José Gabriel de Silva-Bazán y Waldstein (urodzony w Madrycie, w 1772 roku, zmarł w Madrycie, 4 listopada 1839 roku) herb

Syn José Joaquín Silva-Bazán, IX markiza de Santa Cruz de Mudela, członka Akademii San Fernando i Mariana de Waldstein.

Markiz del Viso, X markiz Santa Cruz de Mudela, markiz de Villasor, Bayonne i Arcicollar, hrabia Monsanto i Redeconcha, Grand Hiszpanii II klasy, członek Rady Regencyjnej od 29 września 1833 roku do 12 października 1840 roku, premier Hiszpanii od 24 stycznia 1822 roku do 30 stycznia 1822 roku.

W Madrycie, 11 czerwca 1801 roku poślubił Joaquina María del Pilar Téllez-Girón y Alfonso Pimentel (urodzona w Madrycie, 21 września 1784 roku, zmarła w Madrycie, 17 listopada 1851 roku), Granda Hiszpanii, księżnade Anglona, II hrabinę suo jure de Osilo, markizę de Santa Cruz, córkę Pedra Téllez-Girón, IX księcia de Osuna i Maríi Josefy Alonso Pimentel Téllez-Girón Borja y Centelles, XV hrabiny i XII księżnej Benewentu, córki Francisca de Borja Alfonso Pimentel Vigil de Quinones, XIV hrabiego i XI księcia Benewentu, hrabiego de Mayorga, księcia de Gandíi.

Był dyrektorem Hiszpańskiej Akademii Królewskiej i honorowym członkiem Królewskiej Akademii Sztuk Pięknych św. Ferdynanda. W latach 1817-1820 był pierwszym dyrektorem powstałego z inicjatywy Ferdynanda VII muzeum Galería Real de Pinturas (Królewska Galeria Malarstwa), późniejszego Prado. Był odpowiedzialny za organizację instytucji, a także wybór dzieł włączonych do kolekcji muzeum.

W 1820 na stanowisku dyrektora zastąpił go jego szwagier Pedro de Alcántara Téllez-Girón y Pimentel, książę Anglony, a Silva-Bazán został ambasadorem we Francji na okres około półtora roku. Zajmował ważne dworskie stanowisko mayordomo mayor, osoby bliskiej królowi. Był także burmistrzem Mayordomo i Sumiller de Corps za panowania Ferdynanada VII oraz człoenkiem Rady Regencyjnej za małoletności Izabelli II oraz specjalnym wysłannikiem do Londynu na ślub Williama IV.

Po wydarzeniach liberalnego trzylecia i przywróceniu monarchii absolutnej popadł w niełaskę, został zrehabilitowany niecałą dekadę później, w 1830 roku. Wrócił do pracy nad rozwojem muzeum i przyczynił się do zabezpieczenia jego istnienia po śmierci króla.

Joaquina Téllez-Girón y Pimentel i José Gabriel de Silva-Bazán y Waldstein, mieli czworo dzieci:

Joaquina (urodzona w 1802 roku, zmarła w 1876 roku), żona: Pedro de Alcántara Álvarez de Toledo y Palafox (urodzony w 1803 roku, zmarł w 1867 roku), XVII księcia de Medina Sidonia,

Fernanda María (urodzona w 1808 roku, zmarła w 1879 roku), żona: Andrés Avelino de Arteaga Lazcano y Carvajal (urodzony w 1807 roku, zmarł w 1850 roku), VI markiza de Valmediano,

Inés (zmarła w 1865 roku), żona: Nicolás Osorio y Zayas (urodzony w 1799 roku, zmarł w 1866 roku), XVI markiz de Alcanices, XV książę of Alburquerque,

Francisco de Borja (urodzony w 1815 roku, zmarł w 1889 roku), XI markiz de Santa Cruz.


Żródła:

José Gabriel de Silva-Bazán w "Wikipedia"


José Gabriel de Silva-Bazán w "Wikipedia" tłumaczenie: Bogdan Pietrzyk