którego udzielił papież Aleksander IV, Przemysł Ottokar II poślubił Kunegundę Halicką.

Mając zaledwie 16 lat poślubiła władcę czeskiego. 25 grudnia 1261 roku w Pradze arcybiskup Moguncji Werner von Eppenstein dokonał koronacji pary królewskiej, co było wielkim wydarzeniem w tej części Europy. Chociaż małżeństwo zawarte było przede wszystkim z myślą o następcy tronu, Przemysł tym ślubem chciał pozyskać także węgierską szlachtę. Miało ono również zapewnić przynajmniej tymczasowy pokój z Arapdami.

Kunegunda często towarzyszyła małżonkowi w uroczystościach i turniejach, a daleko poza granicami kraju mówiło się o niej jako pełnej temperamentu i wyjątkowo pięknej kobiecie.

Po bitwie pod Suchymi Krutami (26 listopad 1278 roku) i śmierci męża, Kunegundzie nie udało się zachować pełnej jedności i niepodległości państwa. Zainteresowanymi objęciem tronu czeskiego byli przede wszystkim margrabia brandenburgii Otton V "Długi" z dynastii askańskiej oraz wrocławski książę Henryk IV "Probus". Konieczność ochrony siebie i małoletniego syna Wacława zmusiło Kunegundę do powrotu do przymierza z Rudolfem I Habsburskim i potwierdzenie mu obietnicy małżeństwa Wacława z córką Rudolfa.

Wobec małoletniości Wacława, wywiezionego do Szpandawy, rządy w zniszczonym wojną kraju (składającego się z Czech i Moraw) objął mianowany przez Rudolfa I regentem - Otto V "Długi".

W 1283 roku w zamian za wysokie odszkodowanie pieniężne Otto zrezygnował z regencji i regentką została Kunegunda (Wacław powrócił do Pragi).

Obok królowej realną władzę zdobył wówczas szlachcic z południa Czech, pochodzący z rodu Witkowiczów herbu Poraj, Záviś (Zawisza) z Falkenśtejna. Z Zawiszą Kunegunda miała romans prawdopodobnie jeszcze za życia Przemysła Ottokara II, a po śmierci, którego w 1284 roku został poślubiony.

Kunegunda zmarła prawdopodobnie na gruźlicę. Spoczywa obok siostry Agnieszki i rodziców Przemysława II w Pradze, w klasztorze klarysek założonym (wybudowany w latach 1245-1260) przez Agnieszkę Czeską - późniejszą świętą.

Po śmierci Kunegundy, w październiku 1285 roku, król Wacław II darował swojemu przyrodniemu bratu Janowi i jego ojcu Zawiszy, królewskie miasto Polićka, miasto Lanśkroun, zamek Lanśperk i inne dobra. Udzielił także Zawiszy zgody na małżeństwo z Elżbietą Kumańską, siostrą króla węgierskiego Stefana V z dynastii Arpadów. Po śmierci Zawiszy, Wacław powierzył ośmioletniego Jana opiece Zakonowi Krzyżackiemu, gdzie osiągnął on wspaniałą karierę - został komturem w Repíně, a w roku 1328 komturem ziemskim na Czechy i Morawy.

Potomstwo Przemysła II Ottokara i Kunegundy Halickiej:

Kunegunda (zmarła 27 listopada 1321 roku), żona Bolesława II księcia Mazowsza,

Agnieszka (zmarła 17 maja 1296 roku), żona Rudolfa II Habsburga, księcia Austrii, matka Jana Parricidy,

Wacław II (zm. 21 czerwca 1305 roku), król Czech, król Polski,

Małgorzata.


Żródła:

Kunegunda Halicka "Kobiety w polityce"


Kunegunda Halicka w "Wikipedii"