Juan María de Villavicencio y de la Serna (urodzony w Medina-Sidonia, 22 lutego 1755 roku, zmarł w Madrycie, 25 kwietnia 1830 roku)

Syn Antonia Nunez de Villavicencio y Mendoza constabla Królestwa Hiszpanii i Juany Eustaquia de la Serna-Spínola y Pareja.

Członek Rady Regencyjnej od 22 stycznia 1812 roku do 8 marca 1813 roku.

Mąż Marii Antonia Bouligny Marconi, córki Jana Bouligny, ambasadora i ministra pełnomocnego w Konstantynopolu.

W 1769 roku ukończył Akademię Wojskową w Kadyksie w stopniu aspiranta. W 1771 roku awansowa do stopnia porucznika. W 1773 roku odbył chrzest bojowy w wojnie w Maroku. Następnie wziął udział w bitwie pod Pensacola. W lipcu 1776 roku otrzymał stopień kapitana. W 1784 roku wzięli udział w misji dyplomatycznej do sultana turckiego Ahameda IV. W 1789 roku walczył w bitwie pod Tolonem. W 1795 roku został mianowany do stopnia generała.

Od 1812 roku wszedł w skład Trzeciej Rady Regencyjnej. W tym okresie, Hiszpania toczyła wojnę z Francją o niepodległość. W 1812 roku ogłoszono Hiszpańską Konstytucję. 8 marca 1813 roku wygasł mandat jako członka Rady.

W 1815 roku otrzymał od króla Ferdynanda VII:

Wielki Krzyż Orderu Isabeli Katolickiej,

Krzyżu Orderu S. Ferdynanda,

Krzyżu Orderu S. Hermenegildy.

6 czerwca 1817 roku awansował do najwyższej rangi w hierarchii wojskowej: Kapitan Generalnego Marynarki Wojennej.

W 1911 roku został pochowany w Panteonie zasłużonych w San Fernando.


Żródła:

Juan María de Villavicencio "w Wikipedii" tłumaczenie: Bogdan Pietrzyk