Karol II "Młodszy" Pépinnide-Caroling (urodzony między 772 a 773 rokiem, zmarł 4 grudnia 811 roku) herb

Syn Karola I "Świętego, Wielkiego, Błogosławionego" Pépinnide-Caroling, króla Neustrii, Austrazji, Turyngii, Zachodniej Akwitanii, króla Germanii, króla Franków, króla Longobardów, świętego cesarza rzymskiego i Hildegardy [Hildegardis, Houdiard] "Błogosławionej" Agilolfinges-Garolden Szwabskiej, córki Gérold I Agilolfinges-Garolden, margrabiego Marchii Awarskiej, prefekta Bawarii, biskupa de Mayence, hrabiego Kraichgau i Anglachgau, hrabiego Kraichgau i Anglachgau, margrabiego Marchii Wschodniej, księcia Szwabii, hrabiego de Vintzgau.

Król Germanii od 15 kwietnia 781 roku do 4 grudnia 811 roku, gubernator Saksonii i Frankonii i książę du Maine od 790 roku do 4 grudnia 811 roku, koregent Zachodnich Franków i król Neustrii od 25 grudnia 800 roku do 4 grudnia 811 roku.

Urodził się między 772 a 773 rokiem, jako drugi syn Karola "Wielkiego" i dla odróżnienia od ojca zwany był MŁODSZYM (CAROLUS IUNIOR). Od 780 roku uznany za głównego dziedzica tronu frankijskiego po wydziedziczeniu Pepina "Garbatego", a w 788 roku mianowany królem Neustrii - co jest pewnym znakiem, że jego ojciec zamierzał go zastąpić po swoich młodszych braciach Pepina, Karlomana i Ludwika.

Karol pojawił się po raz pierwszy w 784 roku podczas wojen saksońskich. Karol "Wielki" podzielił armię Franków i przeniósł się do Turyngii, a 12-letni Karol pozostał w Westfalii. Po bitwie pod Dreingau an der Lippe wrócił zwycięsko do Worms. Rodzina królewska spędziła Boże Narodzenie w Eresburgu.

Karol prowadził wieloletnie walki z Bretończykami, którzy często najeżdżali ziemie królestwa Franków. Ojciec wysyłał go również na kampanię przeciwko Sasom. Z synów Karola "Wielkiego" wykazywał on największy talent wojskowy.

Około 789 roku Karol "Wielki" planując sojusz z Offą, królem Mercji, Kentu, Sussexu i East Anglii ("króla całej ojczyzny Anglów"), próbował doprowadzić do małżeństwa Karola "Młodszego" z jego córką Alflad. Małżeństwo nie doszło do skutku na skutek odmowy Karola "Wielkiego" na ślub jego córki Berty z synem Offy - Ecgfrithem. W 790 roku został mianowany przez ojca gubernatorem Saksonii i Frankonii i otrzymał tytuł "księcia Mans" (ducatum Cenomannicum), odpowiadające mniej więcej późniejszemu hrabstwu Maine - od tego czasu Karol posługiwał się tytułem królewskim.

Uczestniczył w wyprawie ojca do Italii i 25 grudnia 800 roku w Rzymie podczas cesarskiej sakry rodzica został koronowany na króla Franków (Neustrii). Na mocy układu z Thionville, Karol "Wielki" dokonał w 806 roku podziału swego królestwa na wypadek swojej śmierci - Karolowi "Młodszemu" miał przypaść tytuł cesarski, a z ziem miał otrzymać Austrazję, Neustrię, Burgundię, Saksonię i Turyngię. W 806 roku dowodził wyprawą przeciw plemionom serbskim, zjednoczonym przez księcia Miliducha. Pokonał go w bitwie nad Łabą i złupił ziemie serbskie, zmuszając pozostałych przy życiu wodzów do kapitulacji. Po przybyciu do obozu Karola "Młodszego" przekazali mu zakładników oraz zobowiązali się płacić trybut i przyjąć chrześcijaństwo. Po zwycięstwie wybudował na terenach słowiańskich dwie twierdze i wrócił na ziemie Franków.

Karol "Młodszy" zmarł nagle na skutek ataku apopleksji podczas wyprawy na Bawarów.


Żródła:

"KAROLINGOWIE IX-X w."- autor: Przemysław Jaworski - 2018


Karol Młodszy w "Wikipedia" tłumaczenie: Bogdan Pietrzyk

21-09-2020

20-09-2020

07-06-2020

25-05-2020

18-05-2020

22-02-2020