Eleonora Trastámara (Robertyng-Bourgogne-de Mâcon) (urodzona w 1363 roku, zmarła w Olite, 27 lutego 1415 roku lub w Pamplonie, 5 marca 1416 roku)

Córka Henryka II Trastámara (Robertyng-Bourgogne-de Mâcon), króla Kastylii, króla Leónu i Juany Manueli de Castilla, seniory de Villena, Penafiel y Escalona, córki Juana Manuela de Castela, księcia de Vilhena.

Regentka Nawarry.

W Sorii, 27 maja 1375 roku poślubiła Karola III "Szlachetnego" Robertyng-Capet-d'Évreux (urodzony w Mantes, Yvelines, w 1361 roku, zmarł w Olite, 8 września 1425 roku), króla Nawarry i hrabiego d'Évreux, księcia Nemours.

Eleanor była przedmiotem planów małżeńskich z Ferdynandem I, królem Portugalii w 1371 roku. Jednak król odmówił małużeństwa, gdyż potajemnie ożenił się ze szlachcianką Leonor Telles de Menezes.

Zaręczyny odbyły się w 1373 roku w Burgos z księciem Karolem, następcą jego ojca Karola II "Złego". Małżonkowie pobrali się w Sorii w maju 1375 roku. W Burgos, 29 maja 1374 roku, król Henryk II przekazał na własność jego córce Eleanorze jako część posagu.

W 1388 roku, Eleanora podczas spotkania jej męża z jej bratem, Janem I Kastylijskim, o pozwolenie na powrót na jakiś czas do ojczyzny, w celu odzyskania zdrowia, które utraciła z powodu złego klimatu w Nawarrze. Zabrała ze sobą młode córki, którego urodziła mężowi podczas pierwszych trzynastu latach małżeństwa. Zamieszkała z dziećmi w Valladolid. Dwa lata później mąż zażądał do powrotu żony, ponieważ musiała być koronowany na króla i królową Nawarry, gdyż zmarł ojciec księcia Karola, Karol II. Brat Eleanory król Jan poparł prośbę Karola III. Eleanor nie chciała wrócić do Nawarry, twierdząc, że była maltretowana i chciał ją otruć. W rezultacie, Eleanora pozostała w Kastylii, podczas gdy jej mąż został koronowany w Pampelunie, w lutym 1390 roku.

W 1390 roku, Eleanora nie mają męskiego potomka a jedynie sześć córek, Eleanora naznaczyła swoją najstarszą córkę Joannę wrazie śmierci ojca, a Karol III, uczynił ją dziedziczkę Królestwa.

9 października 1390 roku, brat Eleanory Jan I zmarł, a jego następcą został jego syn Henryk III. Karol III ponownie poprosił Eleanorę o powrót do Nawarry. Eleonora jednak odmówiła. Również odmówiła przystąpienia do Ligii Lillo, do której przystąpił siostrzeniec Eleonory wraz z jej nieślubnym przyrodnim bratem Faryderykiem i jej kuzynem Pedrem. W przeciwieństwie do Ligii, król Henryk III rozpoczął oblężenie Eleanory w jej zamku w Roa w połowie 1394 roku i zobowiązał Eleonorę do powrotu do męża w lutym 1395 roku.

Eleanora na polecenie Henryka III powrócił do Nawarry i bardzo zaangażowła się w życie polityczne Nawarry. Jej związek z mężem poprawił się, co przyczyniło się do narodzin mu długo oczekiwanych synów: Karola i Louisa, którzy jednak umarli w młodym wieku. W Pampelunie, 3 czerwca 1403 roku została koronowana na królową Nawarry. Kiedy Karol przebywał we Francji, Eleanor sprawowała regencję w Nawarrze. Ona również przyczyniły się do utrzymania dobrych stosunków między Nawarrą i Kastylią.

Pod nieobecność małżonka, wraz z córką Joanną pełniła funkcję regentki. Niestety, Joanna zmarła w 1413 roku, po śmierci które dzeidziczką tronu została jej młodsza siostra Blanche, który po śmierci Karola III został królową Nawarry.

Eleonora, jak podają jedne źródła, zmarła w Olite w dniu 27 lutego 1415 roku lub, jak podaja inne źródła w Pampelunie, 5 marca 1416 roku. Została pochowana w Pampelunie, w katedrze Santa Maria la Real.

Ze związku z Karolem III "Szlachetnym" miała ośmioro dzeci:

Jeanne, infantka Nawarry,regentka Nawarry, poślubiła Jeana III de Grailly, hrabiego de Foix i de Bigorre, wicehrabiego de Bearn,

Marie, infantka Nawarry,

Marguerite, infantka Nawarry,

Branca I, królowa Nawarry, poślubiła Marcina I, króla Sycylii, poślubiła Jana II, króla Aragonii,

Béatrix, infantka Nawarry, poślubiła Jacques II de Bourbon, hrabiego de la Marche i Castres,

Isabel, infantka Nawarry, poślubiła Jean IV, hrabiego de Armagnac,

Charles de Navarra, książę de Viana,

Luis de Navarra, książę de Viana,

Jean de Navarre, poślubił Agnes von Cleve.


Żródła:

Eleanor of Castile, Queen of Navarre w "Wikipedia" tłumaczenie: Bogdan Pietrzyk


Infanta dona LEONOR de Castilla y León w "MedLands" tłumaczenie: Bogdan Pietrzyk


Leonor, infanta de Castela w "Geneall" tłumaczenie: Bogdan Pietrzyk