Kunegunda Rurykowiczówna Halicka (urodzona w 1245 roku, zmarła 9 września 1285 roku) herb

Córka Rościsław Rurykowicza księcia halickiego, bana Slawonii, cara Bułgarii i Anna Arapadówny, córki Beli IV Arpada króla Węgier.

Królowa Czech od 24 grudnia 1261 roku. Regentka Czech od 26 sierpnia 1278 roku do 9 września 1285 roku.

W Bratysławie 25 października 1261 roku poślubiła Przemyśla II Otokara Przemyślida (urodzony około 1233 roku, zamordowany w Dürnkrut 26 sierpnia 1278 roku) króla Czech. W Pradze 2 czerwca 1284 roku poślubiła Záviś (Zawisza) von Falkenśtejna und Rosenberg (urodzony około 1250 roku, ścięty w Hluboká nad Vltavou 24 sierpnia 1290 roku).

Przyszła na świat w posiadłościach swego dziadka ze strony ojca, Michała Wsiewołodowicza Rurykowicza.

Kunegunda Halicka była drugą żoną Przemysła Ottokara II. Po unieważnieniu pierwszego małżeństwa z Małgorzatą Babanberg, którego udzielił papież Aleksander IV, Przemysł Ottokar II poślubił Kunegundę Halicką.

Mając zaledwie 16 lat poślubiła władcę czeskiego. 25 grudnia 1261 roku w Pradze arcybiskup Moguncji Werner von Eppenstein dokonał koronacji pary królewskiej, co było wielkim wydarzeniem w tej części Europy. Chociaż małżeństwo zawarte było przede wszystkim z myślą o następcy tronu, Przemysł tym ślubem chciał pozyskać także węgierską szlachtę. Miało ono również zapewnić przynajmniej tymczasowy pokój z Arapdami.

Kunegunda często towarzyszyła małżonkowi w uroczystościach i turniejach, a daleko poza granicami kraju mówiło się o niej jako pełnej temperamentu i wyjątkowo pięknej kobiecie.

Po bitwie pod Suchymi Krutami (26 listopad 1278 roku) i śmierci męża, Kunegundzie nie udało się zachować pełnej jedności i niepodległości państwa. Zainteresowanymi objęciem tronu czeskiego byli przede wszystkim margrabia brandenburgii Otton V "Długi" z dynastii askańskiej oraz wrocławski książę Henryk IV "Probus". Konieczność ochrony siebie i małoletniego syna Wacława zmusiło Kunegundę do powrotu do przymierza z Rudolfem I Habsburskim i potwierdzenie mu obietnicy małżeństwa Wacława z córką Rudolfa.

Wobec małoletniości Wacława, wywiezionego do Szpandawy, rządy w zniszczonym wojną kraju (składającego się z Czech i Moraw) objął mianowany przez Rudolfa I regentem - Otto V "Długi".

W 1283 roku w zamian za wysokie odszkodowanie pieniężne Otto zrezygnował z regencji i regentką została Kunegunda (Wacław powrócił do Pragi).

Obok królowej realną władzę zdobył wówczas szlachcic z południa Czech, pochodzący z rodu Witkowiczów herbu Poraj, Záviś (Zawisza) z Falkenśtejna. Z Zawiszą Kunegunda miała romans prawdopodobnie jeszcze za życia Przemysła Ottokara II, a po śmierci, którego w 1284 roku został poślubiony.

Kunegunda zmarła prawdopodobnie na gruźlicę. Spoczywa obok siostry Agnieszki i rodziców Przemysława II w Pradze, w klasztorze klarysek założonym (wybudowany w latach 1245-1260) przez Agnieszkę Czeską - późniejszą świętą.

Po śmierci Kunegundy, w październiku 1285 roku, król Wacław II darował swojemu przyrodniemu bratu Janowi i jego ojcu Zawiszy, królewskie miasto Polićka, miasto Lanśkroun, zamek Lanśperk i inne dobra. Udzielił także Zawiszy zgody na małżeństwo z Elżbietą Kumańską, siostrą króla węgierskiego Stefana V z dynastii Arpadów. Po śmierci Zawiszy, Wacław powierzył ośmioletniego Jana opiece Zakonowi Krzyżackiemu, gdzie osiągnął on wspaniałą karierę - został komturem w Repíně, a w roku 1328 komturem ziemskim na Czechy i Morawy.


Żródła:

Kunegunda Halicka "Kobiety w polityce"


Kunegunda Halicka w "Wikipedii"