Louis François de Boufflers (urodzony w Crillon, 10 stycznia 1644 roku, zmarł w Fontainebleau, 22 sierpnia 1711 roku) herb

Syn François II hrabiego de Cagny-Boufflers, wicehrabiego of Ponches, para of Ponthieu, seniora of Milly, of Vrocourt, of Brailly i of Bonnieres, wielkiego komornika of Beauvaisis i Louise Le Vergeur, córki Jérôme Le Vergeur, seniora of Courtagnon.

Rycerz Zakonu Ducha Świętego od 31 grudnia 1688 roku, markiz de Boufflers, I książę de Boufflers od 1695 roku i par Francji od 19 marca 1709 roku, wicehrabia de Ponches i d'Estauges, senior de Ligescourt i de Anconnay, generał pułkownik dragonów od 1678 roku, pułkownik gwardii francuskiej od 1692 roku, kapitan Królewskiej Straży Przybocznej - 3. kompanii od 1704 roku, gubernator Luxembourga od 1686 roku, gubernator Lotaryngii od 1687 roku, gubernator Flandrii i Hainaut od 31 sierpnia 1694 roku do 22 sierpnia 1711 roku, feldmarszałek od 1677 roku, generał porucznik od 1681 roku, marszałek Francji od 27 marca 1693 roku.

Poślubił 16 grudnia 1693 roku Catherine Charlotte Charlotte de Gramont (urodzona w 1669 roku, zmarła w Paryżu, 25 stycznia 1739 roku), córkę Antoine IV, księcia de Gramont i para Francji i Marie Charlotte de Castelnau, córki Jacques, markiza de Castelnau, marszałka Francji. Poślubił Marie Françoise Catherine de Beauvau Craon "Madame de Boufflers" (urodzona w 1711 roku, zmarła w 1787 roku), córkę Marca de Beauvau, księcia de Craon i Anny Marguerity de Ligneville, córki Melchior de Lignevill, hrabiego de Tumejus.

Diuk de Boufflers, hrabia de Cagny, marszałek Francji, jeden z wodzów Ludwika XIV.

Służbę wojskową rozpoczął w 1663 roku, będąc w 1669 roku pułkownikiem dragonów. Pod wodzą marszałka François de Créquy brał udział w zdobyciu Lotaryngii. Później służył pod dowództwem Turenne'a w wojskach sprzymierzonej Holandii. Wyróżniał się zarówno dzielnością, jak i talentami wojskowymi. Uczestniczył też w działaniach Turenne'a na terenie Alzacji. Po jego niespodziewanej śmierci w bitwie pod Nieder Sasbach w 1675 roku, dowodził strażą tylną wycofującej się armii francuskiej. Był już wtedy wyższym dowódcą w randze brygadiera, a w 1677 roku został generałem.

Następnie odbywał kolejne kampanie wojenne awansując coraz wyżej - w 1681 roku był już generałem lejtnantem. Dowodził francuską armią nad Mozelą, która rozpoczęła tzw. wojnę palatynacką serią zwycięstw (m.in. pod Cochem). Prowadził korpusy nad Sambrę, w 1690 roku wsparł swymi siłami armię marszałka Luxembourga przed bitwą pod Fleurus.

W 1691 roku działał jako generał lejtnant pod osobistym dowództwem króla-słońce Ludwika XIV. Odniósł ranę podczas blokady Mons, wraz z królem obecny był przy oblężeniu Namur w 1692 roku, uczestniczył także w bitwie pod Steenkerke. W uznaniu dotychczasowych zasług został w 1693 roku mianowany marszałkiem Francji, a w 1694 roku otrzymał tytuł książęcy.

W 1694 roku mianowano go gubernatorem Flandrii i miasta Lille. Zręcznym manewrem wprowadził swe wojska do twierdzy Namur w 1695 roku, a poddał się oblegającym dopiero wtedy, gdy stracił 2/3 z 13 tysięcy żołnierzy. Uczestniczył w negocjacjach, które doprowadziły do zawarcia pokoju w Rijswijk. Podczas hiszpańskiej wojny sukcesyjnej, gdy twierdzy Lille zagroziło oblężenie przez alianckie wojska księcia Marlborougha i Eugeniusza Sabaudzkiego, został wyznaczony dowódcą jej garnizonu, stawiając armii sprzymierzonych opór przez 3 miesiące. W drodze wyjątku zwycięzcy uznali podyktowane przez niego warunki kapitulacji.

Za to dokonanie został przez monarchę wysoko nagrodzony i uhonorowany. W 1708 roku został parem Francji. W 1709 roku, gdy Francji ponownie zagroziła inwazja wojsk sprzymierzonych, zaproponował swój udział zgadzając się służyć pod komendą młodszego rangą de Villarsa i wraz z nim dowodził w bitwie pod Malplaquet. Po odniesieniu przez niego rany, przejął naczelne dowództwo i z pola bitwy dokonał uporządkowanego odwrotu wojsk francuskich.

Poślubił Catherine de Gramont, damę honorową królowej Francji Marii Leszczyńskiej, córkę Antoine IV, księcia de Gramont, z którą miał kilkoro dzieci:

Antoine-Charles Louis de Boufflers (urodzony 15 grudnia 1696 roku, zmarł 22 marca 1711 roku), hrabia of Boufflers, pułkownik pułku piechoty, gubernator i generał-porucznik Flandrii i Hainaut, gubernator i suwerenny komornik Lille, zmaerł bezżennie i bezpotomnie,

Louis-François Gombert de Boufflers (urodzony 12 lipca 1700 roku, zmarł 24 grudnia 1706 roku), hrabia de Ponches,

Louise-Antoinette Charlotte de Boufflers (urodzona 1 października 1694 roku, zmarła 18 wrzesnia 1713 roku), żona: Charles-François de Boufflers (urodzony 19 listopada 1680 roku, zmarł 18 grudnia 1743 roku), markiza de Remiencourt, marszałek, generał gwardii królewskiej, dowódca Saint-Louis,

Antoinette-Hippolyte de Boufflers (urodzona 23 września 1695 roku, zmarła w lipcu 1717 roku), zakonnica Sainte-Marie w Saint-Denis,

Charlotte-Julie de Bouffler (urodzona 10 lipca 1698 roku, zmarła?), zakonnica, koaditor, opatka Avenay,

Catherine-Berthe de Boufflers (urodzona 21 września 1702 roku, zmarła 16 lipca 1738 roku), dama honorowa królowej Hiszpanii, żona: Joseph Cantelmi (urodzony w 1693 roku, zmarł w 1749 roku), księcia de Pepoli, księcia de Petterano,

Marie Joséphine de Boufflers (urodzona 10 września 1704 roku, zmarła 18 października 1738 roku), żona: François Camille de Neufville-Villeroy (urodzony w 1700 roku, zmarł 26 grudnia 1732 roku), księcia d'Alincourt,

Joseph Marie de Bufflers (urodzony 22 maja 1706 roku, zmarł 2 lipca 1747 roku), I książę de Boufflers, wicehrabia de Ponches i d'Estauges, senior de Ligescourt i de Anconnay, gubernator i generał-porucznik Flandrii i Hainaut, gubernator i suwerenny komornik Lille, gubernator, kapitan i dziedziczny wielki komornik Beauvais i Beauvaisis, gubernator i wielki komornik Douai, pułkownik pułku Bourbonnais, feldmarszałek, generał-porucznik armii królewskiej, marszałek Francji, po nim potomstwo.

Po śmierci pierwszej żony poślubił Marie Françoise Catherine de Beauvau Craon znaną jako "Madame de Boufflers", z która miał tylko syna:

Stanislas, marquis de Boufflers (urodzony 31 maja 1738 roku, zmarł 18 stycznia 1815 roku), zmarł bezpotomnie.


Żródła:

Louis-François de Boufflers w "WikipediA"


Louis François Frans Hertog de Boufflers w "Geni"; tłumaczenie: Bogdan Pietrzyk


Louis François DE BOUFFLERS w "Geneanet"; tłumaczenie: Bogdan Pietrzyk


Maison deBoufflers "Racines et historie"; tłumaczenie: Bogdan Pietrzyk

30-05-2024

16-02-2024