Portret księcia Filipa autorstwa Jeana-Francois Portaelsa z 1858 roku

Philippe Eugene Ferdinand Marie Clément Baudouin Léopold Georges Wettin von Saxe-Coburg-Gotha-Belgium (urodzony w Laeken, 24 marca 1837 roku, zmarł w Brukseli, 17 listopada 1905 roku) herb

Syn Leopolda I Wettin von Saxe-Coburg-Gotha-Belgium, I króla Belgów i Ludwiki Marii Robertyng-Capet-Bourbon-Vendôme-d'Orléans, córki Ludwika Filipa I Robertyng-Capet-Bourbon-Vendôme-d'Orléans, księcia Orléanu, księcia de Chartres, hrabiego de Nemours, hrabiego de Montpensier, księcia de Valois, głowy państwa Francji, króla Franuzów, tytularnego króla Francuzów, wiceksięcia Andory.

Książę Belgii i hrabia van Vlaanderen od 24 marca 1837 roku do 17 listopada 1905 roku, hrabia Flandrii od 14 grudnia 1840 roku do 17 listopada 1905 roku, następca tronu belgijskiego od 22 stycznia 1869 roku do 17 listopada 1905 roku, pretendent do tronu Grecji w 1862 roku, pretendent do tronu Rumunii w 1866 roku, generał porucznik od 22 czerwca 1865 roku do 17 listopada 1905 roku, starszy dowódca kawalerii od 11 listopada 1869 roku do 1902 roku.

Tytulara: Jego Królewska Wysokość książę Belgii, hrabia Flandrii.

W katedrze św. Jadwigi w Berlinie, 25 kwietnia 1867 roku poślubił Marię von Hohenzollern-Sigmaringen (urodzona w Sigmaringen, 17 listopada 1845 roku, zmarła w Bukseli, 26 listopada 1912 roku), córkę Karola Antoniego księcia von Hohenzollern-Sigmaringen, I ministra Prus i Józefiny Zähringen Badeńskiej, córki Karola Ludwika Zähringen, wielkiego księcia Badenii.

Urodził się 24 marca 1837 roku w pałacku Laeken pod Brukselą.

W 1867 roku w Berlinie poślubił Marię Luizę. Jego wybranka była córką Karola Antoniego, księcia Hohenzollern-Sigmaringen i pierwszego ministra Prus, oraz Józefiny Badeńskiej, córki wielkiego księcia Badenii - Karola Ludwika. Miał z nią dwóch synów i trzy córki.

Królewskim dekretem z 16 grudnia 1840 roku został kreowany hrabią Flandrii. Po śmierci bratanka, księcia Brabancji Leopolda (późniejszego króla Belgii Leopolda II), wobec braku legalnych męskich potomków starszego brata, 22 stycznia 1869 roku został przypuszczalnym następcą tronu Belgii. Służył w nowopowstałej armii belgijskiej, gdzie osiągnął rangę generała porucznika.

Hrabia Flandrii był jednak głuchy i z tego powodu zrezygnował z praw do tronu na rzecz swojego syna Baldwina. Po przedwczesnej śmierci Baldwina 23 stycznia 1891 roku następcą tronu został inny syn Filipa, książę Albert.

W 1862 roku proponowano mu koronę Grecji, a w 1866 roku - tron Rumunii. Filip odmówił przyjęcia tych godności z tych samych powodów, z jakich zrezygnował z praw do tronu Belgii.

Filip zmarł w 1905 roku w Pałacu Regencji na Regentschapstraat 2 w Brukseli i został pochowany w królewskiej nekropolii w kościele pałacowym Notre-Dame w Laeken pod Brukselą. Jego syn - książę Albert został w 1909 roku królem Belgów jako Albert I.

Odznaczony m.in. austriackim Orderem Złotego Runa w 1881 roku.


Żródła:

Filip Koburg w "Wikipedia"


"WŁADCY BENELUKSU - Genealogia domów panujących w Niderlandach, Belgii i Luksemburgu"- autor: Przemysław Jaworski - 2018


Philippe de Belgique w "Geni"; tłumaczenie: Bogdan Pietrzyk

05-04-2023

20-03-2023