Elżbieta Habsburżanka (urodzona w zamku Hofburg, 5 lipca 1554 roku, zmarła w Wiedniu, 22 stycznia 1592 roku) herb

Córka Maksymiliana II Habsburga, cesarza Rzymskiego Narodu Niemieckie, króla Węgier, króla Czech, arcyksięcia Austrii i Marii Habsburżanki Hiszpańskiej, córki Karola V Habsburga, cesarza Rzysmkiego Narodu Niemieckiego, króla Hiszpanii, król Kastylii i Leónu, króla Aragonii, króla Neapolu i Sycylii, Sardynii i Korsyki, króla Jerozolimy, arcyksięcia Austrii.

Księżna de Berry od 21 listopada 1575 roku do 20 stycznia 1577 roku, księżna de Bourbonnais i Owernii od 20 stycznia 1577 roku do 1580 roku.

22 października 1570 roku (per procura) w katedrze w Spirze i (sponsalia de futuro) 26 listopada 1570 roku w Mézieres-en-Champagne poślubiła Karol IX Robertyng-Capet-Valois-d'Orleans-Angoulęme (urodzony w Saint-Germain-en-Laye, 27 czerwca 1550 roku, zmarł w Vincennes, 30 maja 1574 roku), księcia d'Angouleme, księcia Orleanu i delfina-hrabiego de Viennois, króla Francji.

Była córką Maksymiliana II, cesarza rzymsko-niemieckiego, króla Czech i Węgier oraz arcyksięcia Austrii, potomka austriackiej linii Habsburgów, i jego żony a zarazem siostry stryjecznej Marii, córki Karola V, cesarza rzymsko-niemieckiego, króla Hiszpanii, Neapolu i Sycylii, władcy Niderlandów i księcia Mediolanu, potomka hiszpańskiej linii dynastii habsburskiej.

Urodziła się 5 czerwca 1554 w zamku Hofburg w Wiedniu. Sakra Elżbiety na królową Francji odbyła się 25 marca 1571 roku w katedrze Notre-Dame w Reims, a koronatorem był kardynał Lotaryński. 25 listopada 1574 roku otrzymała tytułem wdowiej oprawy księstwo Berry, po czym 5 grudnia opuściła dwór. 20 stycznia 1577 roku wymieniła Berry na księstwa Bourbonnais (Burbonię) i Owernii. Po śmierci jedynej córki 2 kwietnia 1578 roku powróciła do Wiednia, gdzie w 1580 roku założyła klasztor klarysek pw. św. Marii Królowej Niebios, zwany Klasztorem Królowych (Königinnenkloster).

W wieku zaledwie 16 lat poślubiła króla Francji Karola IX Walezjusza, małżeństwo to miało to lepiej scementować sojusz francusko-austriacki. Ślub był obchodzony w wielką pompą, w Paryżu i nadwerężył znacznie królewskie finanse. Karol żył już ze swoją długoletnią kochanką, Marią Touchet, z którą miał nawet syna - Karola de Valois, ale polubił swoją młodą żonę. Para zawsze traktowała się z szacunkiem i wspierała.

Elżbieta wychowana była bardzo konserwatywnie i była bardzo religijna. Karol wiedząc, że skandale na francuskim dworze mogą zaszokować Elżbietę, razem ze swoją matką Katarzyną Medycejską starał się chronić żonę przed wszelkimi ekscesami. Mogła ona w dalszym ciągu dwa razy dziennie uczestniczyć we mszach świętych, i nikogo nie raziła jej pobożność.

Karol cierpiał na ataki szaleństwa i wtedy nie pokazywał się publicznie. Mimo tych ataków, Elżbieta szybko zaszła w ciążę i opuściła Paryż, wyjeżdżając na wieś, do Fontainebleau. Właśnie tam dowiedziała się o masakrze w nocy Świętego Bartłomieja, w sierpniu 1572 roku, kiedy tysiące francuskich protestantów zostało zabitych na ulicach Paryża. Elżbieta wstawiła się u króla za ofiarami, zyskując ocalenie życia i zdrowia przynajmniej cudzoziemców, w tym licznych Niemców.

Po śmierci Karola, Elżbieta powróciła na wieś i odrzuciła propozycję swojego ojca, aby poślubić brata jej zmarłego męża króla Henryka III Walezego. Połowę swojej fortuny oddała Małgorzacie de Valois - siostrze zmarłego męża. W 1575 roku powróciła do Wiednia, gdzie około 1580 roku ufundowała klasztor klarysek. W 1578 roku zmarła sześcioletnia córka:

Maria Elżbieta (urodzona 27 października 1572 roku, zmarła 9 kwietnia 1578 roku), z powodu nieznanej infekcji.

Elżbieta zmarła w 1592 roku w opinii świętości i została pochowana przed głównym ołtarzem kościoła Matki Boskiej Anielskiej. W 1782 roku zgromadzenie uległo sekularyzacji i przejęciu kościoła przez parafię ewangelicko-augsburską, szczątki Elżbiety przeniesiono do krypty Książęcej (Herzogsgruft) w wiedeńskiej katedrze św. Stefana (Szczepana).


Żródła:

"WALEZJUSZE"- autor: Przemysław Jaworski - 2018


Elżbieta Habsburg w "Wikipedia"

04-10-2020