Filip V "Długi, Wysoki" Robertyng-Capet (urodzony w Lyonie, 17 listopada 1293 roku, zmarł w Longchamp pod Paryżem, 3 stycznia 1322 roku) herb

Drugi syn Filipa IV "Pięknego" Robertyng-Capet, króla jure uxoris Nawarry, hrabiego jure uxoris Szampanii i de Brie, króla Francji i Joanny I de Champagne, królowej Nawarry, hrabiny Szampanii i de Brie, córki Córka Henryka I "Grubego" de Champagne, króla Nawarry, hrabiego Szampanii.

Hrabia-palatyn jure uxoris Burgundii (Franche-Comté) i senior de Salins jure uxoris od 26 czerwca 1310 roku do 3 stycznia 1322 roku, hrabia Poitiers i Brie od grudnia 1311 roku do 20 listopada 1316 roku, par Francji od sierpnia 1315 roku do 20 listopada 1316 roku, regent Francji od 5 czerwca do 20 listopada 1316 roku, regent Nawarry 17 lipca do 15 lipca 1316 roku i od 15 listopada do 19 listopada 1316 roku, król Francji jako Filip V i Nawarry jako Filip II od 20 listopada 1316 roku do 3 stycznia 1322 roku.

W Corbeil, w styczniu 1307 roku poślubił Joannę II des Unrochides-Ivree-de Mâcon (urodzona przed 15 marca 1291 roku, zmarła w Roye-en-Picardie, 21 stynia 1330 roku), hrabinę Artois, Flandrii, Brabancji i hrabiny-palatyn Burgundii (Franche-Comté), seniorki de Conches, córkę Odona IV des Unrochides-Ivree-de Mâcon, hrabiego Burgundii i Mahaut I Robertyng-Capet, hrabiny Artois, córki Roberta II "Pogrobowca, Szlachetnego" Robertyng-Capet, hrabiego Artois.

Od 1311 roku nosił tytuł hrabiego Poitiers. W 1315 roku z rozkazu brata, króla Ludwika X, miał dopilnować wyboru nowego papieża, co udało mu się dopiero w 1316 roku po zamknięciu kardynałów w klasztorze w Lyonie. Po śmierci brata w 1316 roku udało mu się uzyskać regencję na czas ciąży królowej-wdowy Klemencji oraz małoletności jej potencjalnego syna. Syn ów, Jan I "Pogrobowiec", żył tylko pięć dni i po jego śmierci Filip został królem Francji i Nawarry. Koronował się 9 stycznia 1317 roku w Reims. Jeszcze w czasie regencji udało mu się uspokoić feudałów, którzy rozpoczęli prywatną wojnę w hrabstwie Artois.

Kryzys żywnościowy w królestwie, jaki zaczął się w 1315 roku, trwał nadal, wobec utrzymującej się złej passy w rolnictwie, spowodowanej zapoczątkowanymi około 1300 roku zmianami klimatycznymi (tzw. mała epoka lodowa). Narastały trudności ekonomiczne i demograficzne. Król próbował ratować finanse królewskie przez nałożenie specjalnego podatku na duchowieństwo. Odwołał wiele decyzji swojego zmarłego brata i rehabilitował wielu urzędników osądzonych za czasów poprzedniego władcy. W 1320 roku, idąc w ślady ojca i brata, podjął wyprawę wojenną przeciw Flandrii, po raz kolejny próbując podporządkować jej hrabiego władzy królewskiej.

W 1320 roku przez królestwo przetoczyła się tzw. krucjata pastuszków, która plądrowała kraj, wzniecała niepokoje wśród uboższych warstw społeczeństwa i urządzała liczne pogromy ludności żydowskiej. Kiedy pastuszkowie przybyli do Paryża zażądali spotkania z królem, ale Filip odmówił.

Filip i Joanna mieli razem syna i cztery córki.

Filip V zmarł w wieku 28 lat, po wypiciu zanieczyszczonej wody ze studni. Tron Francji i Nawarry przejął po nim ostatni żyjący brat Karol IV "Piękny".


Żródła:

Filip V Wysoki w "Wikipedia"


PHILIPPE de France w "MedLands" tłumaczenie: Bogdan Pietrzyk


PHILIPPE de France w "MedLands" tłumaczenie: Bogdan Pietrzyk


Filipe V, rei de França w "Geneall" tłumaczenie: Bogdan Pietrzyk