Karloman I Pépinnide-Caroling (urodzony w 751 roku, zmarł w Samoussy koło Laon, 4 lub 5 grudnia 771 roku) herb

Syn Pepina III "Krótkiego" Pépinnide-Caroling, majordoma Neustrii, Burgundii, Prowansji, Metz i Trewiru, majordoma Austrazji, króla Zachodnich Franków i Bertrady "Młodszej, o Wielkich Stopach" Hugobertide z Laon, córki Heriberta (Chariberta) Hugobertide, hrabiego Laonu i Bertrady "Błogosławionej, Starszej" Merowing z Kolonii, królowej Franków.

Król Zachodnich Franków, król Burgundii, Prowansji, Septimanii, Akwitanii, Turyngii i Hesse od 9 października 768 roku do 4 grudnia 771 roku.

Poślubił przypuszczalnie około 769 roku Gerbergę (zmarła po 774 roku), córkę Dezyderiusza, króla Longobardów (Italii) i Ansy.

Brat Karola "Wielkiego".

Urodził się w 751 roku jako drugi po Karolu syn Pepina i Bertrady. Wiosną lub 28 lipca 754 roku w Saint-Denis wraz z ojcem, matką i bratem został namaszczony przez papieża Stefana II (III), który nadał ponadto Pepinowi i jego synom tytuł patrycjuszy rzymskich.

Po śmierci ojca 24 września 768 roku doszło do podziału państwa między obu braćmi: Karloman objął władzę w południową część królestwa - od Akwitanii po Alemanię (w Burgundii, Prowansji, Gocji [Septymanii], Alzacji oraz Szwabii).

9 (lub 7) października 768 roku bracia zostali koronowani w Noyon, a 29 października Karlomana ponownie namaszczono w klasztorze św. Medarda (Saint Médard) w Soissons. Bezpośrednio po śmierci Pepina w Akwitanii wybuchło antyfrankijskie powstanie Hunolda. Przeciwko niemu wyruszył tylko Karol, choć Karloman spotkał się z nim w Duasdives (obecnie Moncontour w Poitou). Ostatecznie powstanie zostało stłumione - Hunold został wydany Karolowi przez gaskońskiego księcia Lupusa.

Stale skonfliktowany i rywalizujący ze starszym bratem, odmówił mu pomocy militarnej w tłumieniu separatystycznego buntu Hunalda w niedawno podbitej Akwitanii w 769 roku. Wybuchowi walk między braćmi zapobiegła rychła śmierć Karlomana.

Zmarł 4 lub 5 grudnia 771 roku w Samoussy koło Laon, tuż przed spodziewaną wojną z bratem o dominację nad państwem Franków, i spoczął w kościele opactwa benedyktynów św. Remigiusza (Saint-Remi) w Reims.


Żródła:

"Słownik władców świata" - Małgorzata Hertmanowicz-Brzoza i Kamil Stepan, Kraków 2005


Żródła:

"KAROLINGOWIE IX-X w."- autor: Przemysław Jaworski - 2018


Karloman I (król Franków) w "Wikipedia"


KARLOMAN I w "Władcy Francji - Przodkowie"

29-10-2020

31-05-2020