Ludwika [Louise] Sabaudzka (urodzona w zamku Pont d'Anin, 11 września 1476 roku, zmarła w Grez-sur-Loing koło Fontainebleau, 22 września 1531 roku) herb

Córka Filipa II "bez Ziemi", księcia Sabaudii, hrabiego de Aosta, de Moriana, de Nizza, księcia Piemontu, tytularnego króla Cypru i Jerozolimy, hrabiego de Bresse, seniora del Bugey i Marguerite Robertyng-Capet-Bourbon, córki Jana I Robertyng-Capet-Bourbon, księcia de Bourbonnais i d'Auvergne.

Hrabina-małżonka d'Angouleme od 16 lutego 1488 roku do 1 czerwca 1496 roku, hrabina-wdowa d'Angouleme od 1 czerwca 1496 roku do 4 lutego 1515 roku, księżna d'Angouleme i par Francji od 4 lutego 1515 roku do 22 września 1531 roku, hrabina de Civray-en-Poitou od 4 lutego 1515 roku do 12 marca 1515 roku, baronowa de Fčre-en-Tardenois od 4 lutego 1515 roku do 12 marca 1515 roku, hrabina de Civray-en-Poitou od 12 marca 1515 roku do 22 września 1531 roku, baronowa de Fčre-en-Tardenois od 12 marca 1515 roku do 22 września 1531 roku, księżna d'Auvergne od 1523 roku do 30 czerwca 1528 roku, księżna de Bourbonnais od 1523 roku do 1527 roku, hrabina de Clermont-en-Beauvaisis od 1523 roku do 30 czerwca 1528 roku, księżna d'Anjou, hrabina du Maine, hrabina de Beaufort i par Francji od 15 kwietnia 1524 roku do 22 września 1531 roku, księżna de Bourbonnais i par Francji od 1527 roku do 22 września 1531 roku, księżna d'Auvergne i par Francji od 30 czerwca 1528 roku do 22 września 1531 roku, księżna de Nemours od 1524 roku do 22 grudnia 1528 roku, księżną Turenii od 22 grudnia 1528 roku do 22 września 1531 roku, księżna de Châtellerault i par Francji od 30 czerwca 1528 roku do 22 września 1531 roku, hrabina de Clermont-en-Beauvaisis i par Francji od 1523 roku do 30 czerwca 1528 roku, hrabina Prowansji, hrabina de Gien, regentka Francji od 1 stycznia 1515 roku do 13 marca 1516 roku i od 24 lutego 1525 roku do 13 marca 1526 roku.

W Paryżu, 16 lutego 1488 roku poślubiła Karola I Robertyn-Capet-Valois-Orléans-d'Angouleme (urodzony w 1459 roku, zmarł w Châteauneuf-en-Angoumois, 1 czerwca 1496 roku), księcia du Sang, hrabiego d'Angouleme i para Francji, seniora d'Epernay i de Romorentin, gubernatora Gujenny.

Karol i Ludwika mieli razem syna i córkę:

Małgorzata (urodzona 11 kwietnia 1492 roku, zmarła 21 grudnia 1549 roku), żona: Karola IV (urodzony 2 września 1489 roku, zmarł 11 kwietnia 1525 roku), księcia Alençon; żona: Henryka II (urodzony 18 kwietnia 1503 roku, zmarł 25 maja 1555 roku), króla Nawarry,

Franciszek I (urodzony 12 września 1494 roku, zmarł 31 lipca 1547 roku), król Francji, po nim potomstwo.

Była córką Filipa II "bez Ziemi" (z Bresse), księcia Sabaudii i Piemontu oraz hrabiego Genewy z dynastii sabaudzkiej (po kądzieli potomka Marii Burgundzkiej, córki księcia Filipa II Burgundzkiego, oraz jego żony Małgorzaty de Bourbon.

Na świat przyszła 11 września 1476 roku w zamku Pont d'Anin. Po przedwczesnej śmierci męża w 1496 roku i wstąpieniu na francuski tron Ludwika XII w 1498 roku przeniosła się z dziećmi na dwór królewski. Śmierć władcy, który nie pozostawił męskiego dziedzica, który zmarł 1 stycznia 1515 roku, uczyniła jej syna królem Francji, od tej chwili tytułowała się MADAME.

4 lutego 1515 roku została kreowana księżną d'Angouleme, a 15 kwietnia 1524 roku księżną Andegawenii i Nemours, hrabiną Maine i Beaufort. 30 lipca 1528 roku otrzymała księstwa Bourbonnais i Owernii, do których zgłaszała pretensje od śmierci kuzynki, księżnej Zuzanny de Bourbon w 1521 roku, zaś 22 grudnia 1528 roku została mianowana księżną Turenii, przekazując jednocześnie Nemours młodszemu bratu.

Kiedy w 1496 roku zmarł jej mąż przeniosła się wraz z dziećmi na dwór króla Francji Ludwika XII. Mały Franciszek rychło stał się ulubieńcem króla, który w 1514 roku ożenił go ze swoją córką Klaudią. Ludwik zmarł w 1515 roku i Franciszek został kolejnym królem Francji.

Odgrywała znaczącą rolę za rządów syna, który dwukrotnie wyznaczał ją regentką na czas swojej nieobecności w kraju (15 lipca 1515 roku oraz 24 sierpnia 1524 roku) i aktywnie kształtowała politykę swojego syna, zwłaszcza w pierwszych latach jego panowania. W 1529 roku brała udział w francusko-hiszpańskich rokowaniach, które doprowadziły do podpisania 3 sierpnia 1529 roku traktatu w Cambrai, zwanego "damskim pokojem". gdyż podpisy pod traktatem złożyła Ludwika oraz ciotka cesarza Karola V, Małgorzata Habsburżanka.

Ponieważ jej matka była jedną z sióstr ostatniego księcia z głównej linii domu Burbonów - Piotra II, i po śmierć księżnej de Burbon - Zuzanny, Ludwika zgłosiła swoje pretensje do księstwa Owernii i innych posiadłości Burbonów. Musiała o nie konkurować z wdowcem po Zuzannie, Karolem III. Popierana przez swojego syna Ludwika zaproponowała Karolowi swoją rękę. Burbon odrzucił jednak tę propozycję, co sprawiło, że Ludwika zaczęła spiskować przeciwko niemu na dworze. W wyniku jej działań Karol został wygnany, a jego dobra skonfiskowane. Karol znalazł schronienie na dworze wroga Francji, cesarza Karola V. Dowodził cesarskimi oddziałami podczas wojny z Francją i zginął w 1527 roku. Rok później Ludwika otrzymała tytuł księżnej Owernii.

Zmarła na dnę 22 września 1531 roku w swojej posiadłości Grez-sur-Loing koło Fontainebleau. Jej zwłoki złożono w królewskiej nekropolii w Saint-Denis, zaś zabalsamowane serce spoczęło w paryskiej Notre-Dame. Wszystkie jej tytuły zostały po jej śmierci przyłączone do Korony.

Ludwika interesowała się polityką i dyplomacją. Wychowana w renesansowej Italii była również zainteresowana popieraniem literatury i sztuki. Przy pomocy swojego włoskiego spowiednika, Cristoforo Numai, wychowywała swoje dzieci w duchu włoskiego renesansu. Dążyła również do zapewnienia im jak najlepszej przyszłości.


Żródła:

"WALEZJUSZE"- autor: Przemysław Jaworski - 2018


Ludwika Sabaudzka w "Wikipedia"

11-11-2020

01-11-2020