Ermengarda (Irmingarda, Irmgarda) Roberting (urodzona w Hesbaye, Liege, około 778 roku, zmarła w Angers, 3 października 818 roku) herb

Córka Enguerranda (Ingrama) Roberting, hrabiego de Hesbaye.

W 794 roku poślubiła Ludwika I "Pobożnego, Dobrotliwego, Rzymskiskiego" Pépinnide-Caroling (urodzony w Casseuil-sur-Garonne, 16 kwietnia lub w początkach sierpnia 778 roku, zmarł w Ingelheim am Rhein, 20 czerwca 840 roku), króla Akwitanii, koregenta, króla Franków i Italii, cesarza rzymskiego.

Święta Irmingarda to chyba najmniej znana współcześnie z frankijskich królowych, które zaznały chwały ołtarzy. Urodziła się ona około 775-780 roku jako córka Enguerranda (Ingrama), hrabiego Haspengau (Hesbaye), oraz jego nieznanej bliżej żony. Urodziła się około 800 roku jako córka hrabiego Hugona z Tours i w 821 roku została wydana za mąż za króla Italii Lotara I, syna Ludwika "Pobożnego". W dwa lata po ślubie para królewska otrzymała korony cesarskie świętego imperium rzymskiego z rąk papieża Paschalisa I. Nie będziemy w tym miej­scu opowiadać o dalszych politycznych zawirowaniach, tym bardziej że nie mamy żadnych informacji o udziale w nich cesarzowej. Powiedzmy zatem jedynie o tym, co pewne, a więc przede wszystkim o życiu rodzinnym. Lotar i Irmingarda byli przykładnym, kochającym się małżeństwem, szanującym prawa religijne i dbającym o chrześcijańskie wychowanie swoich dzieci. A mieli ich dziewięcioro: Ludwika, Hiltrudę, Bertę, Irmingardę, Gizelę, Lo­tara, Rotrudę, Karola i Karlomana. Trzech synów otrzymało później korony królewskie ponownie podzielonego państwa; Ludwik II został królem Włoch oraz odziedziczył tytuł cesarski po ojcu, Lotar II dostał pod swój zarząd Lo­taryngię, natomiast najmłodszy Karol władał Prowansją. Wiemy też, że cesarzowa Irmingarda założyła co najmniej jeden żeński klasztor (w Erstein, koło Strassburga), którego pierwszą opatką została jej córka Rotruda. W klasztorze tym cesarzowa została pochowana po śmierci, która nastąpiła 20 marca 851 roku. Jej kult musiał być dość popularny. Wiadomo, że przyszli królowie i cesarze mieli w zwyczaju pielgrzymować do grobu świętej Irmingardy i modlić się przy sarkofagu. Do dziś czczona jest chyba jedynie przez mieszkańców Alzacji, krainy, w której położony jest ufundowany przez nią klasztor i gdzie znajduje się jej grobowiec. Na koniec można by tylko dodać, że jej mąż, cesarz Lotar I, niedługo przed śmiercią zrzekł się tronu i wstąpił do benedyktyńskiego klasztoru w Prüm. Legenda głosi, że o duszę cesarza walczyły pod koniec życia diabły z aniołami, w końcu jednak zwyciężyły te drugie. Lotar, podobnie jak jego ojciec Ludwik, otrzymał pośmiertnie przydomek Pobożny. Wspomnienie liturgiczne świętej Irmingardy - 20 marca.

W październiku zapewne 5 października 816 roku w Reims została zapewne ukoronowana wraz z mężem.

Zmarła 3 października 818 roku w Angers, gdzie także spoczęła. Jej mąż ożenił się ponownie z Judytą Bawarską.

Ermengarda i Ludwik mieli razem trzech synów i trzy córki:

Lotar I (urodzony w 795 roku, zmarł 29 września 855 roku), cesarz rzymski, król Franków Środkowych, król Burgundii, po nim pomtomstwo,

Pepin I (urodzony w 797 roku, zmarł między 13 listopada a 13 grudnia 838 roku), król Akwitanii, po nim pomtomstwo,

Adelaide (urodzona około 799 roku, zmarła?),

Rotruda (urodzona w 800 roku, zmarła?), żona: Gerarda (urodzony około 800 roku, zmarł 25 czerwca 841 roku), hrabiego Owernii, hrabiego de Auvergne,

Hildegarda [Matylda] (urodzony około 802 roku, zmarła?), zakonnica w Notre-Dame w Laon,

Ludwik II "Pobożny, Niemiecki" (urodzony w 804 roku, zmarł 28 września 876 roku), król Franków Wschodnich, po nim pomtomstwo.


Żródła:

"KAROLINGOWIE IX-X w."- autor: Przemysław Jaworski - 2018


Ermengarda z Hesbaye w "Wikipedia" tłumaczenie: Bogdan Pietrzyk

05-07-2020

11-06-2020

25-05-2020