Karolina Napoléona (Charlotte Napoléone) Bonaparte (urodzona w Paryżu 31 października 1802 roku, zmarła w Sarzana 2 marca 1839 roku) herb

Córka Józefa Bonaparte księcia Cesarstwa Francuzów, króla Neapolu i Sycylii, króla Hiszpanii i Indii, tytularnego hrabiego de Survilliers i Marii Julii Clary, córki Franciszka Clary i Franciszki Somis.

Księżna Cesarstwa Francuzów od 1804 roku. Infantka Hiszpanii od 1808 roku do 1813 roku.

W Brukseli 23 lipca 1826 roku poślubiła Napoléona Ludwika Bonapartego (urodzony w Paryżu 11 października 1804 roku, zmarł w Rzymie 17 marca 1831 roku) księcia Cesartwa Francuzów, wielkiego księcia Bergu i Cleves, tytularnego króla Holandii.

Członek dynastii cesarskiej z tytułem "Cesarska Wysokość" od 1804 roku. W Brukseli poślubiła swego kuzyna księcia Napoleona Ludwika Bonaparte, starszego brata cesarza Napoleona III. Małżeństwo było bezpotomne.

Szarlotka studiowała w Paryżu u artysty Leopolda Louisa Roberta litografii, w którym rzekomo zakochał się artysta.

W 1813 roku po abdykacji w Hiszpanii ojca, rodzina wyjechała do Ameryki, gdzie nabyli dom przy Bordentown w New Jersey. Dom objął olbrzymi park i został wyposażony w liczne obrazy Ticjana i Rubens'a.

Szarlota, która nazwał siebie hrabiną Survilliers, poświęciła się znowu sztuce, malując portrety i obraz krajobrazu, wystawiane w Pennsylvania Academy of the Fine Arts.

W 1824 roku powróciła do Europy, gdzie umarła przy narodzeniu dziecka. Ojcem dziecka został polski hrabia Potocki. Został pochowana na cmentarzu Saint-Leu-La-Foret u boku męża i teścia.


Żródła:

Charlotta Napoleona Bonaparte "w Wikipedii"


Charlotte Napoléone Bonaparte "w Wikipedii" tłumaczenie: Bogdan Pietrzyk