Joanna II Anscarids (Anscarii)-d´Ivrea-de Mâcon-Bourgogne [Unrochides-Ivrea-de Mâcon] (urodzona przed 15 marca 1291 roku, zmarła w Roye-en-Picardie, 21 stycznia 1330 roku) herb

Córka Odona IV Anscarids (Anscarii)-d´Ivrea-de Mâcon-Bourgogne [Unrochides-Ivrea-de Mâcon], hrabiego Burgundii i Mahaut I Robertyng-Capet, hrabiny Artois, córki Roberta II "Szlachetnego" Robertyng-Capet, hrabiego Artois.

Seniorka de Salins od 1303 roku do 1323 roku, Hrabina Artois, Flandrii i Brabancji i seniorka de Conches jako Joanna I od 28 października 1329 roku do 21 stycznia 1330 roku i hrabina-palatyn Burgundii (Franche-Comté) jako Joanna II od 1315 roku do 21 stycznia 1330 roku.

W Corbeil, w styczniu 1307 roku poślubiła Filipa V "Długiego, Wysokiego" Robertyng-Capet (urodzony w Lyonie, 17 listopada 1293 roku, zmarł w Longchamp pod Paryżem, 3 stycznia 1322 roku), hrabiego-palatyna jure uxoris Burgundii (Franche-Comté) i seniora de Salins jure uxoris, hrabiego Poitiers i Brie, para Francji, regenta Francji i Nawarry, króla Francji i Nawarry.

Najstarsze dziecko Otona IV, hrabiego Burgundii i Mahaut d'Artois hrabiny d'Artois. Jej młodszą siostrą była królowa Blanka Burgundzka (żona Karola IV "Pieknego", króla Francji), a bratem hrabia Robert. Na mocy kontraktu małżeńskiego z Vincennes, z 2 marca 1295 roku, w styczniu 1307 roku w Corbeil Joanna poślubiła Filipa "Długiego" - drugiego syna króla Filipa IV "Pięknego" i królowej Joanny I z Nawarry, po wcześniejszym podpisanym 2 marca 1295 roku w Vincennes, kotrakcie małżeńskim.

W 1314 roku, na skutek skandalu w wieży Nesle (jej siostra Blanka Burgundzka i jej kuzynka Małgorzata Burgundzka za wiarołomstwo zostały uwięzione w Château Gaillard), Joanna została odesłana do zamku Dourdan. Chociaż Joanna pozostała wierna swojemu mężowi, pomagała siostrze i kuzynce, organizując ich schadzki. Została uwolniona kilka miesięcy później dzięki wstawiennictwu królowej Klemencji Węgierskiej i przywrócona do łask.

W 1315 roku zmarł jej 15-letni brat, a Joanna została hrabiną Burgundii jako Joanna II. W listopadzie 1316 roku, po śmierci małego króla - Jana I "Pogrobowca", została królową Francji. Razem z mężem koronowana w Reims 9 stycznia 1317 roku. W roku 1329, po śmierci swojej matki, otrzymała tytuł hrabiny d'Artois, Flandrii i Brabancji.

Po śmierci męża królowa-wdowa osiadła w swych dziedzicznych dobrach. Sama zmarła w wieku 39 lat w Roye-en-Artois. Pochowana ją w Paryżu, w Cordeliers. W swoim testamencie ufundowała w Paryżu, college de Bourgogne.

Joanna urodziła Filipowi co najmniej siedmioro dzieci:

Joanna III [II] (urodzona między 1 a 2 maja 1308 roku, zmarła między 10 a 15 sierpnia 1349 roku), hrabina Artois, hrabina-palatyn Burgundii, hrabina Flandrii i Brabancji, żona: Hugona (Odona) IV, księcia Burgundii; poprzez jej małżeństwo hrabstwo i księstwo Burgundii połączono w jedno,

Małgorzata I (urodzona w 1309 roku, zmarła 9 maja 1382 roku), hrabina Artois i hrabina-palatyn Burgundii, żona: Ludwika de Nevers, hrabiego Nivernais, Flandrii i Rethel,

Izabela (urodzona w 1310 roku, zmarła w kwietniu 1348 roku), żona Guiguesa de La Tour du Pin, delfina Viennois, następnie żona barona Jana de Faucogney,

Blanka (urodzona w 1313 roku, zmarła 26 kwietnia 1358 roku), zakonnica,

Filip (urodzony 24 czerwca 1316 roku, zmarł 24 lutego 1317 roku),

Ludwik (zmarł w 1317 roku),

córka (urodzona i zmarła w 1322 roku).


Żródła:

Joanna II Burgundzka w "Wikipedia"


Joanna Burgundzka "Kobiety w polityce"


JEANNE de Bourgogne w "MedLands" tłumaczenie: Bogdan Pietrzyk

14-10-2020