Blanca II Trastámara (Robertyng-Bourgogne-de Mâcon-d'Aragona) (urodzona w Olite, 9 czerwca 1424 roku, zmarła w Orthez, 2 grudnia 1464 roku) herb

Córka Jana II Trastámara (Robertyng-Bourgogne-de Mâcon-d'Aragona), infanta Aragonii, księcia de Penafiel, seniora de Lara, hrabiego de Mayorga, hrabiego de Dénia, księcia de Montblanc, księcia de Chirona, seniora de Balaguer, hrabiego de Ribargorce, księcia de Gandii, regenta Katalonii, króla Aragoni, Sycylii, Sardynii, Walencji i Majorki, hrabiego Barcelony, hrabiego de Besalú, de Pallars Jussa, d'Urgell i de Cerdagne, hrabiego de Roussillon, króla Nawarry de jure uxoris, władcy Genui i Blanki I Robertyng-Capet-d'Évreux, królowej Nawarry, córki Karola III "Szlachetnego" Robertyng-Capet-d'Évreux, króla Nawarry.

Królowa de jure uxoris Nawarry od 23 września 1461 roku do 2 grudnia 1464 roku, księżna de Viana od 23 września 1461 roku do 2 grudnia 1464 roku.

W Valladolid, 15 września 1440 roku poślubiła (anulowane 27 lipca 1453 roku) Henryka "Bezsilnego, Impotenta" Trastámara (Robertyng-Bourgogne-de Mâcon-d'Aragona) (urodzony w Valladolid, 5 stycznia 1425 roku, zmarł w Madrycie, 11 grudnia 1474 roku), księcia Asturii.

W 1427 roku, ona, i jej brat Karol oraz jej siostra Eleonora, zostali uznani za prawowitych dziedziców królestwa Nawarry. Blance obiecano spadek w Kastylii w rozmowach pokojowych między Nawarra a Kastylią w 1436 roku, na mocy którego wyszła za mąż za Henryka, dziedzica Korony Kastylii. Małżeństwo nigdy nie zostało skonsumowane, z powodu inpotencji księcia Henryka.

Małżonek jednak "nie zdołał sprostać decydującej próbie nocy poślubnej". Związek pozostał nieskonsumowany, a król zyskał wkrótce przydomek Bezsilnego, Impotent. W końcu rozwiązano to białe małżeństwo w 1453 roku.

W 1453 roku, po trzynastu latach małżeństwa, Henryk wniósła o stwierdzenie nieważności małżeństwa. Badania jakie zostały narzucone potwierdziły dziewictwo Blanki. Rozwód zostało anulowane przez papieża Mikołaja V, na podstawie "czarów" jakie została poddana królowa i uniemożnione związku z brakiem skonsumowania małżeństwa. Blanche został odesłana do domu, do Nawarry, gdzie został uwięziona przez jej rodzinę: od 1462 roku, była pod opieką swojej siostry.

Ojcie Bnaki, król Jan II próbował zaaranżować jej małżeństwo z Karolem, księciem de Berry, młodszy bratem Ludwika XI, króla Francji, aby potwierdzić sojusz z Francją, ale Blanka odmówiła, co przyczyniło się do napiętych relacji z ojcem. W 1464 roku wróciła do Pampeluny z pomocą swojego biskupa Nicolas de Etchabarri, zamordowanego wkrótce przed udziałem w Kortezach Nawarry Courts of Navarre.

Na mocy sporządzonego przez swoją matkę testamentu w 1461 roku Blanka odziedziczyła tron Nawarry po zmarłym bracie, Karolu, lecz - podobnie jak on - nigdy nie sprawowała władzy, którą zachował Jan II, ich ojciec. Więziona, 30 kwietnia 1462 roku, przeniosła prawa sukcesyjne do Nawarry na swojego byłego męża Henryka IV, króla Kastylii i Leónu, co staje się przyczyną napięć i roszczeń terytorialnych. 2 grudnia 1464 roku zmarła bezdzietnie (podejrzewano otrucie), a zwierzchnictwo nad Nawarrą uzyskała jej młodsza siostra, Eleonora I.


Żródła:

Blanka II z Nawarry w "Wikipedia"


Blanche II of Navarre w "Wikipedia" tłumaczenie: Bogdan Pietrzyk


Infanta dona BLANCA de Aragón y Navarra w "MedLands" tłumaczenie: Bogdan Pietrzyk


Blanca, infanta de Aragao e Navarra w "Geneall" tłumaczenie: Bogdan Pietrzyk