Aleksander Franciszek Maria wicehrabia de Beauharnais (urodzony w Fort Royal, Martinika 28 maja 1760 roku, zgilotynowany w Paryżu 23 lipca 1794 roku) herb

Syn Franciszka de Beauharnais, markiza de La Ferté, barona de Beauville i Marii Anny Henrietty Pyvart de Chastulé, córki Françoisa Jacquesa Pyvart de Chastullé, seniora de Chastullé.

W Noisy-le-Grand 13 czerwca 1779 roku poślubił Marię Józefinę Różę Tascher de La Pagerie (urodzona w Trois-Ilets, Martinique 24 czerwca 1763 roku, zmarła w Rueil-Malmaison 29 maja 1814 roku), córkę Józefa Gasparda Tascher de La Pagerie pazia delfina Francji i Róży Klary des Vergers de Sannois, córki Józefa Franciszka des Vergers de Sannois.

Aleksander urodził się we francuskiej koloni na Martynice. W wieku lat 14 wstąpił do królewskiego pułku Szarych Muszkieterów. Później służył w piechocie i postąpił w roku 1776, a więc w 16 roku życia, na podporucznika, zaś trzy lata później na kapitana. W 1779 roku poślubił Józefinę Tascher de la Pagerie, późniejszą cesarzową Francuzów. Małżonkowie zamieszkali we Francji. W roku 1783 roku został wysłany z ekspedycją wojskową na Antyle, a po powrocie do Paryża zastał Józefinę w stanie odmiennym i po narodzeniu córki Hortensji wyparł się ojcostwa. Małżonkowie wzięli separację - Józefina z Hortensją pojechały na Martynikę, a Aleksander zajął się synem Eugeniuszem, który odtąd mieszkał u ojca w różnych kwaterach wojskowych.

Na krótko przed wybuchem rewolucji Aleksander dostał awans na majora w 1788 roku. W roku 1789 roku został wybrany deputowanym szlacheckim okręgu Blois do właśnie zwołanych Stanów Generalnych i jako jeden z pierwszych opuścił Izbę Szlachecką, przyłączając się do Stanu Trzeciego. 4 sierpnia 1789 roku zgłosił na wokandę zniesienie przywilejów, równość wszystkich wobec prawa i przy obsadzaniu urzędów. W roku 1791 roku był dwa razy przewodniczącym obrad parlamentu.

W roku 1793 roku, już jako generał dywizji, został głównodowodzącym francuskiej Armii Reńskiej. Zaproponowano mu nawet stanowisko ministra spraw wojskowych, ale nie przyjął go, ministrem został jakobin Bernadotte. 8 sierpnia tegoż roku reżim Robespierr'a zabronił szlachcie piastować stanowiska generalskie; Beauharnais uzyskał abszyt i usunął się do swych majątków. Polityką się nie parał, ale mimo to został aresztowany i przewieziony do Paryża do więzienia Carmes. Prokurator zarzucił mu m.in. "piętnastodniowy brak aktywności jako dowódca Armii Reńskiej i zaniedbanie obrony Moguncji". Skazany na śmierć, Beauharnais został ścięty wraz ze swym bratem Augustynem na obecnym Place de la Concorde, pięć dni przed obaleniem i straceniem Robespierre'a. W ostatnich latach przed zgonem pogodził się z żoną.

Aleksander de Beauharnais stał się poprzez syna Eugeniusza bezpośrednim przodkiem obecnie rządzących dynastii królewskich Belgii, Danii, Norwegii i Szwecji.


Żródła:

Aleksander de Beauharnais "w Wikipedii"


Alexandre François Marie, vicomte de Beauharnais w "Geneall" tłumaczenie: Bogdan Pietrzyk