Gotfryd (Godefrey) de Boulogne-sur-Mer (urodzony około 1058 roku, zginął pod Hajfą 18 lipca 1100 roku) herb

Syn Eustachego II hrabiego Boulogne-sur-Mer i Idy Ardennes Lotaryńskiej, córki Gotfryda II "Brodatego" Ardennes z Verdun, księcia Lotaryngii.

Hrabia de Bouillon, Stenay, Verdun, Mouzay i markiz Anvers jako Godefrey od 1076 roku do 1099 roku, książe Dolnej Lotaryngii jako Godefrey V od maja 1087 roku do 1099 roku, hrabia Clermont w Owernii od 27 listopada 1095 roku do 1099 roku, Obrońca Grobu Świętego w Jerozolimie od 22 lipca 1099 roku do 18 lipca 1100 roku jako Godefrey.

Po kądzieli wywodził się z dynastii Karolingów. Jeden z przywódców I wyprawy krzyżowej, posiadał tytuł Obrońcy Grobu Świętego.

Po śmierci ojca i wuja Gotfryda IV "Garbatego", Gotfryd stał się właścicielem dóbr Bouillon, Stenay, hrabstwa Verdun, księstwa Dolnej Lotaryngii i markizatu Anvers. O posiadłości lotaryńskie stoczył walkę z hrabią Namur - Albertem III, rzecznikiem praw Matyldy z Toskanii, wdowy po Gotfrydzie "Garbatym". Jako wasal cesarza Henryka IV opowiedział się po jego stronie w sporze o inwestyturę.

Gotfryd był jednym z pierwszych baronów, którzy odpowiedzieli na apel z Clermont, wzywający do krucjaty przeciwko muzułmanom. Aby sfinansować wyprawę do Ziemi Świętej sprzedał lub zastawił swoje posiadłości u biskupów Verdun i Liege. Wyruszył 15 sierpnia 1096 roku na czele armii złożonej z Lotaryńczyków, Flamandów, Saksończyków i Nadreńczyków. Pod koniec grudnia tego roku dotarł z armią do Konstantynopola, gdzie złożył hołd lenny cesarzowi Aleksemu I i przyrzeczenie zwrotu Bizancjum wszystkich zdobytych ziem, które niegdyś należały do Cesarstwa.

Podczas oblężenia Jerozolimy dowodził armią atakującą od północnego wschodu, był jednym z pierwszych krzyżowców, którzy wdarli się do miasta dnia 15 lipca 1099 roku co w efekcie zakończyło oblężenie Jerozolimy. Wtedy też narodziła się jego legenda. 22 lipca został wybrany na króla Jerozolimy (wybrany uprzednio Rajmund z Tuluzy nie zgodził się zostać królem) - odmówił przyjęcia tytułu króla i nazwał się Obrońca Grobu Świętego (łac.Advocatus Sancti Sepulchri). W sierpniu 1099 roku rozbił siły egipskie pod Askalonem i brał udział w dalszych walkach z muzułmanami.

Zmarł podczas oblężenia Hajfy, pochowano go w kościele Grobu Świętego w Jerozolimie. Jego następcą, już z tytułem królewskim, został jego brat Baldwin I z Boulogne.


Żródła:

Gotfryd z Bouillon w "Wikipedii"


GODEFROI de Boulogne w "MedLands" tłumaczenie: Bogdan Pietrzyk