Henryk IV (I) "Ślepy" Wigérides Limburg-Luksemburski (urodzony w 1111 roku, zmarł 14 sierpnia 1196 roku) herb

Syn Godfrey I Wigérides Limburg-Luksemburg, hrabiego Namur i Ermesindy Wigérides-Limburg-Luksemburg, córki Konrada I Wigérides Limburg-Luksemburg, hrabiego Luksemburga.

Hrabia Luksemburga jako Henryk IV od 1136 roku do 14 sierpnia 1196 roku, hrabia Namur jako Henryk I od 19 sierpnia 1139 roku do 14 sierpnia 1196 roku, hrabia de La Roche-en-Ardenne jako Henryk III od 1155 roku do 14 sierpnia 1196 roku, hrabia Durbuy jako Henryk III od 1148 roku do 14 sierpnia 1196 roku, hrabia de Laroche, hrabia de Longuevie jako Henryk I od 1141 roku do 14 sierpnia 1196 roku.

Poślubił między 1152 a 1159 rokiem (rozwód w 1163 roku) Lauretta Adalbert of Flanders (urodzona około 1120 roku, zmarła w opactwie de Voorst, w pobliżu Brukseli, po 14 sierpnia 1196 roku), córkę Thierr'ego (Diederik I) Aldalbert, hrabiego Flandrii i Szwabii i Małgorzaty (Swanhildy?) de Clermont-Beauvaisist, córki Renalda II, hrabiego de Clermont-Beauvaisis i Adélaide de Vermandois i de Valois, córki Herberta IV, hrabiego de Vermandois i de Valois. Poślubił w 1168 roku Agnieszkę Geldern-Heinsberg (zmarła około 1186 roku), córką Henryka Geldern-Heinsberg, hrabiego Geldrii i Zutphen i Agnes von Arnstein.

W 1136 roku odziedziczył, jako wnuk po kądzieli Konrada I, poprzez jego córkę Ermezyndę, żonę hrabiego Baru Gotfryda, hrabstwo Luksemburga. Po śmierci ojca w 1138 roku objął także hrabstwo Namur. Stopniowo stał się jednym z najpotężniejszych feudałów na obszarze między Mozą i Mozelą, m.in. dzięki objęciu w 1153 roku hrabstw La Roche i Durbuy.

Próbował kontynuować ekspansję, jednak robił to w sposób nieprzemyślany, co zaowocowało jednak niepowodzeniami: gdy arcybiskupi Trewiru zablokowali ekspansję w kierunku zachodnim, wywołał wojnę z biskupami Liege, w której poniósł porażkę w 1151 roku.

Poważnym problemem Henryka był brak dziedzica. Dwa kolejne małżeństwa (pierwsze z Laurette, córką Thierr'ego (Diederik I), hrabiego Flandrii, drugie nieznane) były bezpotomne, planował zapewnić sukcesję swojemu siostrzeńcowi Baldwinowi z Hainaut. Jednak trzecie małżeństwo z Agnieszką, córką Henryka, hrabiego Geldrii, dało mu w 1186 roku córkę Ermezyndę.

Chcąc zapewnić objęcie przez nią sukcesji Henryk zaręczył ją jeszcze jako dziecko z hrabią Szampanii Henrykiem II. Ponieważ jednak małżeństwo z powinowatym króla francuskiego spotkało się ze sprzeciwem cesarza, Henryk ponownie zaręczył córkę z dziedzicem hrabstwa Baru, Tybaldem. Baldwin z Hainaut objął tymczasem hrabstwo Namur w 1189 roku.

Pochowany w Opactwie de Floreffe.


Żródła:

Henryk IV Ślepy w "Wikipedia"


HENRI de Namur w "MedLands" tłumaczenie: Bogdan Pietrzyk