Ludwik I Filip Robertyng-Capet-Bourbon-Vendôme (urodzony w Madrycie 25 sierpnia 1707 roku, zmarł w Madrycie 31 sierpnia 1724 roku) herb

Syn Filipa V Robertyng-Capet-Bourbon-Vendôme króla Hiszpanii, księcia Parmy i Andegawenii i Marii Ludwiki Sabaudzkiej, córki Wiktora Amadeusza II Sabudzkiego króla Sardynii.

Książę Asturii, Viany i Gerony, Montblanch, hrabia de Cervera, Lord de Balaguer od 25 sierpnia 1707 roku. Król Hiszpanii i tytularny król Jerozolimy jako Ludwik I, wielki mistrz Zakonu Calatrava, wielki mistrz zakonu Alcantara, wielki mistrz zakonu Rycerzy z Montesy, wielki mistrz zakonu Santiago od 15 stycznia do 31 sierpnia 1724 roku, król Nawarry jako Ludwik VII od 15 stycznia do 31 sierpnia 1724 roku i od 6 września 1724 roku do 9 lipca 1746 roku .

W Lerma 20 stycznia 1722 roku poślubił Ludwikę Robertyng-Capet-Bourbon-Vendôme-Orleans "Mademoiselle de Montpensier" (urodzona w Wersalu 11 grudnia 1709 roku, zmarła w Paryżu, w Pałacu de Luxembourg 16 czerwca 1742 roku), córkę Filipa II Robertyng-Capet-Bourbon-Vendôme-Orleans księcia Orleanu i Franciszki Marii Robertyng-Capet-Bourbon-Vendôme "Mademoiselle de Blois".

Ludwik urodził się podczas hiszpańskiej wojny sukcesyjnej, którą prowadzono po wymarciu hiszpańskich Habsburgów, a która doprowadziła do przejęcia hiszpańskiego tronu przez ojca w 1700 roku. W ten sposób, jego narodziny zostały podwójnie uświęcone przez Francuzów i Hiszpanów. Ojcem chrzestnym został wielki monarcha Francji, król Ludwik XIV.

W 1709 roku on został ogłoszony jako domniemany spadkobierca tronu hiszpańskiego otrzymując tytuł principe (książę) Asturii. Przyjęcie tronu nastąpiło 15 stycznia 1724 roku, po abdykacji jego ojca. 9 lutego został formalnie zatwierdzony przez Kortezy. Jednakże w niedługim czasie 19 sierpnia, zachorował prawdopodobnie na ospę, i w dwanaście dni później zmarł. Jego ojciec ponownie objął tron po zmarłym Ludwiku I. Na pamiątkę jego dziadek, król Francji Ludwik XIV przeprowadził reformę monetarną, zamienił złotą monetę cir - culated wprowadzoną we Francji. Frank i livre był srebrnymi monetami, które skurczyły się w wartości do takiego zasięgu, że do 1740 roku nabrały największą dotychczasową wartości. Francuzi złotą monetę nazwali od imienia małego Ludwika, d'or louis ("złoty Ludwik"). Po Wielkiej Rewolucji Francuskiej, cesarz Napoleon I zmienił monecie nazwę na "napoleon". Miała ona wartość 20 franków.


Żródła:

Ludwik I Hiszpański w "Wikipedii"