Esteban Martín Higinio de Bilbao Eguía (urodzony w Bilbao 11 stycznia 1879 roku, zmarł w Durango 23 września 1970 roku)

Syn Hilaria Bilbao Ortúzar i Maríi Concepción Matea de Eguía Galindez.

Członek Rady Regencyjnej 22 października 1949 roku do 27 października 1949 roku. Prezes hiszpańskiego Cortes od 16 marca 1936 roku do 31 marca 1939 roku.

Ideolog polityczny hiszpańskich karlistów a następnie współpracownik generała Franco gdzie piastował szereg stanowisk politycznych w latach 1904-1965 w konserwatywny skrzydle. Hiszpański senator, przewodniczący Rady Vizcaya i minister Sprawiedliwości.

Studiował prawo i filozofię oraz literaturę na Uniwersytet w Deusto. Jako młody 25-letni karlista młodych w 1904 został wybrany na radnego do Rady Miasta Bilbao. Jednakże za swoje poglądy zostało zawieszony w urzędzie, na zlecenie rządu pod wpływem miejscowego proboszcz.

W 1916 roku został wybrany na członka Karlistowskiego Rządu preferując pretendenta do tronu hiszpańskiego Jaime de Borbón y Borbón-Parma.

Uczestniczył w zamknięciu Kongres Basków w 1918 roku. W 1919 roku został wybrany na senatora.

Współpracował z dyktatorem Primo de Rivera. W latach 1926-1930 przewodniczący deputacji de Vizcaya oraz członk Zgromadzenia Narodowego Komitetu Doradczego.

Podczas II Republiki był liderem Comunión Tradicionalista, i został zaangażowany w próbę zamachu stanu José Sanjurjo w sierpniu 1932 roku. W 1933 roku wybrany do Cortes w Nawarze.

Na początku hiszpańskiej wojna domowa został aresztowany i uwięziony na statku Mendi Altuna. 25 września został oddany przez Czerwony Krzyż w ręce Ernesto Ercoreca, który przekazał mu kontrolę nad wojskiem strefy Revolt. 9 sierpnia 1939 roku, po wojnie został mianowany ministrem sprawiedliwości.

Od 1943 do 1965 roku był prezesem Cortes i Tajnej Rady od 1948 do 1965 roku.


Żródła:

Esteban de Bilbao Eguía "w Wikipedii" tłumaczenie: Bogdan Pietrzyk