Ludwik I Filip Robertyng-Capet-Bourbon-Vendôme (urodzony w pałac Buen Retiro w Madrycie, 25 sierpnia 1707 roku, zmarł w pałac Buen Retiro w Madrycie, 31 sierpnia 1724 roku) herb

Syn Filipa V Robertyng-Capet-Bourbon-Vendôme, króla Hiszpanii, księcia Parmy i Andegawenii i Marii Ludwiki Sabaudzkiej, córki Wiktora Amadeusza II Sabudzkiego, króla Sardynii.

Książę Asturii, Viany i Gerony, Montblanch, hrabia de Cervera, Lord de Balaguer od 25 sierpnia 1707 roku, król Hiszpanii i tytularny król Jerozolimy jako Ludwik I, wielki mistrz Zakonu Calatrava, wielki mistrz zakonu Alcantara, wielki mistrz zakonu Rycerzy z Montesy, wielki mistrz zakonu Santiago od 15 stycznia do 31 sierpnia 1724 roku, król Nawarry jako Ludwik VII od 15 stycznia do 31 sierpnia 1724 roku.

W Lerma 20 stycznia 1722 roku poślubił Ludwikę "Mademoiselle de Montpensier" Robertyng-Capet-Bourbon-Vendôme-Orléans (urodzona w Wersalu, 11 grudnia 1709 roku, zmarła w Paryżu, w Pałacu de Luxembourg, 16 czerwca 1742 roku), córkę Filipa II Robertyng-Capet-Bourbon-Vendôme-Orléans, księcia Orleanu i Franciszki Marii "Mademoiselle de Blois" Robertyng-Capet-Bourbon-Vendôme, naturalnej córki Ludwika XIV Robertyng-Capet-Bourbon-Vendôme, króla Francji i Nawarry.

Ludwik urodził się podczas hiszpańskiej wojny sukcesyjnej, którą prowadzono po wymarciu hiszpańskich Habsburgów, a która doprowadziła do przejęcia hiszpańskiego tronu przez ojca w 1700 roku. W ten sposób, jego narodziny zostały podwójnie uświęcone przez Francuzów i Hiszpanów. Ojcem chrzestnym został wielki monarcha Francji, król Ludwik XIV.

W 1709 roku on został ogłoszony jako domniemany spadkobierca tronu hiszpańskiego otrzymując tytuł principe (książę) Asturii. Przyjęcie tronu nastąpiło 15 stycznia 1724 roku, po abdykacji jego ojca. 10 stycznia 1724 roku Filip V abdykował na rzecz starszego syna, Ludwika, co upubliczniono 15 stycznia. 9 lutego został formalnie zatwierdzony przez Kortezy. Jednakże w niedługim czasie 19 sierpnia, zachorował prawdopodobnie na ospę, i w dwanaście dni później zmarł. Jego ojciec ponownie objął tron po zmarłym Ludwiku I. Na pamiątkę jego dziadek, król Francji Ludwik XIV przeprowadził reformę monetarną, zamienił złotą monetę cir - culated wprowadzoną we Francji. Frank i livre był srebrnymi monetami, które skurczyły się w wartości do takiego zasięgu, że do 1740 roku nabrały największą dotychczasową wartości. Francuzi złotą monetę nazwali od imienia małego Ludwika, d'or louis ("złoty Ludwik"). Po Wielkiej Rewolucji Francuskiej, cesarz Napoleon I zmienił monecie nazwę na "napoleon". Miała ona wartość 20 franków.


Żródła:

Ludwik I Hiszpański w "Wikipedii"


"BURBONOWIE"- autor: Przemysław Jaworski - 2018


"Aneks IV - Hiszpańska linia Burbonów, Pretendenci do francuskiego, tronu z tejże"- autor: Przemysław Jaworski - 2018

15-11-2020