José María Calatrava Peinado (urodzony w Badajoz, Merida 26 lutego 1781 roku, zmarł w Madrycie 16 stycznia 1846 roku)

Ministr Spraw Zagranicznych Hiszpanii od 14 sierpnia 1836 roku do 18 sierpnia 1837 roku. Przezes Rady Ministrów (premier) Hiszpanii od 15 sierpnia 1836 roku do 18 czerwca 1837 roku. Przewodniczący Rady Regencyjnej od 14 sierpnia 1836 roku do 18 sierpnia 1827 roku. Prezes Sadu Najwyższego Hiszpanii od 1840 roku do 1843 roku.

Studiował prawo w Sewilli. Gdy rozpoczęła się wojna z francuskim okupantem, wziął aktywny udział przeciwko okupacji junty wojskowej. W 1810 roku został wybrany na posła w prowincji Badajoz. Po przywróceniu Burbonów w Hiszpanii został aresztowany i uwięziony w Melilli. Uwolniony po ogłoszeniu amnestii po dojściu do władzy liberałów i został mianowany sędzią w Sądu Najwyższego w 1822 roku. Funcję pelłnił do 1823 roku. Następnie został mianowany ministrem Spraw Zagranicznych. W 1823 roku wraz z bratem, Ramón María de Calatrava został wygnany z kraju i udał się najpierw do Portugalii, później do Anglii, a ostatecznie do Francji. Wraz ze śmiercią Ferdynana VII i objęciu regencji przez Marię Krystynę wraca do Hiszpanii i zostaje powołany na stanowisko prezesa Rady Ministrów, zastępując Francisco Javier de Isturiz. W latach 1840-1843 pełni urząd prezesa Sądu Najwyższego.


Żródła:

José María Calatrava w "WikipediA" tłumaczenie: Bogdan Pietrzyk


José María Calatrava Peinado w "Geneall" tłumaczenie: Bogdan Pietrzyk