Francisco Ramón de Eguía Letona (urodzony w Bilbao 15 maja 1750 roku, zmarł w Madrycie 6 stycznia 1827 roku) herb

Przewodniczący Junty Gubernatorów od 9 kwietnia 1823 roku do 25 maja 1823 roku.

Rozpoczął swoją karierę wojskową w 1767 i w 1775 roku wziął udział w nieszczęsnej wyprawie Karola III do Algieru przeciwko piratom Berberskim. Sześć lat później uczestniczyła w hiszpańskim podboju amerykańskich kolonii Pensacola, a następnie do Wielkiej Brytanii, w ramach interwencji w hiszpańskiej wojny o niepodległość Stanów Zjednoczonych. Od 1792 roku jako pułkownik, walczył dla Francji w Wielkikej Rewolucji Francuskiej po stronie Konwencji, od którego otrzymał stopień feldmarszałka w 1795 roku. Następnie w sześć lat później brał udział w wojskowej wyprawie przeciwko Portugalii, znana pod nazwą wojna pomarańczową, za co otrzymał stopień generała porucznika. Wziął udział w hiszpańskiej wojnie niepodległościowej w szeregach różnych wojskowych i ośrodków politycznych, z których najważniejsze było osiągnięcie urzędu sekretarza wojny (od stycznia do maja 1810 roku) i przewodniczącego Junty Gubernatorów.

W 1814 roku ponownie wszedł do gabinetu króla Ferdynanda VII, jako sekretarz wojny. Nadal odgrywał duże znaczenie w kolejnych rządzie, kierowanyM przez Pedro Cevallos Guerra, aż do marca 1815 roku i w kolejnych rządach: José García de León y Pizarro i Carlos Martinez de Irujo, markiz de Casa Irujo - od czerwca 1817 roku do czerwca 1819 roku, jako sekretarz wojny.

Kapitan Generalny Grenada od 1819 roku do 1820 roku, a następnie zmuszony do ucieczki do Francji. W 1823 roku wrócił do Hiszpanii, nie uzyskawszy poparcia króla Ferdynanda VII. Mimo to, za dotychczasową przysługę Ferdynand VII nadał mu tytuł hrabiego del Real Appreciation.


Żródła:

Francisco Ramón de Eguía Letona "w Wikipedii" tłumaczenie: Bogdan Pietrzyk