Wacław IV "Pijak" Wigérides Limburg-Luksemburski (urodzony w Nürnberg, 26 lutego 1361 roku, zmarł w Schloß Kunratitz, 16 sierpnia 1419 roku) herb

Syn Karola IV Wigérides Limburg-Luksemburskiego, margrabiego Moraw, hrabiego Luksemburga, antykróla Rzymian, króla Niemiec, króla Czech, cesarza rzymskiego, księcia-elektora Brandenburgii, króla Burgundii, księcia wrocławskiego i Anny Piastówny Świdnickiej, córki Henryka (II) Piasta, księcia świdnickiego.

Koregent Niemiec od 1 czerwca 1376 roku do 1378 roku, król niemiecki jako Wenzel I od 29 listopada 1378 roku do 20 sierpnia 1400 roku, koregent Czech od 25 czerwca 1363 roku do 29 listopada 1378 roku, król Czech i książę-elektor Świętego Cesarstwa Rzymskiego jako Václav IV od 29 listopada 1378 roku do 16 sierpnia 1419 roku, książę Luksemburga jako Wenceslas II od 7 grudnia 1383 roku do 16 sierpnia 1419 roku, książę-elektor Brandenburgii od 1373 roku do 1378 roku, książę wrocławski od 29 listopada 1378 roku do 16 sierpnia 1419 roku, książę świdnicko-jaworski od 2 lutego 1392 roku do 16 sierpnia 1419 roku, margrabia Moraw od 18 stycznia 1411 roku do 16 sierpnia 1419 roku.

Tytulara - z łaski Bożej król Rzymian, król Czech, książę Luksemburga

W Norymberdze, 29 września 1370 roku poślubił Joannę Wittelsbach (urodzona w Hadze, w 1356 roku, zmarła w Karlstein, 31 grudnia 1386 roku), córkę Albrechta I Wittelsbacha, księcia Bawarii na Straubing, hrabiego Holland, Seeland i Hainault, regenta Holland, Seeland i Hainault i Małgarzaty Piastówny, córki Ludwika I Pista, księcia brzeskiego. W Pradze, 2 maja 1389 roku poślubił Zofię Wittelsbach (urodzona w Monachiu, w 1376 roku, zmarła w Pressburgu, 26 września 1425 roku), córkę Jana II Wittelsbacha, księcia Bawariii na Monachium i Katarzyny Meinhardyni de Görtz, córki Meinharda VI Meinhardyni de Görtz, hrabiego Gorycji.

Na króla rzymskiego wybrany został za życia swego ojca Karola IV w roku 1376 roku (został koregentem), co wywołało oburzenie elit państwa. Koronowany został 6 lipca 1376 roku. Rozrost władzy udzielnych książąt, rosnący partykularyzm i podziały spowodowały upadek władzy centralnej. Wacław IV starał się lawirować między zwalczającymi się nawzajem miastami i wielkimi właścicielami ziemskimi, co zaowocowało utratą zaufania społecznego.

W katedrze w Monza jest zachowany wizerunek przedstawiający koronację Wacława na króla Italii żelazną koroną w obecności sześciu pozostałych elektorów. Wizerunek został prawdopodobnie wykonany wyłącznie w celu wzmocnienia roszczeń katedry do przechowywania żelaznej korony. Sam fakt koronacji jest kwestionowany przez historyków.

Podobnie jak ojcu Wacławowi zależało na rozwoju własności wewnątrz własnego rodu, ale brakło mu zdolności i zręczności Karola IV, toteż po śmierci Karola opozycja zaczęła mu grozić detronizacją. Zagrożenie to stało się tym bardziej realne gdy brat stryjeczny króla Jodok z Moraw uwięził go przejściowo w 1394 roku. Wreszcie w Oberlahnstein ogłoszono detronizację Wacława jako króla niemieckiego obierając monarchą Ruprechta z Palatynatu.

Przybył do Świdnicy 12 października 1369 roku, aby objąć księstwo świdnicko-jaworskie w dziedziczne posiadanie.

Wacław był dwukrotnie żonaty. Jego pierwszą żoną była Joanna Bawarska, a drugą Zofia Bawarska. Oba związki, podobnie jak wiele małżeństw innych Luksemburgów, okazały się bezpotomne.


Żródła:

Wacław IV Luksemburski w "Wikipedia"


Wacław IV Luksemburski w "Księstwo Świdnicko-Jaworskie"