Joaquín María López y López (urodzony w Villena 15 sierpienia 1798 roku, zmarł w Madrycie 14 listopada 1855 roku)

Przewodniczący Rady Regencyjnej od 9 maja do 19 maja 1843 roku i od 23 do 30 lipca 1843 roku. Regent Hiszpanii od 30 lipca 1843 roku do 10 listopada 1843 roku.

Ukończył studia prawnicze na Uniwersytecie Complutense w Madrycie. Następnie pracował jako adwokat i profesor prawa politycznego.

W ciągu trzech lat liberalny po rewolucji od stycznia 1820 roku był wolontariuszem wojskowych służb państwowych. Po śmierci króla Ferdynanda VII i po francuskiej inwazji na Hiszpanię udał się na emigrację skąd w 1823 roku powrócił do Hiszpanii.

30 czerwca 1834 roku, wygrał wybory i był pierwszym posłem do parlamentu z ramienia Congreso de los Diputados Gewählt. W następnym roku, został przedstawiciele elektoratu z Alicante, Albacete, Madryt, Valencia, Barcelona, La Coruna, Malaga, Cáceres, Kadyks i Toledo i działał do 3 września 1844 roku. W tym czasie starał się uczestniczyć w liberalnych reformach rządu. W listpadzie 1837 roku został prezudentem parlamentu.

W 1835 roku należał do kręgu przygotowującego bunt w Walencji i w czasie którego pełnił funkcję wiceprezydenta junty. Od 11 września 1836 roku pełnił urząd ministra spraw wewnętrznych (Minister Gobernación), w gabinecie José María Calatrava, którą którą pełonił do 27 marca 1837 roku.

9 Maja 1843 roku, został po raz pierwszy premierem Hiszpanii (Presidente del Gobierno). Urząd pełnił przez dziesięć dni, do 19 maja 1843 roku i został dymisjonowany po nieporozumieniach z regentem Baldomero Espartero, a na jego miejsce wyznaczono Alvara Gomeza Becerra. W tym też czasie pełnił urząd ministra sprawiedliwości (Ministro de Gracia y Justicia).

23 lipca 1843 roku Gomez Becerra, został zdymisjonowany przez regenta Espartero, który ponownie powołął na premiera López y López. Funkcę premiera pełnił do 20 listopad 1843 roku i w tym czasie pełnił również tekę ministra sprawiedliwości. Jedną z najważniejszych decyzji jego kadencji było ogłoszenie 8 listopada 1843 roku deklaracji o pełnoletniości królowej Izabeli II (Declaración de mayoría de edad), którą Cortes potwierdziły na uroczystym posiedzeniu, 10 listopada.

21 kwietnia 1847 roku został przez królową mianowany senatorem (for Life Sendaor Vitalicio). Ostatnia nominację państwową otrzymał w 1854 roku i został sędzią Trybunału Wojskowego i Marynarki Wojennej (Tribunal de Guerra y Marina).

Był powieściopisarzem i autorem wierszy, ponadto był szczególnie aktywny jako autor pisma politycznych:

- "El Juramento" (zestaw przemówień politycznych),

- "Pronunciados Przemówienia en las Cortes de 1836, 37 y 38" (wybrane przemówienia w Cortes od 1836 do 1838 roku),

- "Lecciones de ogólne elocuencia de elocuencia Forense de elocuencia y Parlamentaria de Improvisacion" (ogólnej przemowy parlamentarne, sądowe, improwizacje),

- "Colección de Przemówienia parlamantarios, Defensas Forenses y producciones literarias" (przemowy parlamentarne w dziedzinie wymiaru sprawiedliwości i obrony).


Żródła:

Joaquín María López w "Wikipedii" tłumaczenie: Bogdan Pietrzyk