Fulko IV "Zrzęda, Kłótnik" Ingelger-Anjou (Gâtinais-Anjou) (urodzony w zamku Landon, w 1043 roku, zmarł w zamku Angers, 14 kwietnia 1109 roku) herb

Syn Gotfryda II [III] "Brodatego" Ingelger-Anjou (Gâtinais-Anjou), hrabiego Gâtinais i seniora Château-Landon i Ermengardy lub Blanche Ingelger-Anjou (Gâtinais-Anjou) , dziedziczki Andegawenii, córki Fulka III "Nerra, Jerozolimskiego", hrabiego d'Anjou, hrabiego de Tours, hrabiego du Maine.

Hrabia d'Anjou, de Tours, du Maine od 1068 roku do 14 kwietnia 1109 roku.

W 1068 roku poślubił Hildegarde [Lancelote] Rorgonides de Beaugency (urodzona około 1143 roku, zmarła w 1070 roku), córkę Lancelina II Rorgonides du Maine, seniora de Beaugency, seniora de La Fleche i Paule du Maine. W 1070 roku poślubił (rozwód w 1075 roku) Ermengarde de Dampierre de Bourbon, córkę Archambaud IV "Mocnego" de Dampierre, seniora de Bourbon i Beliarde, nieznanego pochodzenia. 21 stycznia 1076 roku poślubił (rozwód w 1080 roku) Ermengarde [Arengardę, Orengardę, Orengardis] de Châtelaillon (urodzona około 1050 roku, zmarła po 1080 roku), córkę Isemberta III (I, II) de Châtelaillon, senior de Chatelaillon, seniora d'Aunis i Claricia de Parthenay, córki Guillaume I de Parthenay, seniora of Parthenay. W 1080 roku (rozwód w 1089 roku) poślubił Manty de Brienne (urodzona około 1065 roku, zmarła po 1087 roku), córkę Gauthiera I, seniora de Brienne i Eustachiy de Bar-sur-Seine, córki Milon, hrabiego de Tonnerre i de Bar-sur-Seine. W 1089 roku poślubił Bertradę de Montfort-l'Amaury (urodzona około 1060 roku, zmarła w Fontevraud, 14 lutego 1117 roku), córkę Simona I, seniora de Montfort-l'Amaury i Agnieszki Eysteinsson d'Évreux, córka Ryszarda Eysteinsson, hrabiego d'Évreux.

Był młodszym bratem Godfryda III "Brodatego", który w 1060 roku odziedziczył Andegawenię. Fulko, w sojuszu z księciem Akwitanii Wilhelmem VIII, rozpoczął wojnę przeciwko bratu. Dzięki zdradzie w szeregach Godfryda pojmał brata w 1067 roku. Został wówczas ekskomunikowany przez Kościół i musiał wypuścić Godfryda. Wkrótce jednak wojna rozgorzała na nowo. W kwietniu 1068 roku Godfryd przegrał bitwę pod Brissac i dostał się do niewoli, w której przebywał do 1096 roku.

Fulko został jedynym hrabią Andegawenii. Wojna domowa przyczyniła się do utraty niektórych terytoriów. Odpadło Saintoge, a Fulko musiał oddać Gâtinais królowi Francji Filipowi I. Przez cały okres swojego panowania Fulko dążył do narzucenia silnej władzy andegaweńskim baronom, walczył z terytorialnymi zakusami książąt Normandii oraz o utrzymanie andegaweńskiego zwierzchnictwa nad Maine i Bretanią. W 1106 roku wybuchła rebelia najstarszego syna i współrządcy Fulka, Godfryda, zakończona śmiercią pierworodnego.

Około 1096 roku Fulko miał spisać historię hrabiów Andegawenii, co jednak jest kwestionowane przez współczesną historiografię. Jeśli jednak tak było, byłaby to pierwsza kronika spisana przez osobę świecką.

Fulko żenił się pięciokrotnie. Jego pierwszą żoną była Hildegarda de Beaugency, córka Lancelina II, pana de Beaugency, z którą miał jedną córkę. Była to Ermengarda, wdowa po księciu Akwitanii Wilhelma IX "Trubadurzie" i księciu Bretanii Alanie IV "Młodszym".

Po śmierci pierwszej żony ożenił się z Ermengardą, córką Archambauda IV, pana de Bourbon. Ermengarda została oddalona w 1075 roku, prawdopodobnie na skutek zbyt bliskiego pokrewieństwa. Fulko miał z nią jednego syna i następce hrabstwa Andegawenii.

21 stycznia 1076 roku poślubił Erenbyrgę [Orengardę], córkę Isembarda, seniora de Châtellailon. Małżeństwo to pozostało bezdzietne i Orengarda została oddalona w 1080 roku.

W 1089 roku poślubił Bertradę de Montfort, córkę Simona I, seniora de Montfort i Agnieszki, córki hrabiego Ryszarda d'Évreux. Urodził im się syna, hrabiego Andegawenii i króla Jerozolimy. Wkrótce po narodzeniu syna Bertrada porzuciła męża dla króla Filipa I Francuskiego. Fulko ożenił się ponownie z Mantie, córką Waltera I de Brienne. To małżeństwo zakończyło się rozwodem w 1107 roku.


Żródła:

Fulko IV w "Wikipedia" tłumaczenie: Bogdan Pietrzyk


"KAPETYNGOWIE"- autor: Przemysław Jaworski - 2018


Fulk IV "The Surly" w "Geni" tłumaczenie: Bogdan Pietrzyk

01-05-2020