Piotr II Robertyng-Capet-Bourbon-Clermont (urodzony 1 grudnia 1438 roku, zmarł w Moulins, 10 października 1503 roku) herb

Syn Karola I Robertyng-Capet-Bourbon księcia Bourbonnais i Agnieszki Robertyng-Capet-Bourgogne, córki Jana "bez Trwogi" Robertyng-Capet-Bourgogne, księcia Burgundii.

Senior de Beaujeu, książę de Bourbonnais i d'Auvergne, hrabia Clermont-en-Beauvaisis, l'Isle-Jourdain, Forez, de Gien od 13 września 1488 roku do 10 października 1503 rok, hrabia de La March od 4 sierpnia 1477 roku do 10 października 1503 rok. Regent Królestwa Francji od 30 sierpnia 1483 roku do 27 czerwca 1491 roku.

Poślubił 8 listopada 1473 roku Annę Walezjusz (Robertyng-Capet-Valois) (urodzona w Genappe, w kwietniu 1461 roku, zmarła w Chantelle, 14 listopada 1522 roku), hrabinę de Gien, wicehrabia Thouars i de Chatellerault, regentkę Królestwa Francji, córkę Ludwika XI Walezjusz (Robertyng-Capet-Valois), króla Francji i Karoliny Sabaudzkiej, córka Ludwika I, księcia Sabaudii.

Książę Burbonii i Owernii po bezpotomnej śmierci swoich dwóch starszych braci: Jana II - zmarł 1 kwietnia 1488 roku i Karola II - zmarł 13 września 1488 roku.

W 1472 roku w Gujennie, w imieniu króla, Piotr wypowiedział wojnę Janowi V, hrabiemu d'Armagnac, i poprowadził armię królewską przeciw Jakubowi d'Armagnac, IV księciu de Nemours. Piotr zyskał sympatię i szacunek Ludwika XI Walezjusza, króla Francji. Zaręczony początkowo z Marią Orleańską, siostrą Ludwika, księcia Orleanu, zerwał zaręczyny na prośbę króla (który nie chciał dopuścić do przymierza dwóch najznakomitszych rodów Francji) i w 1473 roku ożenił się z córką królewską, Anną de Beaujeu (a Ludwik, książę Orleanu, ożenił się w tym samym czasie z siostrą Anny). Na znak łaski królewskiej Ludwik XI dał Piotrowi miejsce w Radzie Królewskiej i zmusił jeszcze jego starszego brata, Karola II, aby zrzekł się tytułów i ziem rodzinnych na rzecz Piotra.

Piotr II razem z Karolem "Zuchwałym", księciem Burgundii, był członkiem Ligi Dobra Publicznego, ale wycofał się z niej po ślubie z córką króla. W 1477 roku, po egzekucji "zdrajcy" Jacka d'Armagnac, Piotr otrzymał hrabstwo La Marche, należące do zmarłego. Po śmierci Ludwika XI, Piotr i jego żona zostali regentami Francji podczas niepełnoletniości małego Karola VIII Walezjusza. Gdy podopieczny osiągnął pełnoletniość i przestał słuchać rad regentów, Karol opuścił dwór. Był przeciwny zerwaniu zaręczyn króla z Małgorzatą Habsburg i jego ślubowi z Anną Bretońską, czym naraził się Karolowi VIII. Był również przeciwny udziałowi Francji w wojnach włoskich.

Z Anną Piotr doczekał się dwojga dzieci.

Jedyny syn Piotra II, Karol, zmarł jako młody, nieżonaty mężczyzna. Dziedziczką Piotra została więc jego córka, Zuzanna. Piotr planował wydać ją za mąż za Karola IV, księcia Alençon, faworyta Ludwika XII. Kontrakt małżeński podpisano 21 marca 1501 roku w Moulins - a kiedy z formalności została już tylko sama ceremonia ślubna, Piotr zmarł. Zuzanna poślubiła później Karola III, księcia Montpensier.


Żródła:

Pierre II de Bourbon w "Wikipedia"