Wacław IV "Pijak" Wigérides Limburg-Luksemburski (urodzony w Nürnberg, 26 lutego 1361 roku, zmarł w Schloß Kunratitz, 16 sierpnia 1419 roku) herb

Syn Karola IV Wigérides Limburg-Luksemburskiego, margrabiego Moraw, hrabiego Luksemburga, antykróla Rzymian, króla Niemiec, króla Czech, cesarza rzymskiego, księcia-elektora Brandenburgii, króla Burgundii, księcia wrocławskiego i Anny Piastówny Świdnickiej, córki Henryka (II) Piasta, księcia świdnickiego.

Koregent Niemiec od 10 czerwca 1376 roku do 1378 roku, król niemiecki jako Wenzel I od 1378 roku do 20 sierpnia 1400 roku, współwładca Czech od 25 czerwca 1363 roku do 29 listopada 1378 roku, król Czech jako Václav IV od 29 listopada 1378 roku do 16 sierpnia 1419 roku, książę Luksemburga jako Wenceslas II od 7 grudnia 1383 roku do 16 sierpnia 1419 roku, książę-elektor Brandenburgii od 1373 roku do 1378 roku, książę wrocławski od 29 listopada 1378 roku do 16 sierpnia 1419 roku, książę świdnicko-jaworski od 2 lutego 1392 roku do 16 sierpnia 1419 roku.

Tytulara - z łaski Bożej król Rzymian, król Czech, książę Luksemburga

W Norymberdze, 29 września 1370 roku poślubił Joannę Wittelsbach (urodzona w Hadze, w 1356 roku, zmarła w Karlstein, 31 grudnia 1386 roku), córkę Albrechta I Wittelsbacha, księcia Bawarii na Straubing, hrabiego Holland, Seeland i Hainault, regenta Holland, Seeland i Hainault i Małgarzaty Piastówny, córki Ludwika I Pista, księcia brzeskiego. W Pradze, 2 maja 1389 roku poślubił Zofię Wittelsbach (urodzona w Monachiu, w 1376 roku, zmarła w Pressburgu, 26 września 1425 roku), córkę Jana II Wittelsbacha, księcia Bawariii na Monachium i Katarzyny Meinhardyni de Görtz, córki Meinharda VI Meinhardyni de Görtz, hrabiego Gorycji.

Na króla rzymskiego wybrany został za życia swego ojca Karola IV w roku 1376 roku (został koregentem), co wywołało oburzenie elit państwa. Koronowany został 6 lipca 1376 roku. Rozrost władzy udzielnych książąt, rosnący partykularyzm i podziały spowodowały upadek władzy centralnej. Wacław IV starał się lawirować między zwalczającymi się nawzajem miastami i wielkimi właścicielami ziemskimi, co zaowocowało utratą zaufania społecznego.

W katedrze w Monza jest zachowany wizerunek przedstawiający koronację Wacława na króla Italii żelazną koroną w obecności sześciu pozostałych elektorów. Wizerunek został prawdopodobnie wykonany wyłącznie w celu wzmocnienia roszczeń katedry do przechowywania żelaznej korony. Sam fakt koronacji jest kwestionowany przez historyków.

Podobnie jak ojcu Wacławowi zależało na rozwoju własności wewnątrz własnego rodu, ale brakło mu zdolności i zręczności Karola IV, toteż po śmierci Karola opozycja zaczęła mu grozić detronizacją. Zagrożenie to stało się tym bardziej realne gdy brat stryjeczny króla Jodok z Moraw uwięził go przejściowo w 1394 roku. Wreszcie w Oberlahnstein ogłoszono detronizację Wacława jako króla niemieckiego obierając monarchą Ruprechta z Palatynatu.

Przybył do Świdnicy 12 października 1369 roku, aby objąć księstwo świdnicko-jaworskie w dziedziczne posiadanie.

Wacław był dwukrotnie żonaty. Jego pierwszą żoną była Joanna Bawarska, a drugą Zofia Bawarska. Oba związki, podobnie jak wiele małżeństw innych Luksemburgów, okazały się bezpotomne.


Żródła:

Wacław IV Luksemburski w "Wikipedia"


Wacław IV Luksemburski w "Księstwo Świdnicko-Jaworskie"