Francisco de Zúniga Avellaneda y Velasco (urodzona około 1480 roku, zmarł w Valladolid, 5 października 1536 roku) herb

Syn Pedra de Zuniga, II hrabiego de Miranda i Cataliny de Velasco, córki Pedra Fernandez de Velasco, II hrabiego de Haro.

III hrabiego de Miranda del Castanar od 5 października 1492 roku do 5 października 1536 roku, Granda Hiszpanii, XII seniora de Avellaneda, III senior de la Puebla i Candelada od 5 października 1492 roku do 5 października 1536 roku, wicekróla Nawarry od 27 sierpnia 1521 roku do maja 1524 roku. Członek Rady państwa za panowania Królów katolickich, kapitan generalny od 1505 roku, członek Ligi Szlachty podczas rebelii w Hiszpanii w latach 1520-1522 przeciwko habsburskiemu królowi Karolowi V, członek Rady Stanu za panowania Karola I, podkomorzy cesarzowej Elżbiety, rycerz Orderu Złotego Runa.

Poślubił w Tarazona 24 września 1495 roku María Enríquez de Cárdenas y Enríquez, córkę Gutierre de Cárdenas, VII seniora de la villa de Cárdenas, I seniora de las villas de Maqueda, Torrijos i Elche, alkaida de la Mota, Carmona, Chinchilla, Sax i Teresy Enríquez, córki Alonsa Enríquez, III admirała Kastylii, II hrabiego de Melgar.

Cesarz Karol V potwierdził dekretem królewskim z dnia 30 maja 1535 roku fundacje primogenitury.

Franciszek i teściem Gutierrre Cardenas uroczyście witał w Fuenterrabia 26 stycznia 1502 roku księżniczkę Juanę i jej męża księcia Filipa "Przystojnego". Jako pierwsi w Hiszpanii witali przybyłego z Burgundii księcia Filipa przebywającego z Francji. Również brał udział w ceremonii składnia przysięgi jako księżna Asturii, która odbyła się w katedrze w Toledo 27 maja 1502 roku. W tym czasie Francisco został powołany do Rady Państwa Królów Katolickich. Królowa Izabela I Kastylijska zmarł 26 listopada 1504 roku. Ferdynand II "Katolicka" został gubernatorem Kastylii w 1505 roku, wysłał na początku 1506 roku hrabiego Francisco do Falmouth w Anglii, gdzie miał odwiedzić siostrę Ferdynanada V, królową Anglii Katarzynę Aragońską, i towarzyszyć królowej Kastylii Juanie i księciu-małżonkowi Filipowi "Pieknemu" do Hiszpanii. Wylądował w Corunna 26 kwietnia 1506 roku. Panowanie Filipa nie trwało długo. Zmarł w Burgos 25 września 1506 roku.

Został członkiem Ligii Szlachty w walce z przeciw cesarskiej armii prowadzonej przez hrabiego de Haro. Uczestniczy w Radzie de Rioseco i Tordesillas. 23 kwietnia 1521 roku została pokonany przez armię przez dowódców: Padilla, Bravo i Maldonado. Francisco został mianowany kapitanem generalnego i wicekróla Nawarry przez cesarza Karola V, na mocy dekretu królewskiego z dnia 27 sierpnia 1521 roku. 20 marca 1522 roku hrabia de Miranda został zaprzysiężony w jako kapitan generalny i wicekról Nawarry. Hrabia de Miranda zajmuje stanowisko w Radzie Stanu, po wyjeździe w roku 1528 cesarza Karol V z Hiszpanii w której czołową rolę odgrywa cesarzowa Elżbieta, jako regentka Hiszpanii. W skład Rada państwa weszli: arcybiskup Toledo, arcybiskup Santiago i hrabia de Miranda oraz Juan Manuel.

Jego żona założyła klasztor Conceptionists Franciszkanów w Penaranda de Duero w 1528 roku. Budowę zakończono jego wnuk Juan, VI hrabia de Miranda. Pierwszą ksienią była jego córka Ana. Jako mecenas rozpoczął budowę pałacu w Penaranda de Duero w 1530 roku. Za swoje zasługi został kawalerem Orderu Złotego Runa nadany przez cesarza Karola V, Mistrza i Suwerennego szefa Zakonu, który został nadany w katedrze w Tournai, we Flanderii 3 grudnia 1531 roku. Francisco został ponownie wybrany do rady państwa w 1535 roku.

Francisco de Zúniga Avellaneda y Mendoza zmarł 5 października 1536 roiku i został pochowany w klasztorze Burgos Matki Bożej.

Z małżeństwa z Marią miał:

Francisco de Zúniga y Cárdenas, IV hrabia Miranda del Castanar,

Catalina de Zúniga, poślubiła Luis de Sandoval Rojas y Enríquez, markiza de Denia, II hrabia de Lerma,

Teresa Enríquez de Zúniga, poślubiła Pedro de Zúniga, I markiza de Aguilafuente,

Ana de Zúniga, poślubiła Juan Arias de Saavedra, III hrabiego de Castellar,

Gaspar de Zúniga, arcybiskup Segowii, kardynał,

Gutierre de Cárdenas, poślubił Teresa de Cárdenas, poślubił Gerónima Pacheco (Jerónima Girón de Figueroa).


Żródła:

Francisco de Zúniga Avellaneda y Velasco w "Wikipedia" tłumaczenie: Bogdan Pietrzyk


Francisco de Zúniga y Avellaneda w "Geneall" tłumaczenie: Bogdan Pietrzyk


Francisco de Zúniga y Avellaneda w "Medinaceli" tłumaczenie: Bogdan Pietrzyk