Gaspar de Vigodet y Laburu (urodzony w La Coruna, Ferrol w 1747 roku, zmarł w 1834 roku)

Syn Casimira de Vigodet y Garnica i Isabel Laburu.

Członek Rada Regentów od 11 czerwca 1823 roku do 1 października 1823 roku.

Mąż Joaquina Maria Martinez y Pery.

Często nazywany w dokumentach historycznych jako - Gaspar de Bigod.

Wziął udział w oblężeniu Gibraltaru w 1783 roku i w kampanii Roussillon w 1793 roku. Został awansowany do stopnia feldmarszałka

Był gubernatorem Montevideo (Urugwaju) od 7 października 1810 roku do stycznia 1811 roku i od 18 listopada 1811 roku do 23 czerwca 1816 roku i bronił postępu niezależność wicekrólestwa Río de la Plata. W wyniku konfliktu z opozycją została zmuszony do ucieczki, po przegranej bitwie pod El Cerrito.

W 1814 roku pozostawiony bez wsparcia floty hiszpańskiej, został zaatakowany przez angielską flotę, pod dwoództwem Williama Browna i został zmuszony do podjęcia negocjacji i kapitulacji w czerwcu 1814 roku.

W następnych latach działał w Rio de Janeiro, gdzie próbował pokonać Alvear, którzy schronili się w tym mieście, po jego upadku.

Wrócił do Hiszpanii, gdzie w 1820 roku został mianowany kapitanem generalnym Kastylii. Był członkiem Rady Regencyjnej, która usunęła z tronu Ferdynanda VII, W 1823 roku udał się na wygnanie do Francja, skąd powrócił do Hiszpanii w 1834 roku, po śmierci króla.


Żródła:

Guido Starhemberg "w Wikipedii" tłumaczenie: Bogdan Pietrzyk