Otto V "Długi" Ballenstedt Askańczyk (urodzony około 1246 roku, zmarł [23/24] sierpnia 1299 roku) herb

Syn Ottona III "Pobożnego" Ballenstedt Askańczyka, margrabiego brandenburskiego na Salzwedel i Bożeny Przemyślid, córki Wacława I Przemyślida, króla Czech.

Margrabia brandenburski na na Salzwedel od 9 października 1267 roku do 1299 roku. Regent (wicekól) Czech od 26 sierpnia 1278 roku do 25 maja 1283 roku. Hrabia Hennebergu-Coburg i Schmalkalden od 4 lutego 1291 roku do [23/24] sierpnia 1299 roku.

W Freyburg 22 października 1268 roku poślubił Judytę von Henneberg-Coburg (urodzona około 1250 roku, zmarła około 13 września między 1295 a 1327 roku), córkę Hermanna I, hrabiego von Henneberg i Margaret Gerolfing of Holland, córki Florisa IV Gerolfing, hrabiego of Holland i Zélande.

Był drugim synem margrabiego z Salzwedel Ottona III i jego żony Bożeny, córki króla Czech Wacława I. Po śmierci ojca w 1267 roku wraz ze starszym bratem Janem III (wkrótce zmarłym) oraz młodszymi Albrechtem III i Ottonem VI "Małym" objął rządy w odziedziczonej części Brandenburgii. Tytuł margrabiowski bracia dzielili także z trzema kuzynami ze Stendal. W 1272 roku dokonał podziału kraju z młodszymi braćmi.

Otto był blisko związany z Czechami (za sprawą pokrewieństwa z królem czeskim Przemysłem Ottokarem II - Otto był jego siostrzeńcem) i w większym stopniu zajmował się sprawami tamtejszymi, niż swoim własnym krajem. W 1271 roku uczestniczył w czeskiej wyprawie na Węgry, wspierał też króla czeskiego w jego sporze z Rudolfem I Habsburgiem - w 1278 roku wziął udział w bitwie pod Suchymi Krutami, w której Ottokar zginął. Objął wówczas kuratelę nad synem i następcą Ottokara, młodym Wacławem II. W 1279 roku zawarł układ z Rudolfem Habsburgiem, zrzekając się w imieniu Wacława zdobytych przez Ottokara Austrii, Styrii i Karyntii oraz oddając mu na pięć lat Morawy, a sobie gwarantując regencję w Czechach. Wywiózł wówczas młodego władcę do Brandenburgii. Rządy Ottona w Czechach nie były zbyt szczęśliwe dla tego kraju - wśród ludności narastała niechęć wobec regenta oskarżanego o okrucieństwo, jak również wobec cudzoziemców (głównie Niemców), którymi się otaczał. Z rządów zrezygnował na rzecz matki Wacława w 1283 roku w zamian za wysokie odszkodowanie. Do Pragi wrócił wówczas Wacław.

Po śmierci Rudolfa Habsburga w 1291 roku jako głowa ottońskiej linii brandenburskich Askańczyków uczestniczył w elekcji nowego króla niemieckiego. Wdał się przy tym w spór o skorzystanie z praw elektorskich należnych władcom Brandenburgii ze swym kuzynem, Ottonem IV "ze Strzałą", który przewodził młodszej linii rodu. Otto "Długi" popierał wówczas Adolfa z Nassau, a Otto "ze Strzałą" należał do partii habsburskiej.

Niektóre źródła podają iż pierszą żoną Ottona była córka Przemysła I księcia Wielkopolski, Katarzyna, jednakże nie ma pewności, gdyż książę Przemysł I nie posiadał o tym imieni córki. Nąstepną żoną Ottona była Judyta (Jutta) z Hennebergu. Dzięki temu małżeństwu, po śmierci brata żony, Ottonowi przypadła część hrabstwa Hennebergu oraz Koburg. Spośród dzieci przeżył go tylko jeden syn, Herman, który został jego następcą, oraz córki:

Beatrycze (zmarła w 1316 roku), żona księcia świdnickiego Bolka I "Surowego", a następnie księcia kozielskiego i bytomskiego Władysława,

Matylda (zmarła w 1298 roku), żona księcia wrocławskiego i krakowskiego Henryka IV "Probusa",

Judyta (Jutta) (zmarła w 1328 roku), żona księcia Saksonii-Wittenbergii Rudolfa I.

Pochowany w klasztorze w Lehnin.


Żródła:

Otto V Długi w "WikipediA"


Otto V, margrave de Brandemburgo w "Geneall" tłumaczenie: Bogdan Pietrzyk


OTTO [V] w "MedLands" tłumaczenie: Bogdan Pietrzyk


Otto (V.) (Brandenburg) w "WikipediA" tłumaczenie: Bogdan Pietrzyk


Otto V. (Markgraf von Brandenburg) w "WICISOURCE"