Sykstus Henryk Robertyng-Capet-Bourbon-Vendôme-Spain-Parma (Sixto Enrique Hugo Francisco Javier de Borbón-Parma y Borbón-Busset) (urodzony w Pau, we Francji 22 lipca 1940 roku) herb

Syn Franciszeka Ksawerego I Robertyng-Capet-Bourbon-Vendôme-Spain-Parma, tytularnego księcia Parmy i Piacenzy, karlistowskiego pretendenta do tronu hiszpańskiego, króla Hiszpanii i Magdaleny Robertyng-Capet-Bourbon-Busset, córki Jerzego Robertyng-Capet-Bourbon-Busset hrabiego de Lignieres.

Książę Aranjuez, infant Hiszpanii, Karlistowski regent Hiszpanii i Chorąży Tradycji od 5 stycznia 1979 roku jako Henryk V.

Sykstus Henryk urodził się jako drugi syn Ksawerego, tytularnego księcia Parmy i ówczesnego regenta karlistów, oraz jego żony Magdaleny de Burbon-Busset. Imię otrzymał na cześć swojego wuja - księcia Sykstusa (1886-1934). Od młodości całkowicie poświęcił się sprawie karlistów i kontrrewolucji, występował ponad podziałami jako "książę chrześcijański".

Pobierał nauki u Braci Szkolnych, Benedyktynów i braci Marianów, jego nauczycielką była również - profesor María Teresa Angulo z Madrytu. Potem Sykstus ukończył kurs prawa, języków klasycznych i współczesnych oraz finansów. W 1965 roku pod imieniem Enrique Aranjuez wstąpił do Hiszpańskiej Legii Cudzoziemnskiej. 2 maja tego samego roku złożył przysięgę wierności Fladze Hiszpanii (co było z jego strony kompromisem), nie zgodził się na złożeniem przysięgi Hiszpańskiej Konstytucji z 1978 roku.

Starszy brat Sykstusa, Karol Hugo jako przywódca karlistów przekształcił ruch karlistowski w ruch socjalistyczny, a Sykstus i jego poplecznicy (również Magdalena de Burbon-Busset) zarzucili mu, że zdradził ideały karlistów. W 1977 roku zmarł ojciec braci, Karol Hugo został pełnoprawnym przywódcą karlistów, a Sykstus ogłosił się regentem - przywódcą tradycyjnych karlistów i nadał sobie tytuł Chorążego Tradycji (hiszp. Abanderado de la Tradición).

W setną rocznicę śmierci Karola VII, 18 lipca 2009 roku, Sykstus Henryk wystosował z Triestu list do swych bratanków, Karola Ksawerego i Jakuba, z wezwaniem, aby zadeklarowali czy są gotowi uznać 5 zasad fundamentalnych tradycjonalizmu i legitymizmu hiszpańskiego, promulgowanych 23 stycznia 1936 roku przez Alfonsa Karola I, jako warunek prawowitości każdego władcy. Książę podkreślił, że jeśli jego bratankowie zobowiązaliby się do tego, to on zobowiązuje się przekazać im pełnię praw i zobowiązań dynastii prawowitej (Dinastía Legítima) po okresie formacji odbytej pod jego kierunkiem.

Sykstus długo podróżował po Ameryce Łacińskiej, tej hiszpańsko-języcznej, jak i portugalsko-języcznej. W styczniu 2001 roku podczas podróży po Argentynie, został poważnie ranny w wypadku samochodowym i ledwo uszedł z życiem. Od czasu wypadku ma trudności z chodzeniem i z tego powodu, zmuszony jest ograniczać swoje publiczne wystąpienia.

30 czerwca 1988 roku, w szwajcarskim Ecône, Sykstus był obecny przy wyświęceniu czterech biskupów z Bractwa Świętego Piusa X przez arcybiskupa Marcel Lefebvre. Był pierwszym, który publicznie pogratulował Lefebvre'owi (w lipcu Stolica Apostolska ogłosiła deklarację ekskomuniki biskupów i arcybiskupa).

Podczas wyborów prezydenckich we Francji w 2007 roku, Sykstus udzielił poparcia Jean-Marie Le Penowi, kandydatowi Frontu Narodowego.


Żródła:

Sykstus Henryk Parmeński w "WikipediA" tłumaczenie: Bogdan Pietrzyk