Alfons XII Franciszek de Asyż Ferdynand Pius Jan Maria de la Concepcion Grzegorz Paweł Robertyng-Capet-Bourbon-Vendôme-Spain (urodzony w Madrycie 28 października 1857 roku, zmarł w El Pardo, w Madrycie 25 listopada 1885 roku) herb

Syn Franciszka z Asyżu Robertyng-Capet-Bourbon-Vendôme-Spain księcia Kadyksu i Izabeli II Robertyng-Capet-Bourbon-Vendôme-Spain królowej Hiszpanii.

Król Hiszpanii i tytularny król Jerozolimy, wielki mistrz Zakonu Calatrava i Zakonu Alcántara od 29 grudnia 1874 roku do 25 listopada 1885 roku.

Tytulara: Jego Wysokość Król Hiszpanii, Król Kastylii, Król Leonu, Król Aragonii, Król Obojga Sycylii, Król Jerozolimy, Król Nawarry, Król Granady, Król Toledo, Król Walencji, Król Galicji, Król Sardynii, Król Kordoby, Król Korsyki, Król Murcji, Król Jaen, Król Algeciras, Król Wysp Kanaryjskich, Król Wysp Filipińskich, Król Hiszpańskiego Wschodu i Indii Zachodnich, Arcyksiążę Austrii, Książę Burgundii, Książę Brabancji, Książę Mediolanu, Książę Aten i Neopatrii, Hrabia Habsburg, Hrabia Flandrii, Hrabia Tyrolu, Hrabia Rousillon, Hrabia Barcelony, senior Biskajów, senior Moliny, Generalny Kapitan Królewskich Sił Zbrojnych i ich Najwyższy Zwierzchnik, Suwerenny Wielki Mistrz Orderu Złotego Runa, Wielki Mistrz Królewskiego Orderu Karola III, Wielki Mistrz Królewskiego Orderu Izabeli Katolickiej, Wielki Mistrz Królewskiego Orderu St. Hermenegildo, Wielki Mistrz Królewskiego Orderu Świętego Ferdynanda, Wielki Mistrz Zakonu Montesa, Wielki Mistrz Zakonu Alcántara, Wielki Mistrz Zakonu Calatrava, Wielki Mistrz Zakonu Santiago, Wielki Mistrz Zakonu Marii Ludwiki, Wielki Mistrz pozostałych Zakonów Rycerskich

W Madrycie 23 stycznia 1878 roku poślubił Marię de las Mercedes Robertyng-Capet-Bourbon-Vendôme-Orleans (urodzona w Madrycie 24 czerwca 1860 roku, zmarła w Madrycie 26 czerwca 1878 roku) infantkę Hiszpanii, córkę Antoniego Robertyng-Capet-Bourbon-Vendôme-Orleans księcia Montpensier, infanta Hiszpanii i Ludwiki Ferdynandy Robertyng-Capet-Bourbon-Vendôme-Spain infantki Hiszpanii. W Madrycie 29 listopada 1879 roku poślubił Marię Krystynę Habsburg-Baudemont-Vaudemont-Lotaryńska Austriacką (urodzona w Gross Seelowitz 21 lipca 1858 roku, zmarła w Madrycie 6 lutego 1929 roku) regentkę Hiszpanii, córkę Karola Ferdynanda Habsurg-Baudemont-Vaudemont-Lotaryńskiego arcyksięcia Austrii i Elżbiety Habsburg-Baudemont-Lotaryńskiej arcyksiężnej Austrii.

Wstąpienie Alfonsa XII wzbudziło nadzieje na powstanie monarchii konstytucyjnej w Hiszpanii.

Po obaleniu matki zostali zmuszeni do opuszczenia Hiszpanii, po rewolucji w 1868 roku, Alfons towarzyszył im do Paryża. Stamtąd został wysłany na studia do Wiednia, do Terezjanum. 25 czerwca 1870 roku został wezwany do Paryża, gdzie jego matka abdykowała na korzyść syna (kilka miesięcy później królem Hiszpanii został na krótko Amadeusz I Sabaudzki). Alfons został królem jako Alfonso XII, mimo że żaden król zjednoczonej Hiszpanii nie nosił tytułu Alfonso XI (monarchia hiszpańska była jednak uważana za kontynuację starej, już nie istniejącej monarchii królów Kastylii i Leónu, a więc jedenastu królów o imieniu Alfons). Krótko potem Alfons wstąpił do brytyjskiej Royal Military Academy Sandhurst, aby dokończyć swoje wojskowe szkolenie.

1 grudnia 1874 roku Alfons obwołał się jedynym władcą Hiszpanii. Objął tron przy poparciu premiera Canovasa del Castillo 29 grudnia 1874 roku, który obwołał go w Katalonii królem Hiszpanii. Z chwilą wstąpienia na tron wprowadził w Hiszpanii rządy monarchii o charakterze obszarniczo - burżuazyjnej. Przez większą część panowania Alfonsa XII Hiszpania cieszyła się wyjątkowym pokojem. Politykę kształtował premier Antonio Canovas del CastiIIio, rządzący w latach 1875-81 i ponownie od stycznia 1884.

Pod koniec tego samego roku, marszałek Francisco Serrano y Domínguez, książę la Torre, opuścił Madryt, aby objąć dowództwo nad armią północną. Brygadier Arsenio Martínez Campos przyprowadził kilka batalionów armii centralnej do Sagunto i zajął Walencję w imieniu króla. W przeciągu kilku dni sam król przybył do Madrytu, odwiedziwszy najpierw Barcelonę i Walencję. We wszystkich tych miastach poddani traktowali go jak ich króla. W 1876 roku Alfons osobiście wziął udział w energicznej kampanii przeciwko karlistom, która przyniosła porażkę karlistów Don Carlosa - kuzyna Alfonsa.

Po objęciu władzy zakańcza wojny "karlistowskie" w Hiszpanii rozpoczęte w 1833 roku (konwencja w Zanjón ustanowiła pokój na Kubie). W połowie stycznia 1875 roku uroczyście wkracza do Madrytu.

Chociaż brakowało mu doświadczenia politycznego, ujawnił duży takt i trafność oceny, a cechy te dawały nadzieje, że monarchia nie ucierpi na wprowadzeniu demokratycznej konstytucji 24 maja 1876 roku. Próby zabójstwa króla (październik 1878 i grudzień 1879) oraz pucz wojskowy przeciwko reżimowi w 1883 roku nie były wyrazem ogólnego braku poparcia dla restaurowanej monarchii, bowiem Alfons XII cieszył się popularnością i jego przedwczesna śmierć (gruźlica) była dużym rozczarowaniem dla tych. którzy z nadzieją oczekiwali w Hiszpanii monarchii konstytucyjnej.

Zachowywał się jak chorągiewka na wietrze, co doprowadziło do rozszerzających się na dworze królewskim intryg wśród duchowieństwa, do najróżniejszych ekscesów i w konsekwencji do ponownego wybuchu wojny domowej.


Żródła:

"Wielkie dynastie - Mit i Historia - Hiszpański Dom Panujący" - Martha Schad, przełożył: Marek Urbański


Alfons XII w "babylon"


Alfons XII Burbon "w Wikipedii"