Filip III Robertyng-Capet-d'Évreux (urodzony 27 marca 1306 roku, zmarł w Xerez, Algerciras, 16 września 1343 roku) herb

Najstarszy syn Ludwika Robertyng-Capet, hrabiego d'Évreux i Małgorzaty Robertyng-Capet-d'Artois, seniory de Brie-Comte-Robert, córki Filipa Robertyng-Capet-d'Artois, seniora de Conches.

Hrabia d'Évreux, hrabia de Beaumont-le-Roger, hrabia de Mantes, hrabia de Meulan i par Francji od 19 maja 1319 roku do 16 września 1343 roku, hrabia d'Angouleme od 27 marca 1318 roku do 16 września 1343 roku, hrabia de Longueville, de Mortain i par Francji od 14 marca 1336 roku do 16 września 1343 roku. Król jure uxoris Nawarry od 18 czerwca 1328 roku do 16 września 1343 roku.

W Château de Conflans, 18 czerwca 1329 roku poślubił Joannę II "Mała" Robertyng-Capet (urodzona w Château de Conflans, 28 stycznia 1311 roku, zmarła w Château de Conflans, 6 października 1349 roku), królowej Nawarry, hrabiny d'Angouleme, de Mortain i de Cotentin, hrabiny de Pontoise, de Beaumont-sur-Oise i de Asniere-sur-Oise, córki Ludwika X "Kłótliwego" Robertyng-Capet, króla Francji, króla Francji, hrabiego Szampanii i de Brie i Małgorzaty Robertyng-Capet-Bourgogne, córki Roberta II Robertyng-Capet-Bourgogne, księcia Burgundii, hrabiego d'Auxone, de Chalon, tytularnego króla Tessalonik.

Wnuk króla Francji - Filipa III "Śmiałego" i Marii Brabanckiej, po wymarciu dynastii Kapetyngów był jednym z następców tronu francuskiego.

Był starszym bratem Joanny d'Évreux - królowej Francji. W 1319 roku odziedziczył hrabstwo Évreux, w Normandii, a 10 lat później został królem Nawarry jako Filip III. Nawarrą rządziła jego żona królowa Joanna II z Nawarry, ale oboje oni mieli duży wpływ również na losy Francji. Mieli 8 dzieci. Filip umarł podczas Rekonwisty, w 1343 roku został śmiertelnie ranny i zmarł w Jerez de la Frontera.

Na mocy kontarktu małżeńskiego zawartego w Paryżu 27 marca 1318 roku, 18 czerwca 1318 roku poślubiła królową Joannę II. Na mocy traktatu z Villeneuve-les-Avignon z 14 marca 1336 roku otrzymał hrabstw Angouleme i Mortain oraz tytuł para Francji. Ponadto otrzymał zamki - Benon w Aunis oraz Fontenay-l'Abattu w Poitou. W 1339 roku, towarzyszył królom: Francji, Czech (Jan) i Szkocji (Dawid II), w mediacjach miast Cambrai i Tournai, obleganycha przez Anglików, które były początkiem wojny stuletniej.

Aktywnie uczestniczył w rekonkwisty na Półwyspie Iberyjskim. Wziął udział w krucjacie Alfonsa XI, króla Kastylii i Leónu w zdobyciu Królestwa Granady, podcza której został śmiertelnie raniony strzałą w oblężeniu Algeciras w latach 1342-1344. Nastepnie zachorował i zmarł w Jerez de la Frontera. Ciało zostało sprowadzone do Pampeluny i tam pochowane w Katedrze Santa María el Real. Serce zostało pochowane obecnie zburzonym kościele jakobinów Couvent w Paryżu.


Żródła:

Philip III of Navarre w "Wikipedia" tłumaczenie: Bogdan Pietrzyk


Filip III (król Nawarry) w "Wikipedia" tłumaczenie: Bogdan Pietrzyk


PHILIPPE d'Evreux w "MedLands" tłumaczenie: Bogdan Pietrzyk


Philippe III, conde de Evreux, roi de Navarre w "Geneall" tłumaczenie: Bogdan Pietrzyk