Filip V "Długi, Wysoki" Robertyng-Capet (urodzony w Lyonie, 17 listopada 1293 roku, zmarł w Longchamp pod Paryżem, 3 stycznia 1322 roku) herb

Drugi syn Filipa IV "Pięknego" Robertyng-Capet, króla jure uxoris Nawarry, hrabiego jure uxoris Szampanii i de Brie, króla Francji i Joanny I de Champagne, królowej Nawarry, hrabiny Szampanii i de Brie, córki Córka Henryka I "Grubego" de Champagne, króla Nawarry, hrabiego Szampanii.

Hrabia-palatyn jure uxoris Burgundii (Franche-Comté) i senior de Salins jure uxoris od 26 czerwca 1310 roku do 3 stycznia 1322 roku, hrabia Poitiers i Brie od grudnia 1311 roku do 20 listopada 1316 roku, par Francji od sierpnia 1315 roku do 20 listopada 1316 roku, regent Francji od od 17 lipca do 15 listopada 1316 roku i od 15 listopada do 19 listopada 1316 roku, regent Nawarry 17 lipca do 15 lipca 1316 roku i od 15 listopada do 19 listopada 1316 roku, król Francji jako Filip V i Nawarry jako Filip II od 19 listopada 1316 roku do 3 stycznia 1322 roku.

W Corbeil, w styczniu 1307 roku poślubił Joannę II des Unrochides-Ivree-de Mâcon (urodzona przed 15 marca 1291 roku, zmarła w Roye-en-Picardie, 21 stynia 1330 roku), hrabinę Artois, Flandrii, Brabancji i hrabiny-palatyn Burgundii (Franche-Comté), seniorki de Conches, córkę Odona IV des Unrochides-Ivree-de Mâcon, hrabiego Burgundii i Mahaut I Robertyng-Capet, hrabiny Artois, córki Roberta II "Pogrobowca, Szlachetnego" Robertyng-Capet, hrabiego Artois.

Od 1311 roku nosił tytuł hrabiego Poitiers. W 1315 roku z rozkazu brata, króla Ludwika X, miał dopilnować wyboru nowego papieża, co udało mu się dopiero w 1316 roku po zamknięciu kardynałów w klasztorze w Lyonie. Po śmierci brata w 1316 roku udało mu się uzyskać regencję na czas ciąży królowej-wdowy Klemencji oraz małoletności jej potencjalnego syna. Syn ów, Jan I "Pogrobowiec", żył tylko pięć dni i po jego śmierci Filip został królem Francji i Nawarry. Koronował się 9 stycznia 1317 roku w Reims. Jeszcze w czasie regencji udało mu się uspokoić feudałów, którzy rozpoczęli prywatną wojnę w hrabstwie Artois.

Kryzys żywnościowy w królestwie, jaki zaczął się w 1315 roku, trwał nadal, wobec utrzymującej się złej passy w rolnictwie, spowodowanej zapoczątkowanymi około 1300 roku zmianami klimatycznymi (tzw. mała epoka lodowa). Narastały trudności ekonomiczne i demograficzne. Król próbował ratować finanse królewskie przez nałożenie specjalnego podatku na duchowieństwo. Odwołał wiele decyzji swojego zmarłego brata i rehabilitował wielu urzędników osądzonych za czasów poprzedniego władcy. W 1320 roku, idąc w ślady ojca i brata, podjął wyprawę wojenną przeciw Flandrii, po raz kolejny próbując podporządkować jej hrabiego władzy królewskiej.

W 1320 roku przez królestwo przetoczyła się tzw. krucjata pastuszków, która plądrowała kraj, wzniecała niepokoje wśród uboższych warstw społeczeństwa i urządzała liczne pogromy ludności żydowskiej. Kiedy pastuszkowie przybyli do Paryża zażądali spotkania z królem, ale Filip odmówił.

Filip i Joanna mieli razem syna i cztery córki.

Filip V zmarł w wieku 28 lat, po wypiciu zanieczyszczonej wody ze studni. Tron Francji i Nawarry przejął po nim ostatni żyjący brat Karol IV "Piękny".


Żródła:

Filip V Wysoki w "Wikipedia"


PHILIPPE de France w "MedLands" tłumaczenie: Bogdan Pietrzyk


PHILIPPE de France w "MedLands" tłumaczenie: Bogdan Pietrzyk


Filipe V, rei de França w "Geneall" tłumaczenie: Bogdan Pietrzyk